IV SA/Wa 1696/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Borowiecki, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 roku sprawy ze skargi T. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla punkt drugi zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.: w punkcie pierwszym uchyliło - na podstawie art. 138 § 2 Kpa - w całości decyzję nr (...) z dnia (...) marca 2006 r. Starosty P. ustalającą dla T. Sp. z o.o. dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska i zobowiązującą T. Sp. z o.o. do nieprzekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu emitowanego do środowiska poza terenem nieruchomości, prowadzenia okresowych pomiarów hałasu raz na dwa lata, ewidencjonowania w formie pisemnej wyników tych pomiarów i przekazywania ich Staroście P. oraz Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w odniesieniu do odwołania złożonego przez adw. W.Ś. pełnomocnika M. i J. P.; w punkcie drugim stwierdziło -na zasadzie art. 134 Kpa - uchybienie terminu do złożenia odwołania przez r. pr. A. K. pełnomocnika T. Sp. z o.o. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne zakończone wydaniem przez Starostę P. z dnia (...) marca 2007 r. o numerze (...) prowadzone było z naruszeniem zarówno przepisów Kpa jak i ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U Nr 62, poz. 627 ze zm). W aktach sprawy przesłanych Kolegium brak było bowiem dowodu przeprowadzenia pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia. Nadto z uzasadnienia decyzji Starosty P. nie wynika dlaczego organ pierwszej instancji uznał za wystarczające zobowiązanie T. Sp. z o.o. do wykonywania pomiarów raz na dwa lata. Odnosząc się natomiast do odwołania wniesionego przez M. i J. P. Kolegium podniosło, że osoby te w toku postępowania składały szereg wniosków i dowodów, które nie zostały wzięte pod uwagę przez Starostę P. Organ uznał także, że odwołanie T. Sp. z o.o. zostało wniesione z przekroczeniem czternastodniowego terminu wynikającego z art. 129 § 2 Kpa albowiem decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie odwołującej się w dniu 20 marca 2007 r. zaś odwołanie wniesiono w dniu 4 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano odwołanie) i strona odwołująca się nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła T. Sp. z o.o. z siedzibą w K., żądając jej uchylenia w całości, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania poprzez nierozpatrzenie odwołania T. Sp. z o.o. - wobec błędnego przyjęcia, że pismo wniesione od organu pierwszej instancji w dniu 4 kwietnia 2006 r. było odwołaniem od decyzji Starosty z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając skargę strona skarżąca wskazała, iż stosownie do posiadanego przez nią potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr 2109249 adresowanej do Starosty P. odwołanie od decyzji z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) zostało nadane w dniu 3 kwietnia 2006 r., a nie jak błędnie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 4 kwietnia 2006 r. Podała nadto, iż w dniu 4 kwietnia 2006 r. wysłała do Starosty inne pismo w przedmiocie odwołania od decyzji Starosty P. nr (...) z dnia (...) marca 2004 r.. które najprawdopodobniej omyłkowo potraktowane zostało jako odwołanie od decyzji z (...) marca 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, iż strona skarżąca twierdzi, iż odwołanie od decyzji z dnia (...) marca 2006 r. nadała na poczcie w dniu 3 kwietnia 2006 r., czego dowodem jest potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr 2109249. Jednakże w aktach sprawy znajduje się koperta, w której - zdaniem organu - przesłano przedmiotowe odwołanie, opatrzona stemplem pocztowym z datą 4 kwietnia 2006 r. zaś numer przesyłki to 21093102 (a nie jak podano w skardze 2109249). Zatem, w ocenie organu, odwołanie od decyzji Starosty P. z dnia (...) marca 2006 r. zostało wniesione po terminie przewidzianym w art. 129 § 2 Kpa. Na rozprawie w dniu 29 października 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że w dnia 3 i 4 kwietnia 2006 r T. Sp. z o.o. wnosiła odwołania od decyzji Starosty P., odpowiednio w dniu 4 kwietnia 2006 r. od decyzji z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...) a w dniu kwietnia 2006 r. od decyzji z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...). Zdaniem pełnomocnika zostały zamienione koperty, w których przesyłano odwołania w ten sposób, że do odwołania z dnia 3 kwietnia 2006 r. dołączona została koperta z dnia 4 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślić należy, że legalność decyzji administracyjnej wymaga jej zgodności nie tylko z prawem materialnym, lecz także z przepisami postępowania administracyjnego. Oceniając zaskarżoną decyzję z dnia (...) czerwca 2007 r. pod kątem zgodności z przepisami o charakterze proceduralnym sąd zdecydował o uchyleniu punktu drugiego tej decyzji, gdyż rozstrzygnięcia tam zawarte narusza prawo. