IV SA/Wa 1740/06

WyrokWSA w Warszawie2006-12-07

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Izabella Janson, Agnieszka Wójcik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uzgodnieniu warunków zabudowy może zostać wydane, jeśli planowana inwestycja znajduje się w pasie 100 m od linii brzegowej rzeki, a na terenie parku krajobrazowego obowiązuje zakaz budowy nowych obiektów w tym pasie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy było zasadne, ponieważ planowana inwestycja znajdowała się w pasie 100 m od linii brzegowej rzeki, a obowiązujące rozporządzenie Wojewody wprowadzało zakaz budowy nowych obiektów w tym pasie na terenie parku krajobrazowego. Brak obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiał powołanie się na przyszłe plany lub nierówne traktowanie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. W. na postanowienie Ministra Środowiska, które utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Zespołu [...] odmawiające uzgodnienia warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego i gospodarczo-garażowego na działce położonej w M., na terenie [...] Parku Krajobrazowego. Odmowa uzasadniona była zakazem budowy w pasie 100 m od rzeki S., wynikającym z rozporządzenia Wojewody. Skarżąca podnosiła nierówne traktowanie, naruszenie jej praw jako właścicielki oraz arbitralność zakazu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Izabella Janson (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy - oddala skargę - Dyrektor Zespołu [...] w K. postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku Urzędu Gminy L. z dnia [...] marca 2006 r. nie uzgodnił warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem, budynku gospodarczo - garażowego na działce nr [...], [...], [...] położonej w miejscowości M., na terenie [...] Parku Krajobrazowego. W uzasadnieniu podniósł, iż działki na których planowana jest inwestycja położone są na obszarze [...] Parku Krajobrazowego, subregion [...]. Działka nr [...] na której planowana jest lokalizacja budynków: mieszkalnego i gospodarczego, znajduje się w całości w odległości mniejszej niż 100 m od brzegów rzeki S., a zatem dotyczy jej z § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 roku w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2006 roku, Nr [...], poz. [...]) zakazujący "budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek". A. W., pismem z dnia 30 marca 2006 r. złożyła do Ministra Środowiska odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że jest właścicielką, nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] położonej w B. domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia, gdyż jak wskazała pozbawia ją ono ustawowych praw jako właścicielki przedmiotowej nieruchomości. Podkreśliła, że nie może ponosić negatywnych skutków prawnych restrykcyjnych przepisów wprowadzonych przez Wojewodę [...]. Podniosła również, że sąsiednia działka o numerze [...], bezpośrednio przyległa do działki [...] została objęta możliwością zabudowy zgodnie z miejscowym planem zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w K. w dniu [...] kwietnia 2004 roku., co oznacza, zdaniem skarżącej, nierówne traktowaniem obywateli wobec prawa. Wskazała również, że decyzja Wojewody rażąco narusza interes prawny właściciela przedmiotowej nieruchomości gwarantowany przez Konstytucję RP. Sygn. akt IV SA/Wa 1740/06 Jednocześnie wskazała, iż obecnie trwają prace nad projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L., który przewiduje przeznaczenie działki gruntowej nr [...] na tereny zabudowy zagrodowej i jednorodzinnej oraz, że zakaz budowy nowych obiektów budowlanych w strefie 100 m od rzeki S. jest skrajnie arbitralny i przy jego wprowadzeniu nie przeprowadzono żadnych konsultacji z organami właściwych jednostek samorządu terytorialnego ani z właścicielami nieruchomości. Minister Środowiska, po rozpatrzeniu tego odwołania postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zespołu [...] w K. W uzasadnieniu swojego postanowienia Minister Środowiska podniósł, że do obowiązków Dyrektora Zespołu [...], działającego z upoważnienia Wojewody [...] należało wydanie postanowienia co do uzgodnienia realizacji przedmiotowej inwestycji na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podstawą odmowy uzgodnienia planowanego przedsięwzięcia był zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie o szerokości 100 m od linii brzegów rzek, wprowadzony na terenie [...] Parku Krajobrazowego rozporządzeniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 roku. Z uwagi na to iż, planowana inwestycja znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od brzegu rzeki S., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Podkreślił również, że Rozporządzenie Wojewody w sprawie [...] Parku Krajobrazowego nie przewiduje żadnych odstępstw dotyczących lokalizacji nowych obiektów budowlanych na terenie parku, poza stwierdzeniem, iż zakaz o którym mowa nie dotyczy obowiązujących w dniu wejścia w życie rozporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (§ 2, ust. 3 rozporządzenia). Natomiast w przypadku Gminy L. nie obowiązuje plan miejscowy i skarżąca nie może się powoływać na obecnie trwające prace nad projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego Gminy L. Na powyższe postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Sygn. akt IV SA/Wa 1740/06 Administracyjnego w Warszawie złożyła A. W. wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu wskazała, że Minister Środowiska nie uwzględnił stanowiska zajętego przez Wojewodę [...] w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Podniosła również, naruszenie art. 124 § 2 w związku z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzupełnieniu skargi skarżąca dodatkowo złożyła nowe rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...]). W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Natomiast zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawana jest po uzgodnieniu z wojewodą Sygn. akt IV SA/Wa 1740/06 (lub osobą upoważnioną przez wojewodę) w odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Należy podkreślić, że na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92 poz.880 ze zm.) w parku krajobrazowym może być wprowadzony zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej. W przypadku [...] Parku Krajobrazowego zakaz ten statuuje § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2006 roku, Nr [...], poz. [...]). W ocenie Sądu, zarówno Minister Środowiska, jak i Dyrektor Zespołu [...] w K. (działający z upoważnienia właściwego wojewody) słusznie stwierdzili, że planowana inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z garażem, budynku gospodarczo - garażowego na działce nr [...], [...], [...] położonej w miejscowości M. objęta jest zakazem budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych wynikającym z § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Wojewody [...] w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego nie przewiduje żadnych odstępstw dotyczących lokalizacji nowych obiektów budowlanych na terenie parku, poza stwierdzeniem, iż zakaz o którym mowa nie dotyczy obowiązujących w dniu wejścia w życie rozporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (§ 2 ust. 3 w/w rozporządzenia). W przypadku Gminy L. (w której znajduje się przedmiotowa działka) brak jest obecnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (poprzedni miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy L. zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] kwietnia 1992 r. stracił ważność z dniem [...] grudnia 2002 r.), a powoływanie się skarżącej na obecnie trwające prace nad projektem miejscowego planu miejscowy zagospodarowania przestrzennego Gminy L. nie ma umocowania prawnego. W ocenie Sądu, zarzut skarżącej co do naruszenia art. 124 § 2 w związku z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać za bezzasadny. Sygn. akt IV SA/Wa 1740/06 Minister Środowiska obszernie uzasadnił zaskarżone postanowienie odnosząc się do wszelkich zarzutów zawartych w odwołaniu od postanowienia Dyrektora Zespołu [...] w K. Jednocześnie należy podkreślić, iż pismo Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. (nr [...]) informujące o powołaniu zespołu zadaniowego, którego celem jest dokonanie ponownej szczegółowej analizy oraz oceny prawidłowości wprowadzenia przedmiotowego zakazu, jak również przygotowanie projektu zmiany rozporządzenia z uwzględnieniem treści dotychczasowych aktów planowania przestrzennego nie mogło stanowić podstawy do zawieszenia postępowania. Rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym następuje w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Podkreślił to, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 1988 r. (sygn. akt IV SA 451/88). Kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej dokonuje się również zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania nowe rozporządzenie Wojewody [...] Nr [...] wydane zostało, zaś w dniu [...] października 2006 r. Mając powyższe na względzie Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło