IV SA/Wa 1767/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Danuta Dopierała, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 roku, Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. postanowił uzgodnić usytuowanie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności nie przekraczającej 10 m3 na działce o nr ew. [...] w miejscowości C. z zastrzeżeniem, że pokrywa i wylot wentylacji ze zbiornika bezodpływowego należy zlokalizować w taki sposób, aby zachować jak największą odległość od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz magazynów spożywczych. W uzasadnieniu postanowienia Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż zbiornik ma być zlokalizowany w odległości 3 m od obiektu handlowego o powierzchni sprzedaży 400 m2. W celu ograniczenia uciążliwości zbiornika wyloty wentylacji i pokrywy zbiorników należy lokalizować w jak największej odległości od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz magazynów spożywczych. Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła Spółka z o.o. M., podnosząc zarzut, że w postanowieniu nie sprecyzowano, od którego obiektu handlowego zbiornik ma być oddalony o 3 m. Nie wskazano również odległości zbiornika od granic działki należącej do Spółki z o.o. M. oraz od granic nieruchomości sąsiednich. Nie wskazano także konkretnych odległości pokryw i wylotów od granic działki. Zdaniem odwołującej się Spółki lokalizacja zbiornika bezodpływowego będzie powodować immisje na jej działkę. Działka inwestora sąsiaduje z działką, na której znajduje się hotel co narazi gości hotelowych na uciążliwe immisje wyziewów ze zbiornika. Pogorszy to walory estetyczne środowiska i będzie kolidować z naturalnymi sposobami korzystania z niego przez Spółkę. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] czerwca 2008 roku. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że wymiary działki, na której ma być zlokalizowana inwestycja nie pozwalają Sygn. akt IV SA/Wa 1767/09 na zachowanie odległości wynikających z § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ administracji właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy w porozumieniu z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym może ustalić dla działek budowlanych mniejsze odległości. Wojewódzki Inspektor Sanitarny uzgodnił usytuowanie zbiornika w taki sposób, by zachować jak największe odległości od okien i drzwi. Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że w ocenie organu pierwszej instancji, postanowienie odnosi się do planu sytuacyjnego, z którego wynika, że zbiornik będzie usytuowany 5 m od granicy z działką o nr ew. [...] oraz 10 m do granicy z działką o nr ew. [...], która dzierżawiona jest przez Spółkę M. Budynek hotelowy znajduje się ponad 70 m od planowanego zbiornika. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Spółka z o.o. M. podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, a w szczególności § 36 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżącej Spółki ustalone odstępstwa są zbyt ogólne, a powinny być na tyle czytelne, by mogły być zastosowane i skontrolowane. Nadto zdaniem Spółki określenie 10 metrowej odległości zbiornika od granicy działki należącej do Spółki nie gwarantuje prawidłowej ochrony sanitarnej ludzi korzystających z sąsiednich działek. Spółka podniosła również, że Wojewódzki Konserwator Zabytków wszczął postępowanie w sprawie wyznaczenia pasa w celu ochrony wartości widokowych zabytku i jego ochrony przed szkodliwym oddziaływaniem czynników zewnętrznych w związku z ustawowym obowiązkiem dokonywania uzgodnień projektu planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sygn. akt IV SA/Wa 1767/09 Za nieuzasadniony, zdaniem Sądu, uznać należy zarzut skarżącej Spółki naruszenia prawa materialnego, to jest § 36 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepis ten przewiduje możliwość dokonania odstępstwa od wymogów zawartych w § 36 ust, 1 pkt 1 i 2. Projekt decyzji warunkach zabudowy dotyczy obiektu w zabudowie usługowej. Mają więc do niego zastosowanie wymogi zawarte w § 36 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia, z których wynika, że odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 m3 od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych powinna wynosić 15 m zaś odległość od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego powinna wynosić 7,5 m. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że zbiornik będzie usytuowany 10 m od granicy z działką o nr ew. [...], która dzierżawiona jest przez Spółkę M. Wskazał też, że budynek hotelowy znajduje się ponad 70 m od planowanego zbiornika co znajduje odzwierciedlenie na załączonej do akt sprawy mapie. Oznacza to, że w odniesieniu do działki dzierżawionej przez Spółkę M. zachowane zostały wymogi wynikające z § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku. Orzeczenie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dotyczące wyrażenia zgody na ustalenie innych odległości niż te, które wymienione zostały w przytoczonym wyżej przepisie, nie odnosi się więc do działki dzierżawionej przez skarżącą Spółkę. Odstępstwo, co do którego wypowiadał się Wojewódzki Inspektor Sanitarny odnosi się do działki o nr ew. [...]. Do działki tej skarżąca Spółka nie posiada tytułu prawnego. Stąd też zbędne jest dokonywanie oceny czy przewidywana odległość szamba od tej działki narusza interesy dysponenta tejże nieruchomości. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca działki o nr ew. [...] może samodzielnie złożyć skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2009 roku i bronić swoich interesów jeśli uważa, że są one zagrożone. Okoliczność, iż Wojewódzki Konserwator Zabytków wszczął postępowanie w sprawie wyznaczenia pasa w celu ochrony wartości widokowych zabytku i jego Sygn. akt IV SA/Wa 1767/09 ochrony nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przepisy prawa nie nakazują Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu uwzględniania przy wydawaniu rozstrzygnięcia faktu wszczęcia tego rodzaju postępowania. Jeśli wskazany przez Spółkę teren zostanie wpisany do rejestru zabytków, wówczas organ administracji wydający decyzję o warunkach zabudowy będzie zobowiązany uzgodnić ją z wojewódzkim konserwatorem zabytków (art, 53 ust, 4 pkt 2 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd z urzędu rozważył czy uprawnienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wynikające z § 36 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie winno być realizowane poprzez wydanie postanowienia, a jeżeli tak, to czy przysługuje na nie zażalenie. Z treści wymienionego wyżej przepisu wynika, że właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w porozumieniu z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, może ustalić dla działek budowlanych położonych przy zabudowanych działkach sąsiednich odległości mniejsze niż określone w § 36 ust. 1 i 2. Użycie w przytoczonym przepisie sformułowania "w porozumieniu", w ocenie Sądu nawiązuje do treści art. 106 § 1 k.p.a., z którego wynika, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Ustalenie w decyzji o warunkach zabudowy odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych w porozumieniu z wojewódzkim inspektorem sanitarnym oznacza konieczność zajęcia stanowiska przez ten organ przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie § 5 art. 106 k.p.a. zajęcie stanowiska następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Podkreślić jednak należy, iż orzeczenie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego jest jedynie wyrażeniem stanowiska w sprawie. Uprawnionym do ustalenia odległości mniejszych od tych które wynikają z § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie należy Sygn. akt IV SA/Wa 1767/09 do organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy, który bierze pod uwagę stanowisko wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia lub stwierdzenia jego nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz, 1270 ze zm,), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.