IV SA/Wa 1709/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe. K. R., reprezentowana przez swojego syna W. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] orzekającą o wymeldowaniu jej z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Z.. W piśmie procesowym z dnia 28 grudnia 2011 r., działający w imieniu skarżącej pełnomocnik, poinformował że skarżąca K. R. zmarła w dniu 26 grudnia 2011 r. Powyższe zostało również potwierdzone nadesłanym do Sądu odpisem skróconego aktu zgonu. Pełnomocnik skarżącej wniósł jednocześnie o zwrot wpisu sądowego, uiszczonego w niniejszej spawie w dniu 23 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 200.2 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia wymeldowania K. R. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Z.. Wskazać natomiast należy, że zarówno czynność zameldowania jak i wymeldowanie jest formą realizacji obowiązku meldunkowego, polegającą na zgłoszeniu wymaganych danych właściwemu organowi, a zatem stanowią wyłącznie akty rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby bądź ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu. Wymeldowanie jest zatem stwierdzeniem pewnej okoliczności faktycznej i ma jedynie charakter rejestracyjny. Tym samym uznać należy, iż obowiązek meldunkowy jest ściśle związany z osobą, której dotyczy, a zatem pozostaje w związku wyłącznie z interesem prawnym zmarłej skarżącej i jako nie podlegający dziedziczeniu ani zbyciu, nie przechodzi na jej następców prawnych. Oznacza to, że nie mogło zatem dojść do wstąpienia w miejsce zmarłej K. R. jej spadkobierców, bowiem przedmiot sprawy związany był tylko i wyłącznie z osobą zmarłej i dotyczył jej praw osobistych. Wobec braku strony skarżącej postępowanie takie musiało zostać umorzone. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi należy uznać, iż nie może on zostać uwzględniony. Podkreślenia wymaga bowiem, iż zgodnie z treścią art. 232 § 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis sądowy jedynie od pisma odrzuconego lub cofniętego oraz od zażalenia w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zostało uwzględnione. Mając na uwadze, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna w powyżej wskazanych okoliczności, brak było podstaw do zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.