IV SA/Wa 1724/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. D. B. w skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Do skargi strona dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF. Wedle oświadczenia skarżącego z dnia 24 lipca 2014 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, w gospodarstwie domowym pozostaje on wraz żoną i pięciorgiem małoletnich dzieci. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowią świadczenia pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wynosi 1.570 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. Nie osiąga dochodu, nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Przebywając wraz z rodziną w ośrodku dla cudzoziemców, znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.