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 Kpa termin do wniesienia odwołanie od decyzji wydanej przez organ administracji w pierwszej instancji wynosi czternaście dni. Termin ten rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do treści art. 57 § 1 Kpa jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (art. 57 § 5 pkt 2 Kpa). W niniejszej sprawie, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, decyzję Starosty P. z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...) doręczono stronie skarżącej w dniu 20 marca 2006 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 21 marca 2006 r. zaś ostatnim dniem terminu był 3 kwietnia 2006 r. Powyższe terminy nie były kwestionowane zarówno przez organ jak i stronę skarżącą. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest natomiast określenie terminu wniesienia odwołania, a zatem daty w jakiej strona skarżąca nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą odwołanie od decyzji z dnia (...) marca 2006 r. Wskazać należy, iż organ odwoławczy uznał, iż datą tą jest 4 kwietnia 2006 r. Podstawą takiego określenia powyższego terminu była data stempla pocztowego na kopercie, na której widnieje nr przesyłki 21093102 i w której - zdaniem organu -przesłano odwołanie. Strona skarżąca podnosiła natomiast, że datą wniesienia odwołania jest 3 kwietnia 2006 r., co potwierdza załączona do skargi kopia potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr 2109249 opatrzona właśnie tą datą. Nadto strona skarżąca w treści skargi zawarła oświadczenie, że którego wynika, że pismo wniesione (nadane w urzędzie pocztowym) w dniu 4 kwietnia 2006 r., oznaczone nr przesyłki 21093102, nie było odwołaniem od decyzji Starosty P. nr (...) z dnia (...) marca 2006 r. lecz odwołaniem od decyzji tegoż organu o numerze (...). Celem uwiarygodnienia powyższego oświadczenia strona skarżąca na rozprawie w dniu 29 października 2007 r. złożyła do akt sprawy kopię odwołania od decyzji Starosty P. z dnia (...) marca 2006 r. nr (...), datowanego 3 kwietnia 2006 r. oraz kopię odwołania od decyzji Starosty P. z dnia (...) marca 2006 r. nr (...), datowanego 4 kwietnia 2006 r. Oceniając materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy a dotyczący terminowości wniesienia odwołania od decyzji Starosty P. nr (...) z dnia (...) marca 2006 r. przez T. Sp. z o.o. Sąd uznał, iż przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 Kpa. Podkreślić należy, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż T. Sp. z o.o. wnosiła dwa odwołania, datowane 3 i 4 kwietnia 2006 r., od dwóch różnych decyzji Starosty P., tj. decyzji z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...) i sygn. akt: (...) i z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...) i sygn. akt (...). Odwołania te - i jak wynika z załączonych do skargi kopi nadania przesyłek poleconych - przesyłane były do organu właściwego tj. Starosty P. pocztą, jedno 3 kwietnia 2006 r. natomiast drugie 4 kwietnia 2006 r. Wskazać również należy, że na kopercie, którą organ uznał za tę, w której wniesiono odwołanie od decyzji z dnia (...) marca 2006r. nadawca wpisał sygn. akt pierwszej instancji: (...), a zatem tę, którą Starosta P. nadał sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...). Z kolei na kopercie z nr nadawczym 167167240, w której strona skarżąca przesłała uzupełnienie odwołania do decyzji z dnia (...) marca 2006 r. o numerze (...) strona skarżąca napisała jako sygnaturę akt organu pierwszej instancji (...) czyli właściwą dla sprawy zakończonej decyzją z dnia (...) marca 2006 r. Powyższe, w ocenie Sądu, daje powody by uznać za uzasadnione twierdzenie strony o omyłkowym podpięciu przez organ niewłaściwej koperty do odwołania z dnia 3 kwietnia 2006 r. Konkludując, Sąd stwierdza, że odwołanie od decyzji z dniał (...) marca 2006 r. zostało wniesione przez stronę skarżącą w dniu 3 kwietnia 2006 r., a to oznacza, iż organ odwoławczy błędnie określił datę wniesienia przedmiotowego i w związku z tym niezasadnie orzekł o uchybieniu przez T. Sp. z o.o. terminu do wniesienia odwołania, naruszając art. 129 § 2 i art. 134 Kpa. Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, iż w myśl art. 134 Kpa orzeczenie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania zapada w formie postanowienia, które winno być wydane jako odrębny akt administracyjny Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie powołanych wyżej przepisów i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a orzekł jak w sentencji.