IV SA/Wa 175/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-06

Skład orzekający: Karolina Kisielewicz – Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać oddalony, jeśli strona wnioskująca nie uzupełniła wymaganych dokumentów i oświadczeń po wezwaniu sądu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu, jeśli strona wnioskująca, mimo wezwania sądu do uzupełnienia dokumentacji i oświadczeń dotyczących jej sytuacji majątkowej, nie wykazała okoliczności uzasadniających przyznanie takiego prawa. Inicjatywa dowodowa w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a brak spełnienia wymogów formalnych uniemożliwia pozytywne rozpatrzenie wniosku.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie zwróciło się do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji o sytuacji majątkowej, Stowarzyszenie złożyło pismo, w którym poinformowało o rezygnacji z prawa pomocy. Sąd, uznając pismo za cofnięcie wniosku, rozpoznał go na zasadach ustawy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w O. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O. pismem z dnia 14 lutego 2012 r. – w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożyło w przewidzianej prawem formie – na formularzu PPPr. Z uwagi jednak na to, że zawarte we wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z dnia 22 lutego 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia dodatkowych informacji o swojej sytuacji majątkowej oraz złożenia określonych dokumentów. Pismo z dnia 22 lutego 2012 r. – sporządzone zgodnie z powyższym zarządzeniem – zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2012 r. (potwierdzenie odbioru - k. 43 akt sądowych). W dniu 5 marca 2012 r. wpłynęło do Sądu pismo od skarżącego (sporządzone w dniu 2 marca 2012 r.), w którym poinformował on że "rezygnuje z prawa pomocy". Stwierdzono co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że pismo procesowe z dnia 2 marca 2012 r. stanowi cofnięcie wniosku o prawo pomocy, jednakże z uwagi na to, iż przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., nie normują umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy, należało rozpoznać wniosek na zasadach określonych w ustawie procesowej. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 p.p.s.a. – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej lub prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadajacej osobowości prawnej w zakresie całkowitym lub częściowym. Warunkiem skorzystania z tego jest wykazanie przez wnioskodawcę, że znajduje się w sytuacji określonej w przepisie art. 246 § 1 (osoby fizyczne) lub § 2 (osoby prane i inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej). W niniejszej sprawie stroną wnioskującą o udzielenie prawa pomocy (w zakresie częściowym – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych) jest Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O. (wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego). A zatem chcąc uzyskać prawo pomocy, Stowarzyszenie powinno wykazać, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki przemawiające za udzieleniem prawa pomocy, ciąży na ubiegającej się o takie prawo stronie. Jednocześnie w sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy lub budzi wątpliwości, sąd na podstawie art. 255 p.p.s.a., ma prawo wezwania takiej osoby do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wskazywane przez nią okoliczności. Powyższy przepis znajduje swoje rozwinięcie w wydanym – na podstawie art. 256 p.p.s.a. – rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy nie nadesłała w wyznaczonym terminie żądanych dokumentów oraz nie złożyła wymaganych oświadczeń. Wykonanie wezwania miało na celu umożliwić wszechstronną ocenę stanu majątkowego skarżącego oraz podjęcie adekwatnej do tej oceny decyzji procesowej. Skoro wnioskodawca nie wykazał okoliczności, które pozwoliłyby na przyznanie żądanej postaci prawa pomocy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. odmówiono przyznania prawa pomocy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło