IV SA/Wa 177/17

Dnia 13 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Teresa Zyglewska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 czerwca 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. D., J. B., w miejsce których wstąpili następcy prawni: M. W., R. B., A. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z [...] maja 2016 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. W., R. B. i A. B. solidarnie kwotę 687 zł (sześćset osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym aktem, na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymano w mocy orzeczenie Prezydenta [...] z [...] maja 2016 r. o odmowie zwrotu nieruchomości, wobec wniosku z [...] lipca 2000 r. p. T. D. i J. B., zwanych dalej Wnioskodawcami. W decyzji wskazano, że została wydana, wobec odwołania Wnioskodawców, reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, zwanego dalej "Pełnomocnikiem". W skardze zakwestionowano zasadność odmowy zwrotu nieruchomości. Została ona podpisana przez Pełnomocnika, który w petitum wskazywał, że wnosi ją w imieniu Wnioskodawców. Wobec wezwania Sądu, do przedłożenia pełnomocnictwa do wniesienia Skargi wyjaśnił on, że Wnioskodawcy nie żyją – odpowiednio od 2002 i 2003 roku (k. 18-20). Przedłożył też pełnomocnictwo od następców prawnych Wnioskodawców (z 2009 roku) oraz dokumenty, potwierdzające ich następstwo prawne (k. 23 i 25). Wobec treści art. 119 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga mogła być skutecznie wniesiona, bowiem podpisany pod nią Pełnomocnik był jednocześnie umocowany do reprezentowania osób, będących spadkobiercami Wnioskodawców. Miały one własny interes prawny w sprawie a więc mogły żądać kontroli legalności decyzji w przedmiocie zwrotu nieruchomości, wobec treści art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wobec zawartych w niej zarzutów, Sąd jednak, w związku z art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. W istocie orzekano o prawach osób nieżyjących, rozpoznając ich uprzedni wniosek w dwu instancjach (Wnioskodawcy zmarli odpowiednio w 2002 i 2003 roku). W tej sytuacji orzeczenia obu instancji są dotknięte wadą nieważności wobec treści art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. Zasadnym było w takiej sytuacji wyeliminowanie z obrotu także decyzji organu I. instancji. Niniejsze orzeczenie Sądu pogarsza w istocie sytuację procesową Skarżących, którzy mogli być zainteresowaniem rozpoznaniem sprawy, co do meritum (patrz skarga, gdzie kwestionowano zasadność odmowy zwrotu). Sytuacja tego rodzaju przewidział jednak pracodawca w art. 134 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ze skargi wniesionej przez Pełnomocnika, umocowanego do reprezentowania spadkobierców Wnioskodawców, wypada nosić, że popierają oni wniosek z 2000 roku. W takiej sytuacji organ I. instancji rozpatrzy ich żądanie i rozstrzygnie, czy są uprawnieni do uzyskania zwrotu uprzednio wywłaszczonej nieruchomości. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 135 oraz 145 § 1 pkt 2 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zapadło w pkt 2 sentencji wyroku w oparciu o treść art. 200 w zw. z art. 205 § 2 wskazanej ustawy.