IV SA/Wa 1750/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. i H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu postanawia zwolnić D. M. i H. M. od kosztów sądowych. Skarżący D. M. i H. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi w wysokości 500 zł. W piśmie z dnia 6 października 2007 r. skarżący zwrócili się m. in. "o zwolnienie od wszelkich opłat sądowych oraz ustanowienie miarodajnej pomocy prawnej". W nadesłanym następnie wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonym w wymaganej prawem formie tj. na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawcy nie wskazali zakresu wniosku. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym, dochód uzyskuje jedynie H. M. w wysokości 1532,81 zł (emerytura z dodatkiem opiekuńczym i za represje w III Rzeszy). Skarżący oświadczył, iż żona nie ma emerytury, jest na jego utrzymaniu, zaś on jest inwalidą, porusza się o kulach. W związku z niewskazaniem zakresu wniosku, referendarz sądowy w piśmie z dnia 13 listopada 2007 r. wezwał wnioskodawców do udzielenia informacji – w terminie 7 dni - czy domagają się prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych), czy też w zakresie całkowitym (zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika – adwokata lub radcy prawnego). Pismo to zawierało pouczenia, że w przypadku nienadesłania żądanych informacji w terminie 7 dni, Sąd uzna, iż wnioskodawcy domagają się zwolnienia od kosztów sądowych, o czym mowa w piśmie z dnia 6 października 2007 r. Powyższe pismo wróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Pierwszy raz było awizowane w dniu 19 listopada 2007 r. , powtórnie awizowano w dniu 27 listopada 2007 r. zwrotu dokonano w dniu 5 grudnia 2007 r. Zatem powyższe wezwanie należy uznać za doręczone w dniu 4 grudnia 2007 r., termin do jego wykonania upłynął w dniu 11 grudnia 2007 r. We wskazanym terminie do złożono żądanych informacji, wobec czego przyjęto, iż skarżący wnoszą o prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpatrując przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Instytucja ta winna zapewniać dostęp do sądu osobom, którym zła sytuacja materialna dostęp ten uniemożliwia. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wnioskodawcy wykazali, iż spełniają wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. W szczególności wzięto pod uwagę, że według oświadczenia zawartego we wniosku skarżący osiągają łączny dochód w wysokości 1532,81 zł i nie posiadają zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji uiszczenie wpisu w wysokości 500 zł i poniesienie ewentualnych innych kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem, mogłoby wnioskodawców narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.