IV SA/Wa 1716/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 28 lipca 2014 r. E. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza J. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie szklarni ogrodowej (oranżerii) na terenie działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w J. i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Sąd w piśmie z dnia 3 września 2014 r. przesłał skarżącym odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z 3 września 2014 r. o wezwaniu uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wezwania te doręczono skarżącym w dniu 8 września 2014 r. W piśmie z dnia 29 września 2014 r. skarżący wnieśli o nierozpoznawanie ich skargi, bowiem zrezygnowali z budowy szklarni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z 9 października 2014 r. wynika, że w zakreślonym terminie – tj. do 15 września 2014 r. nie uiszczono należnego wpisu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarżący w piśmie z dnia 29 września 2014 r. wnieśli o nierozpoznawanie ich skargi, a więc de facto cofnęli wniesioną skargę, Sąd nie mógł rozpoznać tego wniosku ponieważ merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Natomiast w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnili brakującego wpisu od skargi, wobec tego nie można było jej nadać dalszego biegu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.