IV SA/Wa 1760/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Fundacji "R." w S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych - oddala skargę - Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] września 2011 r. - zaskarżoną skargą przez Fundację "R." w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymał w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z [...] czerwca 2011r. Decyzją tą odmówiono nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska- Z. z o. o. [...] z siedzibą przy ul. [...] w S. obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych. Stan sprawy przedstawia się następująco: Pismem (zgłoszeniem) z 1 czerwca 2009r. (uzupełnionym pismem z 18 czerwca 2009r. i zgłoszeniem z 14 lipca 2009r.) Fundacja "R." zgłosiła Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w S. - na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie - szkodę w środowisku w gatunku chronionym - jeżyka, podając: datę wystąpienia szkody - [...] maja 2009r., miejsce wystąpienia szkody - ul. [...], sprawcę szkody - Z. w S. i opis szkody: zamknięte otwory wentylacyjne w stropodachach, które są miejscem lęgowym jerzyka (apusapus). Decyzję z [...] czerwca 2011r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. odmówił nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska - Z. Spółka z o. o. [...] z siedzibą przy ul. [...] w S. obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - po rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji z [...] czerwca 2011 r. - decyzją z [...] września 2011r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493 z późn. zm.l) zwanej w dalszej części decyzji "ustawą szkodową" odnoszą się wyłącznie do przypadków, w których bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku spowodowane zostały przez działalność podmiotu korzystającego ze środowiska stwarzającą ryzyko szkody w środowisku. Jedynie w odniesieniu do gatunków chronionych lub chronionych siedlisk przyrodniczych może to być inna działalność podmiotu korzystającego ze środowiska niż ta, o której mowa jest w ustawie, przy czym szkoda musi nastąpić z winy podmiotu korzystającego ze środowiska (art. 2 ust. 1 pkt. 2). W ocenie organu odwoławczego w analizowanej sprawie nie można mówić o winie Z. Sp. z o.o. [...] gdyż jak ustalono otwory wentylacyjne, które mogły stanowić siedlisko chronionego gatunku - jerzyka były zamknięte kratkami przed i po termomodernizacji. Zatem zdaniem organu odwoławczego daje to podstawę do stwierdzenia, iż w przedmiotowym zgłoszeniu nie można mówić o wystąpieniu szkody w środowisku. Skarżąca w odwołaniu wskazuje, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. nie przeprowadził dowodu z opinii biegłego ornitologa. Tymczasem to do organu prowadzącego postępowanie należy ocena czy powinien skorzystać z takiej pomocy. Nadto organ administracji publicznej nie jest związany opinią biegłego, organ ocenia swobodnie opinię biegłego na zasadach wiedzy. Niemniej z ustaleń w przedmiotowej sprawie wynika, iż otwory wentylacyjne przed przystąpieniem do robót dociepleniowych, jak i po wykonaniu robót zabezpieczone były kratkami plastikowymi. W związku z powyższym żadna ekspertyza ornitologiczna nie wykazałaby kiedy doszło do zamknięcia otworów wentylacyjnych. Skoro dyrektor Z. Sp. z o.o. [...] wskazał, iż otwory wentylacyjne przed termomodernizacją jak i po jej wykonaniu, zgodnie z normami, były zabezpieczone kratkami, to organ nie miał powodu, by nie dać wiary temu oświadczeniu. Byłoby sprzecznym z logiką i doświadczeniem życiowym zakładać, że ów dyrektor ryzykowałby składaniem fałszywych wyjaśnień. W tej sytuacji organ stwierdził, iż nie jest możliwym udowodnienie wystąpienia szkody i winy, tj. wystąpienia konkretnych przesłanek odpowiedzialności i nałożenia obowiązku działań naprawczych w trybie ustawy szkodowej na ww podmiot. W zgłoszeniu Fundacja "R." wskazywała, że do szkody w środowisku miało dojść przez zamknięcie otworów wentylacyjnych w stropodachach, które to miały być miejscem lęgowym jerzyka. Materiał zgromadzony, w tym pismo Z. Sp. z o.o. [...] z 17 maja 2011 r. wskazuje , iż otwory wentylacyjne przed przystąpieniem do robót dociepleniowych jak i po wykonaniu robót zabezpieczone były kratkami, co w ocenie organu odwoławczego wskazuje na fakt, że