IV SA/Wa 1716/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lipca 2006 r. Nr (...) w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 4 kwietnia 2005r. M. K. wystąpił do Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego złożonego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" Pismami z dnia 23 marca 2006r. Mazowiecki Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał M. K. do uzupełnienia braków wniosku poprzez nadesłanie brakujących dokumentów w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma. Nieprawidłowości i braki wymagające poprawienia oraz uzupełnienia zostały opisane we wskazanych pismach. Pismem z dnia 16 maja 2006 r. Mazowiecki Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował M. K. , że jego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku kompletnego uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma z dnia 23 marca 2006r. W dniu 1 czerwca 2006r. M. K. zwrócił się do Prezesa Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, podnosząc, iż miał trudności z dostarczeniem wymaganych dokumentów. Pismem z dnia (...) lipca 2006 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Wsparcia SAPARD i Funduszy Strukturalnych poinformował M. K. , że jego odwołanie dotyczące pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu zostało rozpatrzone negatywnie. Zdaniem organu pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest zasadne albowiem było konsekwencją nieuzupełnienienia w pełnym zakresie wniosku co uniemożliwiało jego pozytywne zweryfikowanie. Na powyższe pismo ( nazwane przez skarżącego decyzją ) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M. K. podnosząc, iż wydane przez organ w toku postępowania rozstrzygnięcia są niejasne i niespójne. Podkreślił, iż w projekt zaangażował bardzo duże środki i jakieś minimalne uchybienie nie powinno skutkować zwrotem wniosku. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzuceni skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna. Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpił skarżący M. K. uregulowane zostały (w dacie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania) w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 270 poz. 2684 ze zm.). Z § 10 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 14 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę. Należy mieć jednak na uwadze, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. I tak w wyroku z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno - techniczna, o której należy poinformować stronę". Z kolei w wyroku z dnia 19 stycznia 1999 r. sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 kpa nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialnoprawnych, jak i procesowych". Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1 do 7 p.p.s.a., na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W wyroku z dnia 17 stycznia 2001 roku, sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej - gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności - skarga na bezczynność organu. Skarżącemu M. K. przysługuje, więc prawo wniesienia skargi na bezczynność organu w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku było zasadne. Jeśli uzna, iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji do merytorycznego załatwienia sprawy. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu pismo skarżącego z dnia 1 czerwca 2006 r. , w którym wnosi on o ponowne rozpatrzeni sprawy należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie by skarżący mógł wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w jego sprawie. Możliwość wniesienia takiej skargi nie jest ograniczona żadnym terminem. Odmienna sytuacja miałby miejsce wówczas, gdyby organ administracji odmówił skarżącemu dofinansowania projektu z przyczyn merytorycznych załatwiając sprawę pismem informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wówczas pismo organu administracji byłoby w istocie decyzją administracyjną, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednak tego rodzaju sytuacja nie miała miejsce. Z treści pisma Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) października 2006r. jednoznacznie wynika, że pozostawienie wniosku M. K. bez rozpoznania umotywowane zostało nieuzupełnieniem wniosku w określonym terminie poprzez nienadesłanie wszystkich wymaganych przez skarżącego dokumentów. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie mając na uwadze, iż skarga jest niedopuszczalna za bezprzedmiotowy Sąd uznał wniosek M. K. zawarty w skardze o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie nadając wnioskowi dalszego biegu.