IV SA/Wa 1765/21

WyrokWSA w Warszawie2022-02-16

Skład orzekający: Wojciech Rowiński, Aleksandra Westra, Grzegorz Rząsa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odstąpić od uzasadnienia decyzji przyznającej jednorazową pomoc pieniężną na podstawie art. 107 § 4 KPA, gdy wniosek strony nie zawiera konkretnej sumy, a pomoc ma charakter uznaniowy?
Ratio decidendi
Organ administracji nie może odstąpić od uzasadnienia decyzji przyznającej jednorazową pomoc pieniężną na podstawie art. 107 § 4 KPA, jeśli wniosek strony nie zawiera skonkretyzowanej sumy, a pomoc ma charakter uznaniowy. Brak uzasadnienia uniemożliwia kontrolę decyzji i narusza zasadę przekonywania oraz zasadę pogłębiania zaufania do władzy publicznej. Organ powinien zbadać potrzeby strony i uzasadnić swoje rozstrzygnięcie.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o przyznanie jednorazowej pomocy pieniężnej ze środków budżetowych na podstawie ustawy o kombatantach z uwagi na trudną sytuację materialną i potrzebę dofinansowania usług opiekuńczych. Szef Urzędu przyznał pomoc w kwocie 850 zł, odstępując od uzasadnienia decyzji na podstawie art. 107 § 4 KPA, uznając, że w całości uwzględnił żądanie strony. Strona wniosła skargę do WSA, wskazując, że przyznana kwota jest zbyt niska.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński (spr.) Sędziowie Sędzia del. SO Aleksandra Westra Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania jednorazowej pomocy pieniężnej uchyla zaskarżoną decyzję Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (dalej: "Szef Urzędu" "Organ") decyzją z dnia 27 października 2021 r. nr DSE1-K1074-4410-10973-2D/21 (dalej "decyzja z 27 października 2021r.") na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2021 r. poz. 735, dalej "k.p.a.") w związku z art. 19 ust. 1 - 2 i 4, art. 19a ust. 1, 3 i 6 oraz art. 19b ust.1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 1858, dalej "ustawa o kombatantach") przyznał S. M. (dalej "Skarżąca", "Wnioskodawczyni", "Strona") doraźną pomoc pieniężną w wysokości 850.00 złotych (słownie: osiemset pięćdziesiąt złotych). Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: Strona wystąpiła do Szefa Urzędu z wnioskiem z dnia 30 września 2021 roku o przyznanie jednorazowej pomocy pieniężnej ze środków budżetowych będących w dyspozycji Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie przepisów ustawy o kombatantach z uwagi na trudną sytuację materialną oraz z przeznaczeniem na dofinansowanie kosztów opłacenia usług opiekuńczych. W dniu 27 października 2021 r. Szef Urzedu wydał decyzję przyznającą Skarżacej jednorazową pomoc pieniężną w kwocie 850 zł. Organ odstąpił od uzasadnienia decyzji na podstawie art. 107 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym od uzasadnienia decyzji można odstąpić, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony. Strona wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazała, że jej zdaniem przyznana kwota jest zbyt niska W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2020, poz. 190 t.j.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art.3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019, poz. 2325 t.j. – zwanej dalej "p.p.s.a."). Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga była zasadna. Zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia, co uniemożliwia jej kontrolę. Obowiązek zamieszczenia w postanowieniu uzasadnienia faktycznego i prawnego został uregulowany w art. 124 § 2 i 125 § 3 k.p.a. oraz wynika z brzmienia art. 107 § 4 k.p.a., do którego odsyła art. 126 k.p.a. Prawidłowo zredagowane pod względem merytorycznym i prawnym uzasadnienie jest istotne z uwagi na zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a. W uzasadnieniu organ administracji jest zobowiązany wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy. Jest to element decydujący o przekonaniu strony co do trafności i słuszności przyjętego rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy. Takie działanie organu pozostaje w sprzeczności także z wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadą pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Organ uznając, że uwzględnia wniosek skarżącej w całości odstąpił od uzasadnienia decyzji na podstawie art. 107 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie nie było jednak podstaw do odstapienia od uzasadnienia. Wniosek skarżacej nie zawiera skontretyzowanej sumy, której domagała się, stąd nie sposób uznać, że można ten wniosek uwzględnić w całosci. Decyzja o przyznaniu pomocy pienieżnej ma charakter uznaniowy, lecz nie dowolny. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o kombatantach Kombatantom i innym osobom uprawnionym, znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, zdrowotnej oraz w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych, może być przyznana pomoc pieniężna - jednorazowa lub okresowa. W myśl art. 19 ust. 2 tej ustawy pomoc pieniężna jednorazowa może być przyznana w szczególności na: 1) pokrycie - w części lub całości - kosztów zakupu wyrobów medycznych; 2) dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju niepełnosprawności. Jak stanowi art. 19 ust. 3 ustawy o kombatantach pomoc pieniężna okresowa może być przyznana w szczególności na: 1) zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku długotrwałej choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, zakupu leków, środków opatrunkowych oraz dojazdów do zakładów leczniczych na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne;2) opłacenie pomocy pielęgnacyjnej niezbędnej z uwagi na wiek oraz stan zdrowia;3) opłacenie lektora dla ociemniałych kombatantów będących inwalidami wojennymi. Organ winien ustalić, jakie są potrzeby Skarżącej, aby mógł je zaspokoić w części czy też w całości. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien ją wnikliwie rozpoznać, zbierając niezbędny materiał dowodowy pozwalający na poznanie potrzeb Skarżącej, a następnie uzasadnić w należy sposób swoje rozstrzygnięcie zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Mając na względzie powyższe rozważania na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono , jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło