IV SA/Wa 1754/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant spec. Iwona Hoga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2016 r. sprawy ze skargi Z.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [..] w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego oddala skargę Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) w związku z art. 9 pkt 2 oraz art. 32 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych decyzją z dnia [...] maja 2016 roku, Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. W., używającego nazwiska W., reprezentowanego przez r. pr. P. K., od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], orzekającej o odmowie wydania dowodu osobistego Z. W., używającemu nazwiska W. - utrzymał w mocy ww decyzję Burmistrza. Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 14 grudnia 2015 r. Z. W., używający nazwiska W., złożył w Urzędzie Miejskim w [...] wniosek o wydanie dowodu osobistego, wskazując jako powód ubiegania się o nowy dowód osobisty upływ terminu ważności dotychczasowego dokumentu tożsamości. Burmistrz [...] wszczął postępowanie administracyjne, które zakończył odmowną decyzją z dnia [...] marca 2016 r. Decyzja organu I instancji zapadła w oparciu o przepis art. 32 ustawy z dnia 10 września 2010 r. o dowodach osobistych. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że dane podane w powyższym wniosku nie są zgodne z aktem urodzenia wnioskodawcy, z danymi zawartymi w Rejestrze Dowodów Osobistych i rejestrze PESEL. Powyższe wynika z faktu, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] [...] Wydziału Cywilnego z dnia [...] maja 2001r. Sygn. akt [...], na wniosek skarżącego zmieniono wyżej wymienionemu zarówno nazwisko na - "W." jak i inne dane to jest: datę urodzenia na -"[...] października 1938 r.", miejsce urodzenia na - "[...]", imię ojca na - "[...]", nazwisko i nazwisko rodowe ojca na - "[...]", imię matki na - "[...]", nazwisko matki na - "[...]", nazwisko rodowe matki na - "[...]". Powyższy sprostowany akt urodzenia został wprowadzony do systemu Rejestrów Państwowych, dane z niego wynikające zostały uaktualnione w systemie PESEL (notatka służbowa 16 grudnia 2015r.). Skarżący, jak podniósł przed organem I instancji, wiedział o zmianie danych w akcie urodzenia. Stwierdził jednak, że zmiana była konieczna jedynie w związku ze staraniem się o uzyskanie odszkodowania za mienie zabużańskie. Stąd też z uwagi na fakt uzyskania już odszkodowania, wnosił o ponowne wystawienie dokumentu tożsamości na dotychczasowe dane. W dniu 29 grudnia 2015r. zobowiązano pisemnie Z. W. zmianę treści wniosku złożonego 14 grudnia 2015r. w związku z treścią sprostowanego aktu urodzenia i pouczono o konieczności posługiwania się tylko aktualnymi danymi. Po bezskutecznym upływie powyższego terminu w dniu 14 stycznia 2016r. wpłynęło do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] pismo pełnomocnika skarżącego - radcy prawnego P. K., w którym stwierdził, że brak jest podstaw uzasadniających wydania decyzji odmownej w powyższym przedmiocie i wskazał, że nazwisko skarżącego zostało zmienione na mocy decyzji administracyjnej na "W." i na tej podstawie wydano mu dowód osobisty, którym dotychczas się posługiwał. Kolejnym pismem z dnia 11 lutego 2016r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2001r. Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział Cywilny w istocie sprostował nazwisko skarżącego na "W.", jednakże powyższe postępowanie było niezbędne jedynie ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania spadkowego po zmarłych jego rodzicach – H. i B. W., celem przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia wartości nieruchomości pozostawionych zagranicą. Nadto wskazał, że skarżący od 18 roku życia używa nazwiska "W." i tak jest postrzegany i utożsamiany w kręgu rodziny, znajomych i sąsiadów. Wobec powyższego wydając decyzję odmowną organ I instancji podniósł, że kolejny dowód osobisty nie może zostać wystawiony na dane sprzed wydania powołanego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] maja 2001r. gdyż wszystkie dane muszą być aktualne, te zaś wskazane we wniosku przez Z. W., używającego nazwiska W., nie są zgodne z danymi zawartymi w akcie urodzenia wymienionego nr [...] oraz rejestrze PESEL. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] wniósł Z. W., reprezentowany przez r. pr. P. K. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy nie stwierdził podstaw do zmiany stanowiska zajętego przez organ I instancji. Wojewoda wskazał, że wpisy dokonywane w dowodzie osobistym mają charakter wtórny i rejestracyjny, winny zatem być, także przy wymianie dowodu osobistego, zgodne z dokumentami, rejestrami i ewidencjami gromadzącymi dane osoby. Każdorazowo, dane wskazane we wniosku o wymianę dowodu osobistego podlegają kontroli zgodności ze stosownymi materiałami źródłowymi i ich prawdziwość jest przez organ administracyjny sprawdzana. Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję wniósł Z. W., reprezentowany przez r. pr. P. K., której zarzucił obrazę prawa materialnego art. 4 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia I nazwiska, przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji - Burmistrza [...], w której błędnie dokonano wykładni wskazanego wyżej przepisu polegającej na przyjęciu, że odmówiono mu wydania dowodu osobistego na nazwisko "W.", w sytuacji gdy skarżący używał tegoż nazwiska. