IV SA/Wa 1697/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W piśmie z 22 lipca 2014 r. A. A., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł m.in., że natychmiastowe wykonanie decyzji i wyjazd z Polski uniemożliwi mu utrzymywaniu kontaktu z rodziną, zapewnienie jej środków utrzymania oraz sprawowanie na nią opieki. Skarżący podał, że posiada większość udziałów spółce prawa handlowego, ponadto ubiega się o podjęcie legalnej pracy. Zaznaczył, że otrzymał ofertę pracy, co pozwoli mu na zaspokojenie potrzeb rodziny. Wskazał także, że jego rodzina nie jest przygotowana na jego przymusowy wyjazd do kraju pochodzenia. W dodatku w kraju pochodzenia będzie zmuszony zorganizować sobie tymczasowe warunki do życia, a jego powrót do Polski będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków. Skarżący podał także, że złożył wniosek o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego m.in. opinii psychologicznej, wobec czego jego obecność kraju jest niezbędna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że skarżący złożył dwa odrębne wnioski o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jeden skierowany do organu, a drugi zaś do Sądu. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że skarżący notorycznie narusza polski porządek prawny, mimo nakładanych na niego kar, co daje podstawę do uznania, że w przyszłości może stanowić zagrożenia dla ochrony porządku publicznego. Organ dał zatem wyraz jakie stanowisko zajmuje w sprawie ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić jednak należy, że w postępowaniu przed sądem badane są jedynie przesłanki niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez rozstrzygnięcie, którego strona żąda wstrzymania. Oznacza to, że Sąd nie analizuje na tym etapie postępowania całości akt sprawy, ale jedynie ocenia, czy przesłanki podane przez stronę stanowią wystarczającą przesłankę do udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, skarżący w niniejszej sprawie wykazał, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim wydalenie cudzoziemca przed skontrolowaniem przez Sąd decyzji o wydaleniu może, w przypadku uwzględnienia skargi, powodować trudne do odwrócenia skutki w postaci trudności w ponownym sprowadzeniu cudzoziemca na terytorium RP. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że w kraju pochodzenia skarżący będzie zmuszony zorganizować sobie tymczasowe warunki do życia. Z uwagi na długoletni okres pobytu w Polsce, w ocenie Sądu, może to być przedsięwzięcie wymagające znacznych sił. Podkreślić także należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany już jest pogląd, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji, która skutkuje wydaleniem (nakazaniem opuszczenia terytorium RP) cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury i urzeczywistnieniu prawa strony do sądu, które polega nie tylko na samym prawie do rozpoznania sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjny z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 16/12). W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności uprawdopodobniają, że wykonanie decyzji w zakresie wydalenia cudzoziemca z terytorium RP spowodują trudne do odwrócenia skutki. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa należało orzec jak w sentencji.