otwory te nie były siedliskiem jerzyka. Organ, aby mógł zobowiązać podmiot korzystający ze środowiska do podjęcia działań naprawczych musi posiadać stan początkowy (art. 6 pkt 10 ustawy szkodowej). Szkoda w środowisku powinna być badana na podstawie metody porównawczej. Pod uwagę bierze się więc stan początkowy, natomiast jako drugi element uwzględniany przy porównaniu uznać należy stan zaistniały po określonym zdarzeniu prawnym. W przedmiotowej sprawie ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że otwory wentylacyjne były zamknięte już przed rozpoczęciem prac termomodernizacyjnych. Zatem nie można w ogóle mówić o informacji na temat stanu początkowego .Dlatego też w ocenie organu odwoławczego nie ma możliwości porównania, co oznacza iż w przedmiotowej sprawie nie mogły być stosowane przepisy ustawy szkodowej. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, zgodnie z art. 77 Kpa organ I instancji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Należy również zauważyć, iż organ I instancji nie naruszył art. 75 Kpa, gdyż dopuścił wszystkie dowody, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Fundacja "R." w skardze zarzuciła, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 75 § 1, art. 84 § 1 i art. 85 K.p.a. w zakresie mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegającym na zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez: 1. zaniechanie przeprowadzenia dowodów posiadaniu Z. Sp. z o.o. z siedzibą w S. tj. umowy z wykonawcą pozwolenia na budowę, dziennika budowy, zgłoszenia o rozpoczęciu oraz zakończeniu prac termomodernizacyjnych i w konsekwencji zaniechanie ustalenia dokładnego zakresu prac termomodernizacyjnych; 2. nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego ornitologa w celu określenia rzeczywistych szkód w siedliskach ptaków z gatunku jerzyk objętych ochroną gatunkową, które gniazdowały w budynkach położonym przy ul. [...] w S.; 3. zaniechanie przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków, na okoliczność rzeczywistych szkód w siedliskach ptaków z gatunku jerzyk objętych ochroną gatunkową, które gniazdowały ww budynkach jeszcze przed rozpoczęciem prac remontowych oraz w czasie prowadzenia termomodernizacji; 4. nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin budynków położonych przy ul. [...] w S., którego wynik mógłby zmierzać do weryfikacji twierdzeń wskazywanych w toku postępowania przez ww Z.; 5. bezkrytyczne uznanie za wiarygodne twierdzeń przedstawicieli Z. w przedmiocie zakresu prac termodernizacyjnych w ww budynkach, pomimo że informacje te nie zostały poparte żadnymi dowodami. Nadto naruszenie art. 127 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływana na środowisko poprzez utrzymanie w mocy decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., pomimo że w przedmiotowej sprawie należało podjąć czynności administracyjne w celu nałożenia na podmiot - korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia zapobiegawczych i naprawczych w budynkach położonych w S. przy ul. [...]. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s..a sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, zatem sprawy merytorycznie, nie ustala stanu faktycznego, a ogranicza się do oceny legalności wydanego przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach spraw, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] września 2011r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493) - zwanej dalej: ustawą o zapobieganiu szkodom. Zgodnie z art.1 ustawy o zapobieganiu szkodom - ustawy ta określa zasady odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i naprawę szkód w środowisku. Istotne znaczenie z punktu widzenia stosowania ww ustawy i stanu niniejszej sprawy mają pojęcia "bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku" lub "szkody w środowisku", a nadto pojęcie "stan początkowy". Pojęcia te zostały zdefiniowane w art. 6 pkt 1,11 i 10 ustawy o zapobieganiu szkodom. I tak według art 6: - pkt 1 - przez bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku - rozumie się wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia szkody w środowisku w dającej się przewidzieć przyszłości; - pkt 11 a - przez szkodę w środowisku - rozumie się negatywną, mierzalną zmianę stanu lub funkcji