IV SA/Wa 1744/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-05

Skład orzekający: Monika Stępkowska-Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy jest uzasadniony, gdy miejsce pobytu skarżącego nie jest znane, a postępowanie jest na etapie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego jest uzasadniony, gdy skarżący znajdował się na wyłącznym utrzymaniu państwa, nie posiadał majątku, a postępowanie znajduje się na etapie, na którym przysługuje skarga kasacyjna objęta przymusem adwokacko-radcowskim. W takiej sytuacji przyznanie prawa pomocy może być warunkiem realizacji prawa do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący D. M. złożył skargę do WSA w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców odmawiającą nadania statusu uchodźcy. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został uwzględniony. Następnie ustalono, że miejsce pobytu skarżącego nie jest znane, ustanowiono dla niego kuratora. Wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. skarga została oddalona. Kurator zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia i ustanowienie radcy prawnego dla skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla D. M. radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: - ustanowić dla D. M. radcę prawnego D. M. (skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzielenia zgody na pobyt tolerowany. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podnosząc, że przebywa w ośrodku dla cudzoziemców, otrzymuje świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w kwocie 72 zł na dzień, nie dysponuje nieruchomościami ani wartościowymi przedmiotami. Postanowieniem z dnia 5 września 2014r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek i zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. W toku postępowania ustalono, że skarżący opuścił ośrodek i miejsce jego pobytu nie jest znane. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r. Sąd ustanowił kuratora w osobie M. L.– pracownika [...] dla skarżącego, którego miejsce pobytu nie jest znane. Wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. M. Kurator skarżącego, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o ustanowienie radcy prawnego dla skarżącego. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Jak wynika z akt sprawy, skarżący przebywał w Ośrodku dla Cudzoziemców. Znajdował się na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego, nie posiadał majątku. W tej sytuacji należało uznać, że nie byłby w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, na którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. została oddalona skarga D. M. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna - art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej" P.p.s.a.". Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego prawa do sądu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 250 p 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło