IV SA/Wa 1744/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Anna Szymańska, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2007 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu statku do rejestru statków rybackich i wydania licencji - oddala skargę - Minister Gospodarki Morskiej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 13 ust. 1 pkt (a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybackiej (Dz. Urz. WE L 358 z 31.12.2002, str. 59), decyzją z dnia [...] maja 2007 r., znak [...], odmówił P. F. dokonania wpisu statku [...] do rejestru statków rybackich oraz odmówił wydania licencji połowowej na wykonywanie rybołówstwa morskiego przy użyciu tego statku. Podstawą odmowy wpisu statku do rejestru był art. 3 pkt (o) i (p) oraz art. 13 ust. 1 pkt (a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybackiej (Dz. Urz. WE L 358 z 31.12.2002, str. 59), zgodnie z którym każde państwo członkowskie Unii Europejskiej jest zobowiązane zarządzać wpisywaniem i wykreślaniem statków z prowadzonego przez to państwo rejestru statków rybackich w taki sposób, żeby wprowadzenie bez pomocy publicznej nowej zdolności połowowej do floty rybackiej tego państwa członkowskiego, było zrównoważone uprzednim wycofaniem bez pomocy publicznej co najmniej takiej samej zdolności połowowej. Organ wskazał, iż P. F., właściciel statku [...], wnosząc o wpisanie statku do rejestru statków rybackich nie dokonał wycofania statku (lub statków) z rejestru statków rybackich, bez finansowej pomocy publicznej, o zdolności połowowej co najmniej równej zdolności [...], przez co nie został spełniony warunek niezbędny do wpisania ww. statku do rejestru statków rybackich. Natomiast zgodnie z art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz. U. z 2004 Nr 62, poz. 574, z 2005 r. Nr 96, poz. 807, z 2006 Nr 220, poz. 1600, z 2007 Nr 21, poz.125) odmawia się wydania licencji, jeżeli statek rybacki, którego dotyczy wniosek armatora o wydanie licencji, nie jest wpisany do rejestru statków rybackich. Pismem z dnia 29 maja 2007 r. P. F. wniósł odwołanie od powyższej decyzji Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2007 r., wnioskując o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Minister Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że odwołujący się jest właścicielem i armatorem łodzi [...], znajdującej się obecnie w ewidencji Urzędu Morskiego w G. Łodzi tej, na wniosek właściciela, decyzją Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] kwietnia 2007 r., została nadana oznaka rybacka [...]. Łódź posiadała poprzednio, tj. przed otrzymaniem w Urzędzie Morskim w G. oznaczenia [...], oznakę rybacką [...]. W odwołaniu strona uzasadnia swój wniosek o wpis statku do rejestru tym, że statek [...] posiadał wszystkie niezbędne dokumenty do samodzielnego wykonywania, w rozumieniu ustawowym, rybołówstwa na Z. (pozwolenie na wykonywanie połowów, w tamtym czasie wydane przez Urząd Morski posiadała S. w T. - zbiorowe dla wszystkich swoich rybaków, będących członkami S.) oraz jako będący w ewidencji statków rybackich znajdował się w nakładzie połowowym floty. Przedstawione uzasadnienie w ocenie organu odwoławczego nie daje podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i dokonania wpisu statku [...] do rejestru statków rybackich oraz wydania licencji połowowej, bowiem ustawa z dnia 21 maja 1963 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 22, poz. 115) wprawdzie nie przewidywała ograniczenia nakładu połowowego (liczby rybaków mogących prowadzić połowy, liczby używanych do połowów statków rybackich), jednak na Z., z uwagi na brak miejsca na łowiskach oraz przełowienie stad leszcza i sandacza, już od 1983 r. została ograniczona liczba rybaków uprawnionych do wykonywania rybołówstwa w oparciu o umowy zawarte między Urzędem Morskim w G. a Spółdzielniami połowowymi i Z. Następna ustawa, z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim (Dz.U. Nr 34, poz 145, z późn. zm.), wprowadziła licencje połowowe wydawane indywidualnie na każdy statek i upoważniła Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej do określenia dopuszczalnego nakładu połowowego dostosowanego do stanu żywych zasobów morza. Wielkość nakładu została ustalona w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 26 maja 1999 r. (17 a pkt 4) zmieniającym rozporządzenie w sprawie gospodarowania żywymi zasobami morza i ich ochrony (Dz. U. Nr 57, poz. 607) a następnie w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 stycznia 2000 r. w sprawie gospodarowania żywymi zasobami morza i ich ochrony (Dz. U. Nr 8 poz. 110, z późn. zm.). Również kolejna ustawa, z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 129, poz. 1441, z późn. zm.) podobnie regulowała sprawę uprawnień do wykonywania rybołówstwa a wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie nakładu połowowego floty (Dz. U. Nr 55 poz. 486, z późn. zm.) ustalało, w oparciu o imienną listę statków, wielkość nakładu połowowego, określanego liczbą statków uprawnionych do wykonywania rybołówstwa, z wyodrębnieniem m.in. statków poławiających na Z. Statek [...], tak jak inne statki posiadające oznaki rybackie, był wpisany do ewidencji prowadzonej przez Urząd Morski w G. a od 2000 r. do ewidencji statków rybackich, prowadzonej przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. na podstawie ww. ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim i wykonawczego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lutego 2000 r. w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji oraz zasad oznakowania statków rybackich, wzoru zaświadczenia o wpisie do ewidencji i nadaniu oznaki rybackiej oraz wysokości pobieranych opłat za wpis do ewidencji i wydanie zaświadczenia o wpisie (Dz. U. Nr 15, poz. 193), i kolejnej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim, wskazywały, iż do samodzielnego prowadzenia połowów były uprawnione tylko i wyłącznie statki znajdujące się w nakładzie połowowym floty określonym w ww. rozporządzeniu. Tylko na te statki mogły być wydane licencje połowowe oraz specjalne zezwolenia połowowe, potwierdzające to uprawnienie. Statek [...] nie był uprawniony - wbrew twierdzeniu strony odwołującej się - do wykonywania rybołówstwa morskiego, ponieważ nie znajdował się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej. Na statek ten nie była wydana licencja połowowa i specjalne zezwolenie połowowe uprawniające do prowadzenia połowów. Tym samym nie był on używany do samodzielnego wykonywania rybołówstwa a jedynie spełniał, niezależnie od sposobu jego oznakowania, funkcje pomocnicze w stosunku do innych łodzi, na które wydane zostały licencje połowowe i specjalne zezwolenia połowowe. Taki też status łodzi pomocniczej miał statek [...]. Organ wskazał także, iż wymieniona wyżej ustawa z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim, w celu dostosowania prawa krajowego do przepisów UE i realizacji zadań Wspólnej Polityki Rybackiej, ustanowiła także prowadzenie, przez ministra właściwego ds. rybołówstwa, rejestru statków rybackich, będącego częścią rejestru floty rybackiej Wspólnoty. W przeciwieństwie do ewidencji obejmującej wszystkie statki rybackie, uprawnione i nieuprawnione do wykonywania rybołówstwa morskiego, wpisowi do rejestru podlegały wyłącznie statki znajdujące się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej. Statek [...], pozostający poza nakładem połowowym, nie mógł być wpisany do rejestru statków rybackich. Od dnia 1 maja 2004 r. prowadzony jest zaś tylko rejestr statków rybackich, zgodnie z kolejną ustawą, z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie, obowiązującą od dnia akcesji Polski do UE, oraz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie rejestru floty rybackiej Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 5 z 09.01.2004, str. 25), w związku z czym jednostki nieuprawnione do wykonywania rybołówstwa pozostają tylko w ewidencjach prowadzonych przez urzędy morskie, a ich oznaczenia są zmieniane, na wniosek właścicieli, z oznak rybackich na stosowane przez te urzędy, np. [...]. Strona odwołująca powołuje się także na przepis art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 129, poz. 1441, z późn. zm.), który mówił o przekazywaniu przez okręgowego inspektora rybołówstwa morskiego, w ciągu 7 dni po dokonaniu wpisu statku do ewidencji, danych tego statku ministrowi właściwemu ds. rybołówstwa celem wpisania łodzi do rejestru statków rybackich. Przepis ten nie miał zastosowania w odniesieniu do łodzi [...], posiadającej w tym czasie oznakę [...], ponieważ łódź ta nie została wpisana do ewidencji, prowadzonej przez Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G., w okresie obowiązywania przywołanej ustawy o rybołówstwie morskim. Zdarzenie to miało miejsce w dniu 30 listopada 2000 r. a więc przed wejściem w życie przywołanej ustawy. Ponadto przekazanie danych, co miało faktycznie miejsce - wbrew temu co twierdzi strona odwołująca się, nie oznaczało automatycznego wpisu statku do rejestru. Do rejestru mogły być wpisane statki uprawnione do wykonywania rybołówstwa, tzn. znajdujące się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej. Potwierdzeniem prawa do