elementów przyrodniczych, ocenioną w stosunku do stanu początkowego, która została spowodowana bezpośrednio lub pośrednio przez działalność prowadzoną przez podmiot korzystający ze środowiska m. in. w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych, mającą znaczący negatywny wpływ na osiągnięcie lub utrzymanie właściwego stanu ochrony tych gatunków lub siedlisk przyrodniczych, z tym że szkoda w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych nie obejmuje uprzednio zidentyfikowanego negatywnego wpływu, wynikającego z działania podmiotu korzystającego ze środowiska zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227); - pkt 10 - przez stan początkowy – rozumie się stan i funkcje środowiska oraz poszczególnych elementów przyrodniczych przed wystąpieniem szkody w środowisku, oszacowane na podstawie dostępnych informacji; w przypadku szkody w powierzchni ziemi rozumie się przez to stan zgodny ze standardami jakości gleby i ziemi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Tryb zgłaszania bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku uregulowano w rozdziale 4 ustawy o zapobieganiu szkodom. Zawarty w tym rozdziale art. 24 stanowi, iż: - ust 1 - organ ochrony środowiska jest obowiązany przyjąć od każdego zgłoszenie o wystąpieniu bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku; - ust. 2 - jeżeli zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku dotyczy środowiska jako dobra wspólnego, zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, może dokonać organ administracji publicznej albo organizacja ekologiczna; - ust. 3 - zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, zawiera: 1) imię i nazwisko albo nazwę podmiotu zgłaszającego bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkody w środowisku, jego adres zamieszkania albo adres siedziby; 2) określenie rodzaju, opis, wskazanie miejsca i datę wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku; - ust. 4 - zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinno w miarę możliwości zawierać dokumentację potwierdzającą wystąpienie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku lub wskazanie odpowiedzialnego podmiotu korzystającego ze środowiska; - ust. 5 - organ ochrony środowiska, uznając za mowa w ust. 1 i 2, postanawia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o której mowa w art. 15 ust. 1, albo w przypadkach, o których mowa w art. 16, podejmuje działania zapobiegawcze lub naprawcze; art. 17 stosuje się odpowiednio; - ust. 6 - podmioty, o których mowa w ust. 2, które dokonały zgłoszenia, mają prawo uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony; - ust. 7 - organ ochrony środowiska odmawia wszczęcia postępowania w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Z zestawienia cytowanej wyżej regulacji, w szczególności postanowień ust. 5 i 7 art. 24 wynika, że do wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszenia nie wystarczy spełnienie przez podmiot zgłaszający wymogów o charakterze formalnym, ale koniecznym jest również stwierdzenie przez organ zasadności zgłoszenia. Oznacza to, że organ przyjmujący zgłoszenie jest zobowiązany do dokonania wstępnej oceny, czy w danej sprawie istnieje prawdopodobieństwo wystąpieniu bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku. Jednoznaczne stwierdzenie braku takiego prawdopodobieństwa upoważnia organ do odmowy wszczęcia postępowania. uzasadnione zgłoszenie, o którym jowania w sprawie wydania decyzji, W kontrolowanej sprawie organ, do którego wpłynęło zgłoszenie, w wyniku wstępnej jego kontroli, uznał przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania za niezbyt oczywiste i postanowił wszcząć postępowanie, które następnie wykazało brak podstaw do nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych. Skarżąca - działając w oparciu o art. 24 dokonała w dniu 1 czerwca 2009r. zgłoszenia szkody w środowisku .Skoro skarżąca sama określiła, iż dokonuje zgłoszenia "szkody w środowisku", to istotnymi definicjami, które w sposób szczególny miały znaczenie w rozważaniach nad zgłoszeniem spośród wyżej przytoczonych definicji, były dwie z nich, mianowicie definicja "szkody w środowisku" i definicja "stanu początkowego". W przedmiotowym zgłoszeniu skarżąca określiła: - rodzaj szkody:"w gatunkach