IV SA/Wa 1730/09

PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-10

Skład orzekający: Agnieszka Góra-Błaszczykowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminowi?
Ratio decidendi
Sąd nie przywrócił terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminowi. Okoliczności podniesione we wniosku, takie jak rzekomy brak pouczenia o środkach odwoławczych, uciążliwość podróży czy warunki pogodowe, nie stanowiły uzasadnionej przyczyny niedochowania terminu, zwłaszcza w kontekście możliwości dowiedzenia się o wyniku rozprawy telefonicznie lub osobistego stawiennictwa w sądzie.
Stan faktyczny
R. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 stycznia 2010 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jego skargę. Skarżący argumentował, że nie został pouczony o środkach odwoławczych, stawiennictwo było uciążliwe i kosztowne, a warunki pogodowe uniemożliwiły dotarcie na rozprawę. Twierdził również, że spodziewał się innego sądu i korzystnego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 stycznia 2010 r. w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu - Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie, po przeprowadzeniu w tym samym dniu rozprawy, o której terminie zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu R. D. w dniu 21 grudnia 2009 r. wraz z pouczeniem o tym, że: 1. Niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy; 2. Sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności; 3. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną; 4. Uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu; 5. Stosownie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów; 6. Strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swego zamieszkania lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany; 7. Akta są udostępniane stronom w Sekretariacie Informacji o Sprawach; 8. Akta sprawy w okresie 7 dni bezpośrednio poprzedzających termin rozprawy udostępniane są sędziom orzekającym w sprawie. Z tego też powodu, strony i pełnomocnicy stron proszeni są o kontakt telefoniczny z sekretariatem właściwego wydziału orzeczniczego w celu ustalenia możliwości zapoznania się z aktami sprawy w okresie bezpośrednio poprzedzającym rozprawę. (zawiadomienie o rozprawie, k. 26, dowód doręczenia, k. 29) Przed terminem rozprawy w dniu 8 stycznia 2010 r. R. D., złożył do Sądu pismo, zawierające jego stanowisko procesowe w sprawie, w którym stwierdził, iż w związku ze znaczną odległością do siedziby Sądu, w którym odbędzie się rozprawa, stanowisko swoje przesyła na piśmie. Na termin rozprawy w dniu 13 stycznia 2010 r. R. D. nie stawił się. W dniu 14 kwietnia 2010 r. skarżący R. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 stycznia 2010 r. We wniosku tym podniósł, iż nie pouczono go o środkach odwoławczych i terminie ich złożenia. Podniósł również, że rozprawa odbywała się w znacznej odległości od miejsca jego zamieszkania, w związku z czym stawiennictwo osobiste było dla niego nadmiernie uciążliwe i pociągało za sobą koszty, których nie mógł unieść. Podniósł również, że warunki pogodowe w dniu rozprawy całkowicie sparaliżowały komunikację kolejową międzymiastową, w związku z czym dotarcie z P. do W. na czas rozprawy było niemożliwe z przyczyn od niego niezależnych. Podniósł także, że sądził, iż sprawa będzie się odbywać przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, a także ze względu na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 1997 r. w sprawie II SA/Kr 62/92, uważał, że jego skarga jest zasadna. Uzupełniając swój wniosek z dnia 14 kwietnia 2010 r., R. D. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz wskazał, iż o wydanym wyroku dowiedział się z pisma Ministra Infrastruktury [...] z dnia [...] marca 2010 r. i w terminie nie przekraczającym 7 dni od otrzymania pisma złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przesłanki, które muszą zaistnieć, aby Sąd przywrócił termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, określa art. 86 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. A zatem zasadniczą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminowi. Wniosek jest niezasadny. W ocenie Sądu okoliczności przytoczone we wniosku nie wskazują, iż zachodzi po stronie skarżącego brak winy w niedochowaniu terminu. Przede wszystkim za niezasadne należy uznać twierdzenie wnioskodawcy, że okoliczność, iż nie został wprost pouczony o środkach odwoławczych i terminie ich wniesienia spowodowała niemożność skorzystania przez niego z tych środków. Zawiadomienie o rozprawie zawierało pouczenie o dopuszczalności i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, jak również, o tym w jakich przypadkach uzasadnienie jest sporządzane i doręczane stronom z urzędu. Z pouczenia tego wynikało zatem również, iż w przypadku niestawiennictwa skarżącego na rozprawie może zapaść wyrok. Wniosek taki można było wysnuć również z pkt 5 cytowanego wyżej pouczenia. Aby strona mogła zdecydować czy skorzystać ze środków odwoławczych musi najpierw poznać treść sentencji orzeczenia. Z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący podjął jakiekolwiek kroki zmierzające do zapoznania się z wynikiem rozprawy z dnia 13 stycznia 2010 r. Skoro, jak twierdzi wnioskodawca, nie mógł on dotrzeć na rozprawę w dniu 13 stycznia 2010 r., powinien niezwłocznie podjąć kroki zmierzające do zapoznania się z jej wynikiem. Mógł o wyniku rozprawy dowiedzieć się telefonicznie. Należy również zważyć, iż pomiędzy datą rozprawy – 13 stycznia 2010 r. a datą złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu – 14 kwietnia 2010 r. upłynął znaczny okres czasu. W okresie tym zarówno zmieniły się warunki pogodowe jak i skarżący miał wielokrotnie możliwość przybycia do siedziby Sądu i dowiedzenia się o wyroku osobiście, a także zapoznania się z aktami sprawy, o czym pouczony został w zawiadomieniu o rozprawie. Przeszkoda polegająca na tym, że została sparaliżowana komunikacja kolejowa w dniu rozprawy, ustała na długi okres czasu, przed złożeniem przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu, który to okres czasu znacznie przekraczał termin 7 dni, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., do złożenia takiego wniosku. Również nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż dotarcie przez niego do siedziby Sądu jest dla niego nadmiernie uciążliwe i pociąga za sobą koszty, których nie może unieść. Skarżący nie składał wniosku o prawo pomocy i uiścił wpis sądowy, który w niniejszej sprawie wynosił 500 zł, co stanowi kwotę znacznie przewyższającą koszt podróży z P. do W. i z powrotem. Skarżący wiedział, że jego sprawa będzie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż do tego Sądu złożył skargę oraz został przez ten Sąd zawiadomiony o rozprawie. Przekonanie skarżącego, iż w jego sprawie zapadł wyrok korzystny, nie oznacza, że nie ponosi on winy w tym, iż nie zapoznał się z treścią wyroku, gdyż skarżący mógł dowiedzieć się o jego treści i zweryfikować, czy przekonanie to jest słuszne. Na koniec należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a zatem aby skutecznie wnieść skargę kasacyjną należy najpierw wnieść wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Ponieważ z treści wniosku wynikało, że skarżący zmierza do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wniosek ten został potraktowany jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji nie znajdując przesłanek przywrócenia terminu, określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło