IV SA/Wa 1765/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, skarżący L. K. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu. Wniosek ten uzasadnił koniecznością rozpatrzenia nowych dowodów w sprawie oraz złym stanem zdrowia, uniemożliwiającym powrót do kraju pochodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w lakonicznym uzasadnieniu podniósł, że za wstrzymaniem wykonania decyzji o wydaleniu przemawia konieczność rozpatrzenia nowych dowodów oraz zły stan zdrowia skarżącego i jego żony. Należy jednak mieć na uwadze, że – jak wynika z akt administracyjnych - o wydaleniu skarżącego rozstrzygała decyzja Rady do Spraw Uchodźców nr [...], kończąca postępowania w sprawie pierwszego wniosku o nadanie statusu uchodźców. Natomiast ż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Zatem zaskarżona decyzja rozstrzygała o kolejnym wniosku o nadanie statusu uchodźcy. Nie rozstrzygała natomiast w przedmiocie wydalenia. W przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy, nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Dz. U. z 2012 r., poz. 680). Zatem, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu, skoro rozstrzygniecie o wydaleniu, nie jest aktem podjętym w postępowaniu prowadzonym w granicach obecnie rozpatrywanej sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa postanowił jak w sentencji.