chronionych' - opis szkody: "zamknięte otwory wentylacyjne w stropodachach , które są miejscem lęgowym jerzyka (Apusapus)"; - miejsce szkody: "ul. [...] "; - podmiot korzystający ze środowiska odpowiedzialny za wystąpienie szkody: "S. w S." Na wezwanie organu skarżąca pismami z 18 czerwca 2009r. i zgłoszeniem z 14 lipca 2009r. uzupełniła pierwotne zgłoszenie. Wskazała wówczas inny podmiot odpowiedzialny za wystąpienie szkody - "Z.w S." oraz datę wystąpienia szkody w środowisku –" [...] maja 2009r". W dniu [...] maja 2009r. skarżąca dokonała oględzin bloków wyszczególnionych w zgłoszeniach (gdyż omawiane zgłoszenie nie było jedynym zgłoszeniem skarżącej dotyczącym szkody w środowisku) pod względem zniszczonych w trakcie termomodernizacji siedlisk jerzyka. Ocena zniszczonych siedlisk polegała na obserwacji zachowań jerzyków, które po przylocie do Europy zajmują swoje dawne miejsca lęgowe i jeżeli nie mają do nich dostępu to atakują zakratowane otwory prowadzące do stropodachów, co oznacza że zakratowane obecnie wejścia służyły ptakom za dojścia do stropodachów przed remontem bloków. Dodatkowo, w innych dokumentach zgromadzonych w sprawie, podała iż prowadzone pilotowe badania wskazują na to, że w 100 % budynków zbudowanych w technologii wielkiej płyty jerzyki mają siedliska lęgowe, jeśli tylko otwory do stropodachu nie są zamknięte lub gdy występują szczeliny na łączeniach płyt. Jest więc jednoznaczne domniemanie, że budynki te były zasiedlone. Mając za podstawę takiej treści zgłoszenie organ, w wyniku podjętych czynności wyjaśniających, ustalił iż prace ociepleniowe w budynkach przy ul. [...] w S. rozpoczęto 21 listopada 2007r., a zakończono 19 lutego 2008r. Otwory wentylacyjne stropodachów zarówno przed termomodernizacją, jak i po jej wykonaniu były zabezpieczone kratką wentylacyjną. Budynki te nie był więc siedliskiem jerzyka. Ustalenia te organ poczynił opierając się na wyjaśnieniach Z.Sp. z o.o., czyli podmiotu, który zdaniem skarżącej wyrządził szkodę w środowisku przez zamknięcie otworów wentylacyjnych w stropodachach ww budynków, które miałyby być miejscem lęgowym jerzyka. Wyjaśnieniom tym organ odwoławczy dał wiarę i w ocenie Sądu słusznie, jako że brak w sprawie dowodów, które podważałyby te wyjaśnienia. Takiego przeciwdowodu nie przedłożyła sama skarżąca. Prawidłowo także organ podkreślił, w nawiązaniu do definicji stanu początkowego, iż szkoda w środowisku oceniana winna być na podstawie metody porównawczej. Najpierw należy stwierdzić ów stan początkowy, czyli stan i funkcję środowiska oraz poszczególnych elementów przyrodniczych przed wystąpieniem szkody, natomiast jako drugi element niezbędny przy porównaniu - to stan zaistniały po określonym zdarzeniu. W sprawie stwierdzono, iż trudno; mówić o stanie początkowym, skoro ustalono, że otwory wentylacyjne były zamknięte przed przystąpieniem do prac termomodernizacyjnych, brak zatem materiału do porównania. Tymczasem szkoda w środowisku to negatywna , mierzalna zmiana stanu czy funkcji elementów przyrodniczych, oceniana w stosunku do stanu początkowego, spowodowana przez działalność prowadzoną przez podmiot korzystający ze środowiska. W konsekwencji wszystko to doprowadziło do uznania, iż w sprawie nie udowodniono wystąpienia wskazywanej przez skarżącą szkody w środowisku i winy w jej powstaniu ww podmiotu, tj. nie doszło do zaistnienia konkretnych przesłanek odpowiedzialności i nałożenia obowiązku ; działań naprawczych w trybie ustawy o zapobieganiu szkodom. W świetle powyższego Sąd uznał, iż nie można pod adresem organu odwoławczego kierować skutecznego zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów wskazanych w skardze w stopniu, który uzasadniałby uchylenie tej decyzji. Niemniej w kontekście skargi należy zauważyć, iż: - po pierwsze skarżąca w treści skargi zarzuca organowi, że dopuścił się szeregu zaniechań w sprawie i przez te zaniechania nie miał faktycznej możliwości ustalenia: czy prowadzone prace ociepleniowe w budynkach objętych zgłoszeniem doprowadziły do zaistnienia szkody w środowisku uzasadniającej obowiązek nałożenia na podmiot odpowiedzialny za szkodę działań naprawczych. Tymczasem skarżąca zapomina, iż powodem dokonanego przez nią zgłoszenia było stwierdzenie szkody w środowisku. Organ miał obowiązek przyjąć zgłoszenie, ale