IV SA/Wa 1776/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na usuniecie drzew postanawia odrzucić wniosek Pismem z dnia 19 maja 2015 r. J. C. (dalej jako skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew. Wyrokiem z dnia 22 października 2015 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia 23 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wraz z wnioskiem o zasądzenie tych kosztów. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że o możliwości ubiegania się o zwrot kosztów postępowania został poinformowany dopiero po otrzymaniu listem poleconym pisemnego uzasadnienia wyroku tj. w dniu 20 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 88 ww. ustawy odrzuceniu podlega wniosek o przywrócenie terminu spóźniony albo niedopuszczalny z innych przyczyn. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności Sąd bada zatem w pierwszej kolejności jego dopuszczalność. Jak wynika z art. 210 § 1 ppsa strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Tym samym wniosek w tej sprawie strona powinna złożyć do momentu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. O powyższych zasadach skarżący został pouczony w zawiadomieniu o rozprawie (pkt 6 pouczenia). Zawiadomienie to skarżący odebrał osobiście w dniu 28 sierpnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 21 akt sadowych). Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego J. C. złożył natomiast dopiero po zamknięciu rozprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje tylko wówczas, gdy strona bez swej winy nie dokonała określonej czynności w czasie zakreślonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego, z uwzględnieniem, że termin ten nadaje się do przywrócenia, a jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności i ujemne skutki dla sprawy. Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny. Zawarte w art. 210 § 1 ppsa uprawnienie strony do żądania zwrotu kosztów postępowania ograniczone jest do pewnej fazy postępowania sądowego tj. do momentu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Przywrócenie terminu do dokonania czynności, która mogła być podjęta tylko do określonego momentu nie jest natomiast możliwe (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Postępowanie administracyjne, s. 204; Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego i K. Piaseckiego, tom I, Warszawa 1989, s. 267-275). Z treści ww. przepisu wynika wprost, że strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów po upływie wskazanego tam terminu. W tym stanie rzeczy złożony przez skarżącego wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa ponieważ termin "zamknięcia rozprawy" nie podlega przywróceniu, a w konsekwencji nie zachodzą ustawowe warunki dopuszczalności jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd.