IV SA/Wa 1747/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.) Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. M. i J. M. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] po rozpatrzeniu wniosku J. M. i A. M. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. odmówił uchylenia tej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 1991 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] czerwca 1991 r. w sprawie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta O. w zakresie powierzchni działki ew. nr [...]: 1. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji, 2. skorygował w dokumentach ewidencji gruntów m. O. błąd w obliczeniu powierzchni pierwotnej działki ew. nr [...] w ten sposób, że dotychczasową powierzchnię tej działki 163 m2 poprawił na 282 m2 oraz nadał jej nowy numer [...], 3. poprawił powierzchnię działki ew. nr [...] w ten sposób, że dotychczasową pow. 266 m2 zmienił na 147 m2 i działce tej nadał nowy numer [...]. Odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] marca 2010 r. wnieśli J. M. i A. M. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Główny Geodeta Kraju uchylił w całości decyzję z dnia [...] marca 2010 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.". Zgodnie z art. 148 § 1 k. p. a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ podniósł, że J. M. i A. M. złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. w dniu 3 sierpnia 2009 r. powołując podstawę z art. 145 § 1 pkt 5 k. p. a. Zdaniem wnioskodawców orzekający w sprawie organ pominął dokumenty, które istniały w dniu wydawania decyzji. Chodzi o dokumenty B. R. z dnia [...] września 1958 r. [...] i z [...] marca 1958 r. wydane przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. i Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w O. Podkreślono, iż jako że z treści wniosku z dnia 3 sierpnia 2009 r. nie wynikało, czy skarżący zachowali termin do jego złożenia określony w art. 148 k. p. a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] pismem z dnia 30 listopada 2009 r. wezwał wnioskodawców do wskazania terminu, w którym dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Wnioskodawcy wskazali, że o nowych dowodach dowiedzieli się w dniach 29 stycznia 2007 r. i 31 stycznia 2007 r. Ponadto stwierdzili, iż już w dniu 12 lutego 2007 r. zwrócili się z wnioskiem do Starosty [...] o wznowienie postępowania, na który do dnia dzisiejszego nie otrzymali odpowiedzi. Zdaniem Głównego Geodety Kraju pismo wnioskodawców z dnia 12 lutego 2007 r. nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r., ponieważ z jego treści wynika, iż jest ono uzupełnieniem pisma z dnia 26 stycznia 2007 r. skierowanego do Starosty [...] i zawiera opis treści dokumentów załączonych do pisma z dnia 26 stycznia 2007 r. W piśmie z dnia 12 lutego 2007 r. brak jest jakichkolwiek wniosków, sugerujących chęć wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 1991 r. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z pisma wnioskodawców z dnia 26 stycznia 2007 r., którego uzupełnieniem jest pismo z dnia 12 lutego 2007 r., jednoznacznie wynika, iż jest ono wnioskiem o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. w trybie art. 155 k. p. a. W piśmie z dnia 26 stycznia 2007 r. również brak jest jakichkolwiek sugestii wskazujących, że wnioskodawcy żądają również wznowienia postępowania. Wskazano, iż wniosek J. M. i A. M. z dnia 26 stycznia 2007 r. o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. w trybie art. 155 k. p. a., którego załącznikiem jest pismo z dnia 12 lutego 2007 r., został przekazany postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] lutego 2007 r. do rozpatrzenia według właściwości Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...]. Organ ten decyzją z dnia [...] maja 2007 r., utrzymaną w mocy przez Głównego Geodetę Kraju decyzją z dnia [...] września 2007 r., odmówił uchylenia w trybie art. 155 k. p. a. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. Zdaniem organu dla oceny pisma wnioskodawców z dnia 12 lutego 2007 r. istotne znaczenie ma okoliczność, iż nie kwestionowali oni prawidłowości trybu, w którym ta decyzja miała zostać uchylona, tj. art. 155 k. p. a. Nie wnosili również o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją ani nie podnosili, iż pismo z dnia 12 lutego 2007 r. winno być traktowane przez organy administracji jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego. W trakcie tego postępowania wskazywali, że decyzja wojewody powinna być uchylona w trybie art. 161 k. p. a. W związku z powyższym Główny Geodeta Kraju stwierdził, że pismo wnioskodawców z dnia 12 lutego 2007 r. nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, a przeciwne twierdzenie wnioskodawców zawarte w ich piśmie z dnia 7 grudnia 2009 r. służą jedynie wykazaniu zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 k. p. a. i nie są zgodne z rzeczywistością. Reasumując organ wskazał, że skoro pismo z dnia 12 lutego 2007 r. nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r., to wniosek z dnia 3 sierpnia 2009 r. o wznowienie tego postępowania został złożony z uchybieniem ustawowego jednomiesięcznego terminu, co przesądziło o niemożności jego rozpatrzenia. Skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2010 r. wnieśli J. M. i A. M. zarzucając naruszenie art. 61 § 1 i 63 § 2 k. p. a. poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie żądania skarżących zgłoszonego do Starostwa Powiatowego w O. w styczniu i lutym 2007 r. bezpośrednio po odnalezieniu nowych, istotnych dla sprawy dokumentów nieznanych organowi wydającemu decyzję w 1991 r. oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu iż wnioskodawcy nie wnosili w 2007 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżący podnieśli, że Wojewoda [...] w uzasadnieniu swej decyzji z dnia [...] lipca 1991 r. podał, że nie znalazł potwierdzenia dla zarzutów, że działka ew. nr [...], służąca jako dojazd do działki ew. nabytej przez J. M. i A. M. o numerze [...], była własnością Skarbu Państwa. Skarżący wskazali, że w styczniu 2007 r. dotarli do dokumentów dowodzących, że Skarb Państwa był i nadal jest właścicielem działki ew. nr [...], która bezprawnie i z naruszeniem interesu skarżących w 1991 r. została w całości włączona do działki Z. B. Skarżący zwrócili się wtedy o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Wojewody [...], ponieważ z nowo ujawnionych dokumentów wynika, że nie było podstaw do włączenia działki Skarbu Państwa do działki Z. B. Skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2007 r. skierowanym do Starosty [...] opisali treść odnalezionych dokumentów wskazując, że nie znał ich organ wydający decyzję w 1991 r. Już samo takie sformułowanie zdaniem skarżących wskazuje na chęć wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k. p. a., co zostało prawidłowo odczytane przez organ pierwszej instancji, który rozpatrzył merytorycznie wniosek o wznowienie. Skarżący podnieśli, iż są starszymi osobami oraz że nie są prawnikami, a we wcześniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym otrzymali pouczenie, że jeżeli odnajdą się dokumenty własnościowe dotyczące mienia pożydowskiego miasta O., to decyzja Wojewody [...] będzie mogła być zmieniona w trybie wznowienia postępowania. Skarżący działali w zaufaniu do organów Państwa, które powinny uznać ich słuszne racje. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wymagającym jej eliminacji z obrotu prawnego. Organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać, czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania określony w art. 148 § 1 k. p. a. Ciężar udowodnienia zachowania tego terminu spoczywa na stronie. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k. p. a.). W ocenie Sądu prawidłowe jest ustalenie organu, że podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k. p. a., co - jak wskazano wyżej - powinno skutkować odmową wznowienia postępowania. Zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania i umorzeniu postępowania przed tym organem powinna pozostać jednak w obrocie prawnym z uwagi na analogiczny skutek, jaki wywiera umorzenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania i odmowa wznowienia postępowania, polegający na braku wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. Trzeba przyznać rację organowi, iż gołosłowne jest twierdzenie skarżących, jakoby ich pismo z dnia 26 stycznia 2007 r. było podaniem o wznowienie postępowania. W piśmie tym brak jest żądania wznowienia postępowania. W piśmie z dnia 26 stycznia 2007 r. skarżący wyraźnie wnoszą o uchylenie lub zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. w trybie art. 155 k. p. a., ponieważ ich zdaniem w decyzji tej został pominięty słuszny interes strony trzeciej, tj. Skarbu Państwa. Skarżący w piśmie tym przytoczyli dokumenty, których ich zdaniem nie znał Wojewoda [...] wydający decyzję z dnia [...] lipca 1991 r. Pismo z dnia 26 stycznia 2007 r.,, przekazane przez Starostę [...] według właściwości postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zostało rozpatrzone w trybie art. 155 k. p. a. Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2007 r., utrzymaną w mocy przez Głównego Geodetę Kraju decyzją z dnia [...] września 2007 r., odmówiono uchylenia w trybie art. 155 k. p. a. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. Jak trafnie zauważa Główny Geodeta Kraju, w trakcie postępowania toczącego się w trybie art. 155 k. p. a. wywołanego pismem skarżących z dnia 26 stycznia 2007 r. nie sygnalizowali oni w żaden sposób, że pismo z dnia 26 stycznia 2007 r. jest podaniem o wznowienie postępowania. Odnośnie kwalifikacji prawnej pisma z dnia 12 lutego 2007 r. przekazanego przez Starostę [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. podnieść należy, że również i ono nie może ono być potraktowane jako podanie o wznowienie postępowania, gdyż brak w nim żądania o takiej treści. Wynika z niego natomiast, że jest to pismo uzupełniające pismo z dnia 26 stycznia 2007 r. W trakcie powyższego postępowania prowadzonego w trybie art. 155 k. p. a. skarżący podnieśli w odwołaniu, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r. powinna być uchylona w trybie art. 161 k. p. a. Nie ma jednak mowy o wznowieniu postępowania. Prawidłowe jest więc ustalenie organu, że skarżący podanie o wznowienie postępowania skarżący wnieśli dopiero w dniu 3 sierpnia 2009 r. W piśmie z tego dnia wyraźnie stwierdzają, że jest to wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 1991 r. z uwagi na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k. p. a., tzn. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Wskazane przez skarżących nowe dowody świadczą (ich zdaniem) o tym, że właścicielem działki ew. nr [...], służącej jako dojazd do działki ew. nabytej przez J. M. i A. M. o numerze [...], w dniu wydania kwestionowanej decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. był Skarb Państwa. Jak wynika z pisma skarżących z dnia 7 grudnia 2009 r. dowiedzieli się oni okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w dniu 29 stycznia 2007 r. oraz w dniu 31 stycznia 2007 r. Określony w art. 148 § 1 k. p. a. jednomiesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął więc w dniu 28 lutego 2007 r., zatem wniesienie podania o wznowienie postępowania w dniu 3 sierpnia 2009 r. jest spóźnione. Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).