IV SA/Wa 1774/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. i A. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r. w zakresie zwrotu kosztów podróży w sprawie ze skargi D. R. i A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego istniejącego na terenie działki ozn. nr geod. [...], położonej w miejscowości C. przy ul. [...], gm. C. – uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. solidarnie na rzecz skarżących D. R. i A. R. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 26 listopada 2014 r. o godzinie 10:40 skarżący D. R. i A. R. złożyli osobiście w Biurze Podawczym tutejszego Sądu – po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku w dniu 26 listopada 2014 r. o godzinie 10:20 – wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie zwrotu kosztów podróży w wysokości 95 zł, na którą to kwotę składa się koszt podróży z miejscowości C. do W. w jedną stronę w wysokości 40 zł i bilet miejski w kwocie 15 zł. Do wniosku skarżący dołączyli wydruki z kasy fiskalnej dwóch ulgowych biletów zakupionych u przewoźnika [...] sp. z o.o. na przejazd w dniu 25 listopada 2014 r., każdy opiewający na kwotę 20 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać należy, ze dodatkowym orzeczeniem, o którym mowa w powołanym przepisie jest orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego zamieszczane w wyroku. Jednakże, stosownie do art. 210 § 1 tej ustawy, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Wobec tego stosowny wniosek musi być zamieszczony w skardze, w piśmie procesowym skierowanym do sądu, jak również może zostać zgłoszony ustnie do protokołu rozprawy, najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Brak wniosku w tym przedmiocie wywiera skutek w postaci utraty uprawnienia do żądania zwrotu kosztów postępowania. O przysługującym stronie uprawnieniu i warunkach jego realizacji sąd administracyjny ma obowiązek pouczyć stronę skarżącą, jedynie wówczas, gdy nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. Wynika to wprost ze zdania drugiego art. 210 § 1 powołanej ustawy, przy czym przepis ten stanowi dopełnienie ogólnej zasady wyrażonej w art. 6 tej ustawy, w którym ustawodawca ustanowił obowiązek udzielania, przez sąd administracyjny, stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych i pouczeń o skutkach tych czynności lub skutkach zaniedbań. Redakcja art. 210 § 1 powyższej ustawy i użycie w tym przepisie zwrotu "powinien" oznacza nie tylko nałożenie na sąd obowiązku pouczenia o przysługującym uprawnieniu i skutkach zaniechania, ale również uprawnia do konstatacji, że w przypadku braku pouczenia stronę działającą bez pomocy prawnej nie można obarczać skutkiem w postaci utraty przysługujących jej uprawnień. Jak wskazał, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/07 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) skutek w postaci utraty uprawnienia do żądania zwrotu kosztów nie wystąpi, jeżeli Sąd do zamknięcia rozprawy nie pouczy strony o przysługującym uprawnieniu i związanych z brakiem takiego wniosku skutkach. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zostali pouczeni przez Sąd o ich prawie do zgłoszenia Sądowi wniosku o zwrot kosztów najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia oraz o skutkach niezgłoszenia wniosku w terminie, w punkcie 5. pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie, które skarżący otrzymali w dniu 27 października 2014 r. Nadto wyjaśnić należy, że zawiadomienie o rozprawie, ma formę urzędowego formularza, który wypełnia zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego lub sędziego sprawozdawcy pracownik sekretariatu. Natomiast art. 93 powołanej ustawy wskazuje jedynie obowiązkowe informacje, które w tym zawiadomieniu mają być zawarte. Można w nim jednak zawrzeć także inne informacje, które będą miały znaczenie dla praw i obowiązków strony, np. poinformowanie strony skarżącej o utracie uprawnienia żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie jej należnych kosztów (por. Dauter B. w: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 231 oraz postanowienia NSA: z dnia 20 lipca 2006 r. I OZ 1002/06 i z dnia 19 marca 2010 r. I OZ 194/10 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem pokwitowanie przez skarżących doręczenia takiego zawiadomienia stanowi zarazem dowód na pouczenie ich przez Sąd o skutkach niezgłoszenia najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, wniosku o przyznanie należnych kosztów, do których zalicza się m. in. poniesione przez stronę koszty sądowe i koszty przejazdów strony do sądu. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do uzupełnienia wyroku o zwrot dodatkowych kosztów z tytułu przejazdu skarżących do Sądu, skoro wniosek skarżących z dnia 26 listopada 2014 r. o zwrot kosztów podróży, złożony przez nich osobiście w Biurze Podawczym tutejszego Sądu o godzinie 10:40, złożony został do Sądu już po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku, a więc z naruszeniem przepisu art. 210 § 1 powyższej ustawy, bowiem jak wynika z protokołu rozprawy, posiedzenie w tej sprawie zakończono o godzinie 10:20. Ponadto jedynie ubocznie Sąd zauważa – ponieważ fakt ten nie ma wpływu w niniejszym stanie faktycznym na treść rozstrzygnięcia wniosku – że dołączone do wniosku bilety PKS zakupione zostały bezpośrednio u przewoźnika w dniu 25 listopada 2014 r. o godzinie 13:12 i uprawniały do przejazdu w dniu 25 listopada 2014 r., a nie w dniu 26 listopada 2014 r., w którym odbyła się rozprawa bezpośrednio poprzedzająca wydanie wyroku. Z powyższych względów, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.