IV SA/Wa 1763/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: - zwolnić B. K. od kosztów sądowych. Skarżąca B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia nr (...) Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia (...) sierpnia 1949 r., wydanego w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Państwa. Do skargi skarżąca dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym w dniu 13 listopada 2008 r. urzędowym formularzu PPF wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą w podeszłym wieku ( (...) lata), schorowaną, a jedynym jej źródłem dochodu jest renta po mężu w wysokości 1695 zł brutto miesięcznie. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że ponosi stałe wydatki związane z utrzymaniem domu ( 450-500 zł miesięcznie) oraz zakupem niezbędnych lekarstw ( 150-400 zł miesięcznie w zależności od aktualnego stanu zdrowia). Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, iż wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Obecnie zajmuje część lokatorskiego spółdzielczego mieszkania, którego głównym lokatorem jest jej córka. Rozpoznając wniosek skarżącej należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ( zwolnienie od kosztów sądowych) zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy również mieć na uwadze, że o przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu. Złożone przez skarżącą oświadczenie co do jej stanu zdrowia, wieku oraz wysokości stałych dochodów wskazuje, że po stronie skarżącej istnieje sytuacja, w której nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, co wskazuje na to, że jedyny dochód jaki uzyskuje w postaci renty w wysokości 1695 zł miesięcznie służy do zaspokojenia nie tylko codziennych potrzeb życiowych skarżącej ale również do pokrywania stałych kosztów leczenia. W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącej oraz złożonej przez nią informacji dotyczącej sytuacji finansowej należy stwierdzić, iż w stosunku do wnioskodawczyni zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.