IV SA/Wa 170/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. G. na działanie Prezydenta W. w przedmiocie czynności kontrolnych w zakresie zgodności z prawem uchwały postanawia: - odrzucić skargę. E. G. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Prezydenta W. związane z kontrolą zgodności z prawem uchwał podjętych przez Walne Zebranie Delegatów [...] Stowarzyszenia "[...]", które odbyło się w C. w dniu [...] czerwca 2012 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że w niniejszej sprawie brak jest kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kwestionowane przez skarżącego działania Prezydenta W. dotyczą czynności kontrolnych w zakresie zgodności z prawem uchwał podjętych przez Walne Zebranie Delegatów [...] Stowarzyszenia "[...]", które odbyło się w C. w dniu [...] czerwca 2012 r. Należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 8 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm.) nadzór nad działalnością stowarzyszeń należy do starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia, przy czym na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2002 r., Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) funkcję organu nadzorującego dla stowarzyszeń mających siedzibę na terenie m. st. Warszawy sprawuje Prezydent m. st. Warszawy. Środki nadzoru uregulowane w art. 25 - 29 ustawy Prawo o stowarzyszeniach przewidują możliwość żądania dostarczenia przez zarząd stowarzyszenia, w wyznaczonym terminie, odpisów uchwał walnego zebrania członków (zebrania delegatów) jak też niezbędnych wyjaśnień, a w razie niezastosowania się stowarzyszenia do powyższych wymagań sąd na wniosek organu nadzorującego może nałożyć grzywnę w wysokości jednorazowo nie wyższej niż 5.000 zł. W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu organ nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu o zastosowanie środka wskazanego w art. 29 powołanej ustawy (udzielenie upomnienia władzom stowarzyszenia, uchylenie niezgodnej z prawem lub statutem uchwały stowarzyszenia, rozwiązanie stowarzyszenia). Należy jednocześnie zauważyć, iż sądem właściwym dla zastosowania ww. środków jest sąd powszechny. Skoro zatem sprawy dotyczące kontroli legalności uchwał wydawanych przez stowarzyszenia w zakresie ich statutowej działalności należą do sadu powszechnego należy uznać, że kwestia będąca przedmiotem wniesionej skargi nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Tym samym należy przyjąć, że skarga E. G. jako niedopuszczalna winna podlegać odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.