to zgłaszający miał w miarę możliwości udokumentować wystąpienie zgłaszanej szkody w środowisku. To czy podmiot zgłaszający mógł przedstawić taką dokumentację (jakie były jego możliwości) należy oceniać indywidualnie i w konsekwencji w każdej sprawie z osobna. Niemniej niewątpliwie ciężar dowodu okoliczności wystąpienia szkody w środowisku obciąża dokonującego zgłoszenie (B. Rakoczy, artykuł, Pr. I Środ. 2010/1/81, lex piśmiennictwo). W świetle powyższego udokumentowania zgłaszanej szkody w środowisku można wymagać i na pewno mieści j się to w zakresie możliwości Fundacji (skarżącej), której celem statutowym jest ochrona środowiska naturalnego człowieka ze szczególnym uwzględnieniem ratowania ptaków i podejmowania działań na rzecz ich ochrony. Tymczasem skarżąca nie przedstawiła żadnego materiału potwierdzającego wystąpienie szkody w konkretnych zgłaszanych obiektach mieszkalnych. Skoro skarżąca twierdzi iż prowadziła obserwację budynków przy ul. [...] w S. i zachowań jerzyków to powinna te czynności i wyniki tych obserwacji udokumentować wykazując tym samym, że istotnie miały miejsce sytuacje, które przemawiałyby za słusznością jej twierdzeń przedstawionych w piśmie z 18 czerwca 2009r. Nie można zgłaszać szkody w środowisku, do tego w konkretnym obiekcie, opierając się na założeniu, że każdy otwór wentylacyjny czy szczelina w elewacji budynku są lub mogły stanowić potencjalne miejsce lęgowe (siedlisko) dla jerzyka. Ponadto w całej tej sprawie znamienne również są okoliczności, iż prace remontowe, które w istocie miały doprowadzić do wyeliminowania siedlisk jerzyka, zostały zakończone w lutym 2008r., szkodę zgłoszono w czerwcu 2009r. i wskazano, że do jej wystąpienia doszło [...] maja2009r.; - po drugie organ nie miał żadnego powodu, aby nie dać wiary wyjaśnieniom uczestnika postępowania (Z.Sp. z o.o. [...] w S.). W sprawie nie istniały bowiem jakiekolwiek przesłanki, dzięki którym można byłoby poddać w wątpliwość twierdzenia ww uczestnika. Skoro organ uznał, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, iż dana okoliczność została udowodniona, zostały wyjaśnione fakty istotne do rozstrzygnięcia sprawy, to nie zachodziła potrzeba sięgania do dodatkowych środków dowodowych. W kontekście powyższego nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego ornitologa, zeznań świadków na okoliczność rzeczywistych szkód w siedliskach jerzyka w budynkach położonych przy ul. [...] w S., w sytuacji gdy zgłaszanej przez skarżącą szkody w środowisku nie stwierdzono - po trzecie nie można zgodzić się ze skarżącą, iż nie przeprowadzono oględzin ww budynków, albowiem z akt sprawy ( m.in. notatki z 14 kwietnia 2010r. ) wynika, iż takowe oględziny były przeprowadzane i w ich trakcie wykonano dokumentację fotograficzną. Wprawdzie z akt sprawy nie wynika, aby czynność tę utrwalono przez sporządzenie protokołu, niemniej uchybienie to, w okolicznościach niniejszej sprawy, należało rozważyć w kategoriach uchybienia, które nie mogło mieć istotnego wpływu na jej ostateczny wynik. Na zakończenie należy jeszcze wykazać, iż w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 2 K.p.a., podczas gdy treścią rozstrzygnięcia jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji (czyli decyzji organu pierwszej instancji z [...] czerwca 2011r.) i za taką treścią rozstrzygnięcia przemawia również argumentacja uzasadnienia. Oznacza to, iż w podstawie prawnej decyzji z [...] września 2011 r. organ winien powołać art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Doszło zatem do naruszenia przepisów postępowania, niemniej z uwagi na motywację uzasadnienia przemawiającą za utrzymaniem w mocy decyzji organu pierwszej instancja, uznano iż jest to naruszenie nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy i w związku z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 c P.p.s.a. nie daje podstaw do uwzględnienia skargi z urzędu, którego konsekwencją winno być uchylenie zaskarżonej decyzji, jednak tego rodzaju uchybień organ winien unikać w przyszłości. W świetle powyższego Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pód uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolowana decyzja nie narusza przepisów postępowania i prawa materialnego, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji wyroku.