wykonywania rybołówstwa przy użyciu danego statku rybackiego jest wydana na ten statek licencja połowowa oraz specjalne zezwolenie połowowe. Skargę na powyższą decyzję Ministra Gospodarki Morskiej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. F. Decyzji tej zarzucił naruszenie art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim, poprzez uznanie, że łódź [...] nie podlegała wpisowi do rejestru statków rybackich prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. Naruszeniu przez organ art. 6,7,8 Kpa poprzez nierzetelne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy a w szczególności nie wyjaśnienie okoliczności nieprzekazania danych łodzi i nie zgłoszenie tego faktu Ministrowi przez Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż zaskarżoną decyzję organ uzasadnił faktem, że statek nie został wpisany do ewidencji prowadzonej przez Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G., w czasie obowiązywania ustawy o rybołówstwie z dnia 6 września 2001 r. Zdaniem skarżącego, okoliczność ta nie ma jednak wpływu na obecne żądanie dokonania wpisu i uzyskania licencji połowowej. Zgodnie z art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G., był zobowiązany do przekazania danych łodzi będących w ewidencji w terminie 7 dni do właściwego Ministra. Zdaniem skarżącego przedmiotem niniejszego postępowania nie jest kwestia badania zasadności żądania wpisania łodzi do rejestru prowadzonego przez Ministra. Przesłanki te zostały bowiem zagwarantowane przepisami ustawy , łódź te wymogi spełniała. Fakt niedokonania czynności przez Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G., poprzez niewykonanie przepisów ustawy nie ma bowiem wpływu na okoliczność , że łódź ta powinna być wpisana do rejestru. Łódź ta winna znajdować się w tym rejestrze skoro spełniała wszystkie przesłanki. W tej sytuacji późniejsze przepisy, uzależniające wpisanie statku do rejestru od uprzedniego wycofania statku o co najmniej takiej samej zdolności połowowej nie mogą mieć wpływu na żądanie skarżącego w sprawie wydania licencji połowowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] czerwca 2007r., utrzymująca w mocy poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2007r. orzekającą o odmowie dokonania wpisu statku [...] do rejestru statków rybackich, oraz wydania skarżącemu licencji połowowej na wykonanie rybołówstwa morskiego przy użyciu niniejszego statku. Jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte na podstawie wniosków skarżącego z dnia 6 kwietnia 2007r. Orzekający w sprawie organ związany żądaniem zawartym we wniosku zgodnie z obowiązkiem wynikającym z zasady dochodzenia prawdy obiektywnej i działania na podstawie przepisów prawa (art. 6 i 7 k.p.a.), zobowiązany był zatem do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie obowiązującego prawa mającego zastosowanie w konkretnym stanie faktycznym. W związku z członkostwem Polski w Unii Europejskiej bezpośrednio stosowane są przez organy administracji akty normatywne wydawane przez organy Unii Europejskiej w randze rozporządzeń, co wynika z art. 249 akt. 2 traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą w zw. z treścią art. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Estońskiej, Cypryjskiej, Łotewskiej, Litewskiej, Węgierskiej, Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864). W dacie rozstrzygania przez organ, podstawę prawną orzeczenia w przedmiocie wpisu statków do rejestru statków rybackich stanowił art. 3 pkt (o) i (p) oraz art. 13 ust. 1 pkt (a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybackiej (Dz. Urz. WE L 358 z 31.12.2002, str. 59), zgodnie z którym każde państwo członkowskie Unii Europejskiej jest zobowiązane zarządzać wpisywaniem i wykreślaniem statków z prowadzonego przez to państwo rejestru statków rybackich w taki sposób, żeby wprowadzenie bez pomocy publicznej nowej zdolności połowowej do floty rybackiej tego państwa członkowskiego, było zrównoważone uprzednim wycofaniem bez pomocy publicznej co najmniej takiej samej zdolności połowowej. W sprawie nie jest kwestionowana okoliczność, iż przed złożeniem przez skarżącego wniosku o dokonanie wpisu statku do rejestru, nie dokonał on wycofania statku lub statków z rejestru statków rybackich, bez finansowej pomocy publicznej , o zdolności połowowej co najmniej równej zdolności należącego do niego statku [...]