IV SA/Wa 1775/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w B. wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, tj. inwestycji "Budowa dwutorowej linii 400kV G.-P.-G. [...]", wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący podniósł, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki oraz szkodę w dziedzictwie historycznym i kulturowym regionu pomorskiego. Zdaniem skarżącego trudne do odwrócenia skutki nastąpią, gdy zaskarżony do sądu akt zostanie wykonany, a następnie wzruszony wyrokiem sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o których mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1812 ze zm. dalej również "specustawa w zakresie sieci przesyłowych") do skarg na decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 3-6, art. 115-122 i art. 152 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Z mocy prawa wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych nie może podlegać ocenie Sądu pod kątem ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu wyłączenie stosowania art. 61 § 3-6 p.p.s.a. o którym mowa w art. 26 ust. 1 specustawy w zakresie sieci przesyłowych, dotyczy zarówno decyzji wydanych przez wojewodę, jak i decyzji wydanych przez organ wyższego stopnia, którym - zgodnie z art. 5 ust. 4 tej ustawy - jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Za takim stanowiskiem przemawia art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi dopuszczalne jest po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest co najmniej decyzja wydana po rozpatrzeniu wniesionego w toku postępowania administracyjnego środka zaskarżenia, przysługującego stronie. Co więcej, skoro inwestycja "Budowa linii 400 kV G. –P.-G." została uznana za jedno z kluczowych przedsięwzięć w zakresie wewnętrznych sieci przesyłowych elektroenergetycznych kraju, to wolą racjonalnego ustawodawcy było nadanie inwestycji priorytetowego charakteru i wykluczenie możliwości udzielenia tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stronie skarżącej. Ma to zapewnić terminową i płynną realizację inwestycji, która ma przede wszystkim zaspokoić interes społeczny. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, orzekł jak w sentencji postanowienia.