IV SA/Wa 1748/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Kaja Angerman (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę IV SA/Wa 1748/15 UZASADNIENIE Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. po rozpatrzeniu odwołania J. B. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] 06.2014r. udzielającej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad – Skarbowi Państwa, Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie wprowadzania wód opadowych i roztopowych pochodzących z drogi krajowej nr [...] K. – S. od km 396+028 do km 400+406 do ziemi w miejscowości [...], województwo [...], uchylił decyzję w części II pkt 6 i 7 i orzekł o obowiązku: "utrzymania w dobrym stanie technicznym rowu melioracyjnego "bez nazwy" na odcinku 200mb poniżej wylotów WR-2P, WR-3P oraz rowu melioracyjnego "R-E" na odcinku 100mb poniżej wylotu WR-1P; w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń organu. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – Skarb Państwa, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014r. o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie wprowadzania wód opadowych i roztopowych pochodzących z drogi krajowej nr [...] K. – S. od km 396+028 do km 400+406 do ziemi w miejscowości [...], województwo [...]. W trakcie postępowania swoje uwagi wniosła Pani J. B. właścicielka działek nr [...] i [...] podnosząc, że nie zgadza się na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych pochodzących z drogi krajowej nr [...] do rowu melioracyjnego, gdyż ten rów został pogłębiony i wyczyszczony tylko na jej działce i woda, która znajduje się w tym rowie dalej nie przepłynie, bo rosną w nim drzewa, które uniemożliwiają przepływ wody. Starosta [...] zwrócił się do wnioskodawcy o ustosunkowanie się do uwag podniesionych przez stronę. W odpowiedzi wnioskodawca poinformował, że po uzgodnieniu z właścicielem działek nr [...] i [...] zobowiązuje się do oczyszczenia w trybie niezwłocznym i właściwego utrzymania rowu melioracyjnego "bez nazwy" na odcinku od przepustu rurowego pod drogą krajową nr [...] w km 397 + 732 ok, 200m w dół koryta rowu tj. na odcinku położonym wzdłuż działek o nr [...], [...], [...] i [...]. W następstwie przeprowadzonego postępowania, decyzją z dnia [...].06.2014r. znak: [...] Starosta [...] udzielił GDDKiA Oddział w [...] pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie wprowadzania wód opadowych i roztopowych pochodzących z drogi krajowej nr [...] K. – S. od km 396+028 do km 400+406 do ziemi w miejscowości [...], województwo [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Pani J. B. podnosząc między innymi, że nie ma warunków na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu. Aby warunki były spełnione rów na jej działkach nr [...] i [...]powinien być kryty w całości by nie wylęgały się w nim muchy i inne robactwo. W trakcie postępowania odwoławczego wpłynęło pismo od GDDKiA Oddział w [...], w którym informuje, że zgodnie z zobowiązaniem do niezwłocznego oczyszczenia rowu melioracyjnego "bez nazwy" w dniu [...] 07.2014r. wykonawca prac zgłosił ich zakończenie. W ocenie organu odwoławczego odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zgromadzony materiał dowodowy w sprawie przemawia za słusznością wydanego rozstrzygnięcia, jednak decyzję organu I instancji należało uchylić w części zobowiązania wnioskodawcy do partycypacji w kosztach konserwacji rowu melioracyjnego. Ustalenia i podziału kosztów utrzymania urządzenia wodnego organ dokonuje na wniosek właściciela tego urządzenia. W trakcie postępowania przed organem I instancji taki wniosek od właścicieli rowów melioracyjnych nie wpłynął, stąd zasadne było uchylenie w części II decyzji pkt 6 i 7. Pozwolenie wodnoprawne udzielone przez Starostę [...] (zgodnie z wnioskiem GDDKiA Oddział w [...]) dotyczy szczególnego korzystania z wód tj. wprowadzania wód opadowych i roztopowych pochodzących z drogi krajowej nr [...] K. – S. od km 396+028 do km 400+406 do ziemi w miejscowości [...]. Rozstrzygnięcie w całości uwzględniło żądania wnioskodawcy, a warunki pozwolenia zostały sformułowane w sposób jasny i precyzyjny. Rozstrzygnięcie organu I instancji jest w ocenie organu odwoławczego prawidłowe, zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. Zaprojektowane rozwiązania spełniają warunki szczególnego korzystania z wód pod kątem zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ochroną zdrowia łudzi oraz wpływu na środowisko, a więc nie było podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z art. 128 ustawy Prawo wodne w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel, zakres i warunki korzystania z wód lub urządzeń wodnych. Ustala się także obowiązki uprawnionego do szczególnego korzystania z wód, w stosunku do innych posiadających pozwolenia wodnoprawne oraz ocenia możliwość ewentualnego negatywnego oddziaływania tego korzystania i obowiązki w zakresie jego ograniczenia w przypadku wystąpienia ewentualnych negatywnych skutków lub szkód, w stosunku do osób trzecich lub środowiska. Biorąc powyższe pod uwagę organ II instancji uchylając punkt 6 i 7 decyzji Starosty [...] nałożył na uprawnionego obowiązki utrzymania w dobrym stanie technicznym rowów melioracyjnych na odcinkach długości zasięgu oddziaływania odprowadzanych wód opadowych i roztopowych na te rowy. Odnosząc się do kwestii podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, że prace utrzymaniowe dotyczące rowu zgodnie z potwierdzeniem (pismo z dnia [...].07.2014r.) zostały wykonane. Zabudowa rowu melioracyjnego na działkach nr [...] i [...], o którą wnosi skarżąca nie była przedmiotem postępowania wodnoprawnego. Zgodnie z art. 131 ust. 1 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek, co oznacza, że zakres udzielonego pozwolenia wodnoprawnego powinien co do zasady odpowiadać zakresowi złożonego wniosku o jego udzielenie. Zarówno wniosek jak i przedłożony operat wodnoprawny swoim zakresem nie obejmują przebudowy rowu melioracyjnego, więc zakres udzielonego pozwolenia wodnoprawnego nie mógł zostać rozszerzony o pozwolenie na jej wykonanie. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. B. zaskarżając decyzję w całości i wnosząc o: 1. stwierdzenie nieważności obu wskazanych decyzji tj. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. i decyzji organu I instancji z dnia [...] czerwca 2014 r., 2. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji - z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie administracji publicznej zgodnie z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 kpa; 2) naruszenie prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie 7, mocy art. 75, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 107 § 3 i art. 124 kpa. W uzasadnieniu wskazano, że decyzje zostały wydane po pobieżnym załatwieniu sprawy, a ich oddziaływanie dotyczy również skarżącej i jej mienia osobiście. Nie mogę zgodzić się z tym, aby rów wykopany bezpośrednio przy jej zabudowie mieszkaniowej niszczył dom i nie wyraża zgody na zatapianie. Organ II instancji wydał decyzję z szeregiem błędów prawnych, co dyskwalifikuje całkowicie byt takiej decyzji w obiegu prawnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa, w stopniu który miałby wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Udzielone pozwolenie wodnoprawne dotyczy szczególnego korzystania z wód tj. wprowadzania wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu drogi krajowej nr [...] K. – S. do ziemi przy wykorzystaniu urządzeń wodnych. Stosownie do treści art. 128 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U.2015.469 j.t.) w pozwoleniu ustalono cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki. Wskazano także, że w przypadku naruszenia interesu osób trzecich, zmiany sposobu użytkowania wód, pozwolenie to może być zmienione, a w przypadkach określonych w art. 136 i 137 w/w ustawy, także cofnięte. Podstawą do oceny zasadności wniosku o udzielenie pozwolenia stanowi operat wodnoprawny, z którego wynika, że wprowadzenie wód opadowych i roztopowych pochodzących z terenu tego odcinka drogi nr [...], nie spowoduje negatywnego oddziaływania na środowisko, nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (gdyż nie ma obowiązującego planu), a odprowadzane wody nie będą wykazywały przekroczeń dopuszczalnych parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. W oparciu o przeprowadzoną analizę wywiedziono, że wprowadzanie tych wód do ziemi nie wpłynie negatywnie na jakość wód powierzchniowych i podziemnych w tym rejonie. W ocenie sądu organ odwoławczy słusznie ocenił, że decyzja organu I instancji określająca warunki i zasady korzystania z wód w oparciu o dołączony do wniosku operat wodnoprawny jest prawidłowa. Oceny tej nie podważa również merytoryczna zmiana, której dokonał organ odwoławczy w zakresie, w którym orzekł co do istoty o obowiązku nałożonym na wnioskodawcę w części II decyzji pkt 6 i 7. Zdaniem sądu nie nastąpiła istotna zmiana tego obowiązku, wobec treści art. 128 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy zgodnie, z którym można nałożyć na wnioskodawcę obowiązek wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach utrzymania urządzeń wodnych, stosownie do odnoszonych korzyści. Najistotniejsze bowiem z punktu widzenia udzielanego pozwolenia było to, by istniała gwarancja trwałości posiadania przez rów melioracji szczegółowej "bez nazwy" zdolności chłonnej w całym okresie obowiązywania pozwolenia, a nie tylko w momencie udzielania zezwolenia. Obowiązek utrzymywania rowu w należytym stanie technicznym stanowi taką gwarancję. W ocenie sądu wobec nałożenia na podmiot korzystający z wód powyższego obowiązku oraz zawartej w operacie wodnoprawnym charakterystyki odbiorników ścieków objętych pozwoleniem, niezasadny jest zarzut skarżącej, iż decyzja pomija konieczność zapewnienia drożności rowu melioracyjnego, a dopuszczając brak betonowej zabudowy rowu zagraża zdrowiu skarżącej. Przeprowadzona w operacie wodnoprawnym analiza (pkt 10 operatu) wskazuje, że rów melioracyjny posiada wystarczającą zdolność chłonną i objętość przepływu, aby przyjąć i rozsączyć odprowadzane ilości wód opadowych i roztopowych z odwadnianego odcinka drogi krajowej nr [...]. Dlatego słusznie organ odwoławczy ocenił, że brak było podstaw do rozstrzygnięcia o sposobie korzystania z urządzeń i obowiązkach wnioskodawcy ponad żądanie wniosku i rzeczywiste potrzeby wynikające z operatu wodnoprawnego. Niewątpliwe skarżąca ma rację zarzucając, iż organ odwoławczy dokonując kontroli decyzji organu I instancji nie dostrzegł zmiany w zakresie prawa materialnego, gdyż w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy obowiązywało rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z dnia 16 grudnia 2014 r.). Jednak zmiana aktu wykonawczego nie miała wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem zgodnie z treścią § 21 ust. 1 tego rozporządzenia obowiązują identyczne normy substancji zanieczyszczających, jak wynikające z dotychczasowego rozporządzenia (§ 19), do których odnosił się organ I instancji w uzasadnieniu decyzji. Z tych względów skoro w aktualnym porządku prawnym obowiązują takie same normy, uchybienie organu odwoławczego nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Z tych względów, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.