IV SA/Wa 1698/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. odmówić skarżącej ustanowienia radcy prawnego. M. A. reprezentowana przez radcę prawnego B. A., wnioskiem z 22 lipca 2016 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczenia pełnomocnika skarżącej z dnia 22 lipca 2016 r. oraz dołączonych dokumentów, wynika, że M. A. jest osoba starszą, chorą i przebywa w domu opieki. Jej emerytura w wysokości 1097,47 zł. neto miesięcznie jest przeznaczana w całości na opłacenie pobytu w tym ośrodku (pozostałą część opłat ponosi rodzina skarżącej). Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności ani majątku. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z przepisu tego wynika, że nie można udzielić prawa pomocy osobie która korzysta z pomocy pełnomocnika przez siebie ustanowionego z wyjątkiem sytuacji, w której ustanowiono dla niej, w ramach prawa pomocy, pełnomocnika w innej jej sprawie sądowej. Można więc mieć jednocześnie pełnomocnika z wyboru i pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, pod warunkiem jednakże, że nie są to pełnomocnicy działający w tej samej sprawie. W rozpatrywanym przypadku M. A. ustanowiła pełnomocnika w niniejszej sprawie i dlatego w świetle art. 246 § 3 cytowanej ustawy nie ma podstaw do ustanowienia dla niej pełnomocnika w ramach udzielenia prawa pomocy. Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie podkreślić trzeba, że zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania w tej sprawie. Jej sytuacja życiowa jest obiektywnie trudna. Utrzymuje się z niskiej emerytury, która nie wystarcza nawet do zaspokojenia jej najbardziej podstawowych potrzeb. Biorąc powyższe pod uwagę referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.