IV SA/Wa 1724/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 1724/10 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania C. Spółki z.o.o utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2009r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy obiektu handlowego na dz. Ew. nr [...], [...],[...] i [...], Obr. [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] w Dzielnicy [...] W. - stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu organ wywodził, że pismem z dnia 3 kwietnia 2009r. B. Spółka jawna wniosła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy obiektu handlowego na dz. Ew. nr [...],[...],[...] i [...], Obr. [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] w Dzielnicy [...] W. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r. Prezydent Miasta W. postanowił odstąpić od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na realizacji zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha oraz parkingów dla nie mniej niż 300 samochodów osobowych w ramach budowy obiektu handlowego na dz. Ew. nr [...],[...],[...] i [...], Obr. [...], w rejonie ul. [...],[...] i [...] w Dzielnicy [...] W., Prezydent Miasta W. stwierdził brak potrzeby oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Powyższa decyzja i postanowienie zaskarżyła C. Spółka z.o.o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Rozstrzygając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że zaskarżona decyzja jak i wydane przed nią postanowienie są zgodne z przepisami prawa zatem zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy. Kolegium stwierdziło, że stosownie do art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Organ zacytował treść przepisu art. 59 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ustawy powołanej wyżej. Organ stwierdził, że jak wynika z akt sprawy, w tym uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, organ I instancji odstąpił od obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko kierując się kryteriami i uwarunkowaniami wymienionymi w art. 63 ust. 1 ustawy. W ocenie Kolegium odwoławczego zaskarżone postanowienie zawiera wymagane prawem elementy. Organ wywodził, że zgodnie z art. 84 ustawy, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Organ I instancji stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko i załączył do niej zarówno kartę informacyjną jak i charakterystykę przedsięwzięcia. Ponadto organ zauważył, że zgodnie z art. 85 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, które niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać - w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informację o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie organu odwoławczego uzasadnienie decyzji organu I instancji zawiera wymagane prawem elementy, w tym wskazane ww. przepisie. Organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia przez organ I instancji art. 61 ust. 1 ustawy, § 5 rozporządzenia oraz art. 7, 9, 11, 77 i 107 § 3 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła C. Spółka z.o.o zarzucając naruszenie: * art. 7, 9, 11, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. oraz art. 65 ust. 3 i 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko poprzez błędne przyjęcie, że organ I instancji rozpoznał sprawę co do istoty oraz że uzasadnienie jego decyzji czyni zadość wymaganiom stawianym przepisom prawa; * art. 63 ust. 1 ustawy poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co w konsekwencji prowadziło do naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta W. Ponadto zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie: * art. 142 oraz 138 i 107 x 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia w zakresie zaskarżenia przez C. Spółka z.o.o postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009r. o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko; * art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy co do istoty oraz wadliwości uzasadnienia decyzji wydanej w II instancji. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że z decyzji I instancji oraz postanowienia nie wynika dlaczego organ wydał takie rozstrzygnięcie, gdyż nie przedstawiono oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zdaniem skarżącej twierdzenia, iż oddziaływanie obiektu nie będzie wykraczać poza granice działki, a planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na stan powietrza nie są w jakikolwiek sposób udokumentowane ani udowodnione. Skarżąca podkreśliła, że odstąpienie od sporządzenia raportu jest wyjątkiem od reguły i winno wynikać z nie budzących wątpliwości przesłanek wyczerpująco i wszechstronnie wyjaśnionych przez organ. Zdaniem skarżącej organ naruszył art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, gdyż w sprawie występują szczególne okoliczności, które powinny skutkować stwierdzeniem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. -zarzutami i wnioskami skargi uznał iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010r. narusza przepisy prawa procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić należy, że podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko ( DZ. U. Nr v199, poz. 1227). Okoliczność ta została podkreślona przez Kolegium na wstępie merytorycznych rozważań. Nie kwestionowanym w sprawie jest fakt, że planowane przedsięwzięcie zaliczane jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z treści § 3 ust. pkt 52b i 53, a co za tym idzie, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wymagane było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. W ramach tego postępowania przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ( art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Obowiązek lub brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko stwierdza organ w drodze postanowienia ( art. 63 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). W rozpoznawanej sprawie w dniu [...] lipca 2009r. postanowieniem odstąpiono od obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, przy czym uzasadnienie to niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego powinno zawierać w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeb przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Pamiętać bowiem należy, że postępowanie to służy ocenie ewentualnych następstw dla środowiska związanych z realizacja konkretnego przedsięwzięcia, stąd wymogi jakie postawił ustawodawca decyzjom wydawanych w tej kwestii są szczegółowo zakreślone. Stwierdzić jednak należy, iż zasadnie skarżąca podnosi, że zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 85 § 2 ustawy o udostępnianiu środowisku i jego ochronie. Brak jest bowiem ustosunkowania się w decyzji do wymagań zakreślonych treścią art. 63 ust. 1 ustawy, które to uwarunkowania zostały uwzględnione przez organ przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Cytowany bowiem przepis mówi o łącznym uwzględnieniu wszystkich wymienionych w nim uwarunkowań takich jak: rodzaj i charakter przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych powyżej. Przy czym przepis ten szczegółowo precyzuje jakie konkretnie czynniki winny zostać uwzględnione. Zaskarżona decyzja poza powołaniem się na art.63 ust. 1 nie zawiera żadnej analizy planowanego przedsięwzięcia, w odniesieniu do treści i wymagań zawartych w tym przepisie. Brak jest jakiegokolwiek odniesienia do konkretnego zaistniałego stanu faktycznego oraz wyjaśnienia jakie uwarunkowania zostały uwzględnione przy stwierdzeniu braku potrzeb przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Artykuł 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji w sposób precyzyjny i jasny stanowi jakie konkretne okoliczności winny być przez organ wzięte pod rozwagę. Wymogom tym w żadnej mierze nie sprostało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Podkreślić także należy, że brak dokonania analizy powyższego przepisu przez organ skutkowało również naruszeniem treści art. 77 § 1 k.p.a., art. 11 art. i 7 k.p.a. co zasadnie podkreśliła w uzasadnieniu skargi C. Spółka z.o.o. Przy takich brakach uzasadnienia decyzji trudno jest bowiem stwierdzić czy organ rozpatrzył cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Tak oczywiste naruszenie przepisów proceduralnych mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Pozbawiony zaś słuszności jest zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 142, 138, 107 § 1 i 144 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia w zakresie zaskarżenia przez C. Spółkę z.o.o. postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009r. o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Stwierdzić należy bowiem, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w tym zakresie rozstrzygnięcie, aczkolwiek jego uzasadnienie budzi również zastrzeżenia, gdyż ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zawiera wymagane prawem elementy. Brak jest merytorycznej oceny organu odnośnie przedmiotu zaskarżenia zawartego w postanowieniu. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien zastosować się do przedstawionych wyżej zaleceń i zawrzeć w uzasadnieniu wszelkie wymagane elementy, a w szczególności wynikające z art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w pkt 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 w związku z art. 205 §2 P.p.s.a.