IV SA/Wa 1771/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Bożeny S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej B. S. cały wpis sądowy w kwocie 40 (czterdzieści) złotych. Skarżąca B. S. reprezentowana przez radcę prawnego C. K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Wraz ze skargą pełnomocnik skarżącej opłacił wpis sądowy w kwocie 40 (czterdzieści) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi stałemu) w wysokości 200 (dwieście) złotych, którą skarżąca winna była uiścić przy wniesieniu skargi. Stosownie do treść art. 221 ustawy P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata bądź radcę prawnego, które są nienależycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi został uiszczony jedynie w kwocie 40 (czterdzieści) złotych, gdy tymczasem wynosi 200 (dwieście) złotych. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarga nie została należycie opłacona przez skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W punkcie drugim orzeczono na podstawie art. 232 §. 1 pkt. 1 a ustawy P.p.s.a.