IV SA/Wa 1767/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. i S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W piśmie z dnia 6 czerwca 2018 r. S.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W skardze wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 9 lipca 2018 r. Skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożył go na urzędowym formularzu. We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2111,22 zł Jako że oświadczenie Skarżącego uznano za niewystarczające, w piśmie z dnia 6 września 2018 r. wezwano pełnomocnika Wnioskodawcy do nadesłania, w terminie 7 dni: a) wyciągów z posiadanych przez S. K. oraz J. K. (jako pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym) rachunków bankowych w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu trzech miesięcy, b) nadesłania odcinka emerytury Skarżącego jak i jego żony za ostatni miesiąc, c) kopii decyzji właściwego organu administracji określającej wysokość zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości/podatku rolnego za 2018 rok; d) kopii dokumentów (rachunków, dowodów wpłat, potwierdzeń przelewów) wskazujących wysokość, ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych opłat związanych z eksploatacją domu (np. opłat za energię elektryczną, opał wyżywienie itp.), a także kopii dokumentów wskazujących wysokość innych stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, e) informacji, czy kwota 7543 zł lub jej część, ustalona zaskarżoną decyzją została Skarżącemu wypłacona, a jeśli tak, na jaki cel została przeznaczona. f) wyjaśnienia rozbieżności, czy Skarżący i jego żona zamieszkują pod adresem ul. [...] (jak wynika z akt sprawy) czy [...] (jak podali we wniosku o przyznanie prawa pomocy), oraz informacji, czy R. K. – prowadzący działalność gospodarczą pod adresem B., ul. [...], pozostaje z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym. g) informacji, czy pobiera dopłaty z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – jeśli tak w jakiej wysokości . Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 11 września 2018 r. Pozostało jednak bez odpowiedzi. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustawodawca użył w tym przepisie określenia "gdy wykaże", co oznacza, że wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że znajduje się w sytuacji określonej w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; wydanie II 2006 r.; str. 554). Z uwagi na to, że w formularzu o przyznanie prawa pomocy Skarżący podał niepełne dane (brak informacji choćby o posiadanym majątku i ponoszonych wydatkach) został wezwany do podania dodatkowych informacji, które pozwoliłyby ocenić jego rzeczywistą sytuację majątkową. Zgodnie bowiem z art. 255 P.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 11 września 2018 r. Pozostało bez odpowiedzi. Uchylając się od złożenia pełnego oświadczenia dotyczącego stanu majątkowego, do czego Wnioskodawca, na podstawie art. 255 P.p.s.a, był zobowiązany, uniemożliwił ocenę swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Referendarz nie mógł ocenić czy osiągany dochód i posiadany majątek pozwala na wygospodarowanie środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego. Dlatego prawo pomocy nie mogło zostać przyznane. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.