IV SA/Wa 1722/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Stopczyński, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy Miasta J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło w całości swoją decyzję z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] i odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], uchylającej w całości decyzję Burmistrza Miasta J. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., ustalającą opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i umarzającej postępowanie pierwszoinstancyjne w tej sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Burmistrz Miasta J. ustalił opłatę w wysokości 11 637 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania J. D. – zobligowanej do zapłaty ustalonej opłaty – Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. uchyliło w całości decyzje pierwszoinstancyjną i umorzyło postępowanie w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 29 grudnia 2004 r. Kolegium powiadomiło strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2004 r. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r., uznając iż błędnie ustalono w niej datę wejścia w życie uchwały nr [...] Rady Miasta J. w sprawie zmiany planu zagospodarowania m. J. Zdaniem Kolegium, skoro wspomniana uchwała została przygotowana i uchwalona w oparciu o przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, to ma do niej zastosowanie art. 28 tej ustawy. J. D. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wskazaną decyzją z [...] lutego 2005 r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium doszło do wniosku, że uchwała Rady Miasta J. z dnia [...] maja 2003 r. w sprawie zmiany planu zagospodarowania przestrzennego m. J., weszła wżycie nie wcześniej niż w dniu 14 sierpnia 2003 r. Zatem uznano, że stanowisko zaprezentowane przez Kolegium w decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r., prowadzące do uchylenia decyzji Burmistrza Miasta J. o ustaleniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości i umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego, było prawidłowe. Skargę na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. złożyła Gmina Miasta J. reprezentowana przez Burmistrza Miasta J. Skarżąca Gmina zakwestionowała ustaloną przez Kolegium datę wejścia w życie uchwały nr [...] wywodząc, że datą tą jest 30 lipca 2003 r. Zdaniem Gminy, zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] czerwca 2005 r. narusza prawo i pozbawia Gminę Miasta J. możliwości uzyskania dochodu budżetowego gminy, wbrew dyspozycji art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie. SKO podniosło, że Burmistrz Miasta J. byłby uprawniony do wniesienia skargi, jedynie wtedy gdyby posiadał interes prawny, ewentualnie - gdyby takie uprawnienie przyznawał mu odrębny przepis rangi ustawowej. W niniejszej sprawie nie zachodzi zaś żadna z wymienionych okoliczności i skarga winna być odrzucona jako wniesiona przez nieuprawniony podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę Gminy Miasta J. należało odrzucić jako prawnie niedopuszczalną. Zgodnie z art. 50 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej "p.p.s.a", warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest co do zasady posiadanie przez skarżącego interesu prawnego w sprawie (w niniejszych rozważaniach można pominąć fakt, iż §1 i 2 wspomnianego artykułu wymienia także kilka takich podmiotów, które mogą wnieść skargę nie mając w tym własnego interesu, albowiem żadnym z tych podmiotów nie jest skarżący Gmina Miasta J.). Wprawdzie kwestia, czy skarżący ma interes prawny w sprawie podlega ocenie przez sąd administracyjny, niemniej prowadzenie takich rozważań w mniejszym postępowaniu było bezprzedmiotowe. Co do zasady bowiem wniesienie przez Gminę Miasta J. skargi na zaskarżoną decyzję należy uznać za prawnie niedopuszczalną. Abstrahując zatem od tego, czy skarżąca Gmina ma interes prawny w kwestionowaniu zaskarżonej decyzji, niedopuszczalnym jest aby w tej samej sprawie (w szerokim rozumieniu - tj. w administracyjnym postępowaniu zwyczajnym, postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym oraz w postępowaniu sądowoadministracyjnym) organ wykonawczy Gminy Miasta J. występował w różnych rolach procesowych: raz jako organ administracji załatwiający sprawę administracyjną (w dniu [...] kwietnia 2004 r. Burmistrz Miasta J. wydał decyzję administracyjną o ustaleniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości), a następnie jako strona postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym lub strona postępowania sądowoadministracyjnego. Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka ta może być - jako osoba prawna -stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego – w przypadku gdy interes taki rzeczywiści posiada - korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Jeżeli jednak ustawa wyznacza organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej, to może on "bronić" interesu jednostki samorządu terytorialnego wyłącznie w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza zatem możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Pogląd powyższy reprezentuje orzecznictwo sądowoadministracyjne (uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r. OPK 14/00, publ. w ONSA 2001/1/17; uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/03, publ. w ONSA 2003/4/115, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r. OSK 1017/04, nie publikowany). Ponadto słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę, iż postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej. Stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie żaden przepis prawa nie daje podstaw Gminie Miasta J. do kwestionowania rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Z tego powodu skargę Gminy Miasta J. należało odrzucić na zasadzie art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a.