IV SA/Wa 1761/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w O. o ustanowienie kuratora dla [...] Sp. z o.o. w O. nieznanego z miejsca siedziby w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji postanawia: 1. na podstawie art. 79 § 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ustanowić kuratora w osobie pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – D. N. dla uczestnika postępowania - [...] Sp. z o.o. w O. nieznanego z miejsca siedziby, 2. dokonać ogłoszeń o ustanowieniu kuratora, na okres jednego miesiąca, w budynku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz w Urzędzie Miasta O., z oznaczeniem sprawy, w której go ustanowiono oraz jej przedmiotu, 3. ustalić zaliczkę w wysokości 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) na poczet wydatków związanych z ustanowieniem kuratora dla [...] Sp. z o.o. w O., 4. zobowiązać "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w O. do wpłaty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty 240 zł, tytułem zaliczki na pokrycie wydatków, o których mowa w pkt 3, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2009 r. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., określającej techniczny sposób zamknięcia kwatery składowiska odpadów komunalnych w R., gm. O. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] Sp. z o.o. z siedzibą w O. W związku z bezskuteczną próbą doręczenia uczestnikowi postępowania [...] Sp. z o.o. w O. pisma procesowego, wysłanego na widniejący w KRS adres [...], a zwróconego do Sądu z adnotacją "firma nieczynna 2 lata" (zwrot k. 51), wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania aktualnego adresu uczestnika postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 28 listopada 2014 r. (k. 63) wskazał, że zgodnie z domniemaniem prawnym adres ten jest aktualny jako ujawniony w KRS, ponadto zwrócił uwagę na możliwość uznania pisma za doręczone w trybie art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o ustanowienie kuratora dla uczestnika postępowania [...] Sp. z o.o. w O. z uwagi na okoliczność, iż istnieje domniemanie prawne prawidłowości adresu ujawnionego w rejestrze przedsiębiorców KRS oraz obowiązek zgłoszenia wszystkich zmian, w tym zmian adresu, którego to obowiązku uczestnik nie dopełnił, a skarżącemu nie jest znany nowy adres uczestnika. W związku z treścią pisma pełnomocnika skarżącego, Sąd podjął kolejną próbę doręczenia pisma procesowego ww. uczestnikowi postępowania, jak również zwrócił się do Ministra Środowiska o wskazanie aktualnego adresu uczestnika postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. Minister Środowiska wskazał adres ujawniony w KRS, tj. [...]. Tymczasem, korespondencja skierowana do uczestnika postępowania na ww. adres ponownie wróciła z adnotacją "firma nieczynna". Następnie, zgodnie z zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2014 r., zwrócono się do Sądu Rejonowego w O. o udzielenie informacji, czy w związku z postępowaniem prowadzonym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. znany jest aktualny adres uczestnika postępowania. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie Sądu, w piśmie z dnia 14 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w O. poinformował, że w aktach w przedmiocie nadzoru nad egzekucją z nieruchomości figuruje adres dłużnika [...] Sp. z o.o. w O. jako [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 78 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczona skarga lub inne pismo w postępowaniu sądowym albo orzeczenie wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może - do chwili zgłoszenia się strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika - nastąpić tylko do rąk kuratora ustanowionego na wniosek osoby zainteresowanej przez sąd orzekający. Zgodnie z art. 79 § 1 p.p.s.a., sąd ustanowi kuratora, jeżeli wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane. Na podstawie art. 79 § 2 p.p.s.a., o ustanowieniu kuratora przewodniczący ogłosi publicznie w budynku sądowym i urzędzie właściwej gminy, w sprawach zaś większej wagi, gdy uzna to za potrzebne, także w prasie. Jak natomiast stanowi art. 80 p.p.s.a., przepisy o doręczeniu stronie, której miejsce pobytu nie jest znane i ustanowieniu dla niej kuratora, stosuje się również do jednostek organizacyjnych, które nie mają organów albo których organy są nieznane z siedziby. W niniejszej sprawie, w opisanych okolicznościach, wobec wniosku skarżącego należy stwierdzić, że zachodzą przesłanki do ustanowienia przez sąd orzekający kuratora dla uczestnika postępowania, albowiem w dostateczny sposób uprawdopodobniono, że miejsce siedziby przedsiębiorstwa nie jest znane. Świadczy o tym brak aktualnego adresu siedziby przedsiębiorstwa oraz brak możliwości uznania korespondencji za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. na adres ujawniony w KRS, wobec adnotacji na zwrocie przesyłki, iż firma jest nieczynna od dwóch lat. W zakresie kosztów postępowania wskazać należy, że zgodnie z art. 211 p.p.s.a., koszy sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do art. 213 pkt 1 p.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Przepis art. 237 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Zgodnie z art. 237 § 3 ww. przepisu, sąd oznaczy wysokość zaliczki i termin jej wpłacenia. Zasady wynagradzania kuratorów uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476). Stosownie do § 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami, określającymi opłaty za czynności adwokackie. Opłaty za czynności adwokackie aktualnie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Uwzględniając wymagany od kuratora nakład pracy, a także rodzaj i stopień zawiłości sprawy, należy stwierdzić, iż należne wynagrodzenie winno wynosić stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., tj. 240 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 79 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 80 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 i 2 postanowienia. Na podstawie art. 237 § 1 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 213 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), orzeczono, jak w pkt 3 i 4 postanowienia.