IV SA/Wa 1727/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. A. R. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 12 sierpnia 2013 r. oraz nadesłanego na wezwanie, dodatkowego oświadczenia skarżącego z dnia 9 września 2013 r. (data stempla pocztowego) wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe. Od trzech miesięcy nie uzyskuje dochodu, utrzymując się dzięki wsparciu znajomych, u których mieszka, a także dostaje środki pieniężne (w sumie 500 zł miesięcznie) oraz sporadycznie żywność. Od wuja mieszkającego we [...] dostaje czasem niezbędne środki higieniczne. Wnioskodawca nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący, pozostając na wyłącznym utrzymaniu znajomych, u których mieszka, i od których otrzymuje środki pieniężne na zaspokojenie koniecznych potrzeb życiowych, nie może poczynić oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Nie dysponując przy tym ani oszczędnościami, ani wartościowymi przedmiotami, które można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie może wygospodarować środków na poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.