IV SA/Wa 1718/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. na nieprzestrzeganie prawa przez Wójta i Radę Gminy P. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. C. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieprzestrzeganie prawa przez Wójta i Radę Gminy P., zarzucając im rażące naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że 29 kwietnia 2013 r. zwróciła się do Wójta Gminy P., jako zarządcy dróg gminnych, o przywrócenie przejezdności zaoranego odcinka drogi nr [...] położonej we wsi N. Skarżąca wskazała, że jak dotąd nie została w tej sprawie podjęta żadna decyzja, a pisma które otrzymuje od Wójta i Przewodniczącego Rady Gminy P., są lakoniczne, a wręcz ją obrażają. Wskazała przykładowo na fakt, że zwróciła się do Wójta ze skargą w sprawie szkód wyrządzonych na jej działce przez samochód ciężarowy wywożący śmieci, który zawracając na jej posesji, zrobił duże koleiny. Podała, że Rada Gminy zadecydowała o wizji lokalnej na jej nieruchomości, w wyniku której nie stwierdzono żadnych szkód. Skarżąca wysnuła wniosek, że komisja rewizyjna w ogóle nie była na jej działce, skoro nie dostrzegła tak znacznych szkód. Strona nadmieniła, że ani Wójt, ani Przewodniczący Rady Gminy nie biorą pod uwagę listy mieszkańców, którzy są za przywróceniem przejezdności zaoranego odcinka drogi nr [...], a także innych okoliczności mających przemawiać, ze przywróceniem przejezdności tej drogi. C. B. stwierdziła ponadto, że nie otrzymuje odpowiedzi na zadawane pytania, jak np. "kiedy zaorany odcinek drogi nr [...] zostanie przywrócony do stanu przejezdności? Jaki interes ma Rada Gminy, aby tę drogę sprzedać?". Skarżąca wskazała, że jedynym argumentem Rady Gminy P. jest fakt, iż przez kilka lat nie było tej drogi, to i teraz ma jej nie być, bez względu na to, że mieszkańcy chcą jej przywrócenia do stanu przejezdności. Skarżąca uznała działania organów Gminy za stronnicze. Dodała, że Rada Gminy postępuje w sposób, który odbiera zaufanie do jej działalności. Jej zdaniem społeczeństwo – w tym ona sama – pozbawione jest swobód obywatelskich. C. B. wniosła o wnikliwe rozpatrzenie jej skargi i zajęcie stanowiska w całej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę C. B. należało odrzucić, jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. C. B. w skierowanej do Sądu skardze z dnia 11 lipca 2014 r. zarzuca nienależyte wykonywanie zadań przez organy Gminy P. (Wójta i Radę Gminy) w zakresie postulatów skarżącej, a także (jak strona podaje) innych mieszkańców Gminy, dotyczących przywrócenia przejezdności znajdującej się tam drogi. Skarżąca ocenia udzielane jej przez Wójta i Radę Gminy odpowiedzi jako niewystarczające, wskazuje na lekceważenie przez te organy woli mieszkańców Gminy. Z powyższego wynika, że C. B. skarżący działalność organów Gminy P. w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Wobec tego należy wskazać, że skargi, o których mowa w art. 227 K.p.a. związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, podlegają rozpoznaniu przez właściwe organy administracji wymienione w art. 229 K.p.a. lub w przepisach szczególnych. Skargi te nie podlegają zatem kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 ppsa, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Z tych też względów skarga C. B. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.