IV SA/Wa 1767/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na niewykonanie przez Wojewodę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 557/18 postanawia: odrzucić skargę W piśmie z 28 maja 2019 r., powołując się na treść art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Wojewodę [...] wyroku tego Sądu z dnia 26 marca 2019 r., sygn. IV SAB/Wa 557/18, którym zobowiązano Wojewodę [...] do rozpatrzenia wniosku z 28 września 2017 r. w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W piśmie z dnia 31 lipca 2019 r. Sekretariat Wydziału IV przesłał skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 19 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego wezwania doręczono skarżącej w dniu 10 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącej w dniu 10 sierpnia 2019 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 19 sierpnia 2019 r. (ostatni dzień terminu 17 sierpnia wypadał w sobotę, zaś 18 sierpnia w niedzielę). Z informacji z dnia 22 sierpnia 2019 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.