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji I poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...]. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli decyzji w oparciu o wyżej wskazane kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie., albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela w całości ustalenia faktyczne dokonane przez organy obu instancji i podziela uzasadnienie prawne zaskarżonej do Sądu decyzji. W rozpatrywanej sprawie kontroli Sądu podlega decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 roku utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] orzekającej o odmowie wydania dowodu osobistego Z. W., używającemu nazwisko W. Sąd rozpoznając niniejszą skargę stwierdził, że Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawę materialnoprawną niniejszej decyzji stanowi przepis art. 32 ustawy o dowodach osobistych. W myśl powołanego artykułu (ust. 1) odmawia się wydania dowodu osobistego, w przypadku gdy fotografia załączona do wniosku przesłanego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 29, lub wnioskodawca składa wniosek o wydanie dowodu osobistego z naruszeniem innych przepisów niniejszej ustawy. Odmowa wydania dowodu osobistego następuje w drodze decyzji administracyjnej, która posiada rygor natychmiastowej wykonalności (art. 32 ust. 2 powyższej ustawy). Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dowodach osobistych każdy pełnoletni obywatel Rzeczypospolitej Polskiej zamieszkujący na jej terytorium jest obowiązany posiadać dowód osobisty. Dokument ten wydawany jest na wniosek (art. 24 ust. 1), który należy złożyć w siedzibie organu dowolnej gminy (art. 24 ust. 2). Zgodnie z art. 28 ustawy o dowodach osobistych wniosek o wydanie dowodu osobistego zawiera: numer PESEL, nazwisko i imię (imiona), nazwisko rodowe, imię ojca, imię i nazwisko rodowe matki, datę i miejsce urodzenia, płeć, obywatelstwo, powód ubiegania się o wydanie dowodu osobistego, adres do korespondencji, opcjonalnie adres poczty elektronicznej lub numer telefonu, własnoręczny czytelny podpis wnioskodawcy, a w przypadku wniosku złożonego w formie dokumentu elektronicznego - podpis uwierzytelniony w sposób określony w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, pouczenie o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie danych. Organ gminy, przyjmując wniosek na podstawie § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu, sprawdza zgodność danych zawartych we wniosku z danymi zgromadzonymi w Rejestrze Dowodów Osobistych oraz rejestrze PESEL. W sprawie niniejszej organ I instancji w dniu [...] grudnia 2015 r. ustalił, że dane zawarte we wniosku nie są aktualne, ponieważ skarżący sprostował swój akt urodzenia prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] [...] Wydział Cywilny z dnia [...] maja 2001 r., w sprawie o sygn. akt [...] tj. nazwisko na: "W.", datę urodzenia na: "[...] października 1938 r.", miejsce urodzenia na: "[...]", imię ojca na: "[...]", nazwisko i nazwisko rodowe ojca na: "[...]", imię matki na: "[...]", nazwisko matki na: "[...]", nazwisko rodowe matki na "[...]". Niezależnie powyższa okoliczność nie była przez pełnomocnika skarżącego kwestionowana (pisma przez niego kierowane do organu Instancji. A zatem zgodnie z ww wskazana regulacją prawną, brak jest podstaw do uznania za zasadne stanowisko skarżącego. Dane przez niego wskazane w przedmiotowym wniosku nie są zgodne z danymi zawartymi w akcie urodzenia wymienionego nr [...] oraz rejestrze PESEL. Z powyższych dokumentów wynika, że nazwisko skarżącego brzmi: "W.", data urodzenia: "[...] października 1938 r.", miejsce urodzenia: "[...]", imię ojca: "[...]", imię matki: "[...]", nazwisko rodowe matki "[...]". Wzmianka dodatkowa w akcie urodzenia informuje, że powyższe dane zostały sprostowane przez Sąd Rejonowy w [...], [...] Wydział Cywilny postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r., zaś jego aktualny nr PESEL to: "[...]". Z akt sprawy oraz aktu urodzenia Z. W., używającego nazwiska W., natomiast nie wynika aby skarżący, jak twierdzi jego pełnomocnik, miał zmienić ostateczną decyzją administracyjną swoje nazwisko z nazwiska "W." na nazwisko "W.". Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska wskazać należy, że podstawą wydania decyzji przez Burmistrza [...] były przepisy ustawy o dowodach osobistych. Jeśli skarżący, ze wskazanych przez niego przyczyn, chce zmienić nazwisko zgodnie z ustawą o zmianie imienia i nazwiska, powinien złożyć stosowny wniosek do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego. Reasumując należy stwierdzić, że skoro Z. W., używający nazwiska W., złożył wniosek o wydanie dowodu osobistego zawierający nieaktualne dane, to decyzja orzekająca o odmowie wydania dowodu osobistego jest zgodna z obowiązującymi przepisami i zasadna, gdyż nie można wydawać dokumentu tożsamości niezgodnego z aktualnym stanem faktycznym. Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.