. A zatem w świetle obowiązujących w dacie orzekania przez organ przepisów prawa uznać należy, iż organ zobowiązany był odmówić wpisania statku do w/w rejestru. Skarżący podnosi, jednak, iż nie spełnienie przez niego powyższych przesłanek uzasadniających możliwość wpisania statku do rejestru, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem sporny statek, winien był być wpisany do niniejszego rejestru jeszcze na podstawie przepisów nie obowiązującej obecnie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U Nr 129, poz. 1441, ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 57 ust. 3 tej ustawy Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G., był zobowiązany do przekazania danych łodzi będących w ewidencji w terminie 7 dni do właściwego Ministra. Fakt niedokonania czynności przez Okręgowy Inspektorat Rybołówstwa Morskiego w G., poprzez niewykonanie przepisów ustawy nie ma zaś wpływu na okoliczność, że łódź ta winna być wpisana do rejestru, skoro spełnia wszystkie wymagania. Odnosząc się do niniejszego zarzutu należy wskazać, iż zarówno w uzasadnieniu decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił stronie skarżącej jakie były przyczyny niewpisania należącej do niego łodzi do spornego rejestru. Przede wszystkim podniesiono, iż poprzedni właściciel łodzi (skarżący jest jej właścicielem od 24 kwietnia 2006r.), na której to status prawny powołuje się skarżący, w ocenie organu nie był uprawniony do wykonywania rybołówstwa morskiego ww. łodzią, bowiem łódź ta nie znajdowała się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej, czego potwierdzeniem jest fakt, iż na łódź tę o ówczesnym oznaczeniu [...] nie była wydana licencja połowowa ani specjalne zezwolenie połowowe uprawniające do prowadzenia połowów. Powyższe w ocenie organu potwierdza również to, iż łódź [...] wpisana do ewidencji pod numerem [...] nie została ujęta w wykazie łodzi wpisanych do ewidencji statków rybackich Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G., których armatorzy posiadali licencje połowowe (stan na dzień 23 maja 2001). Tak więc łódź ta należała do grupy jednostek pływających spełniających funkcje pomocnicze, głównie transportowe (transport sprzętu rybackiego, ryb) przy wykonywaniu rybołówstwa przez jednostki do tego uprawnione, tzn. posiadające licencję połowową. Jednostki te, nazywane "łodziami pomocniczymi", były w praktyce traktowane jako jednostki związane z rybołówstwem, jednak nie były uprawnione do wykonywania rybołówstwa w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. Nr 129, poz. 1441, z późn. zm.) i ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie. Znajdowały się one w ewidencji prowadzonej do dnia 30 kwietnia 2004 r. przez Okręgowych Inspektorów Rybołówstwa Morskiego. Organ zauważył także, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim, w celu dostosowania prawa krajowego do przepisów UE i realizacji zadań Wspólnej Polityki Rybackiej, ustanowiła także prowadzenie, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, rejestru statków rybackich, będącego częścią rejestru floty rybackiej Wspólnoty. W przeciwieństwie do ewidencji obejmującej wszystkie jednostki rybackie, uprawnione i nieuprawnione do wykonywania rybołówstwa morskiego, wpisowi do rejestru podlegały wyłącznie statki znajdujące się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej, a ponieważ sporna jednostka nie znajdowała się w nakładzie połowowym polskiej floty rybackiej nie została wpisana zgodnie z art. 57 ust. 3 ustawy dnia 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim do rejestru. Rozpoznając niniejszą sprawę należy jednak podkreślić, iż z akt administracyjnych, jak i z uzasadnienia decyzji wynika bezspornie, iż przyczyną wystąpienia przez skarżącego z wnioskiem o wpisanie należącego do niego statku do rejestru prowadzonego przez Ministra, był fakt, iż statek ten w nim się nie znajdował. Obowiązkiem organu, co zostało podkreślone na wstępie było zatem rozpoznanie niniejszego wniosek zgodnie z obowiązującymi w dacie orzekania przepisami prawa. Co też organ uczynił. W świetle powyższego orzekający w sprawie Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z przepisami prawa, nie dopatrzył się naruszeń które uzasadniałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Konsekwentnie należy także uznać, iż wobec odmowy dokonania wpisu statku [...] do rejestru statków rybackich, zgodnie z art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 19 lutego 2004r. o rybołówstwie (Dz. U Nr 62, poz. 574, ze zm.) organ zobowiązany był odmówić skarżącemu wydania licencji. Przepis ten stanowi bowiem, iż odmawia się wydania licencji, jeżeli statek rybacki, którego dotyczy wniosek armatora o wydanie licencji, nie jest wpisany do rejestru statków rybackich. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.