IV SA/Wa 1781/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu zażalenia T. S. od postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w sprawie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej o mocy do 800 kW, wysokości wieży do 80 m, średnicy wirnika do 60 m przewidzianej do realizacji na działce nr [...] położonej w miejscowości B., gmina B. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Stan sprawy przedstawiał się następująco. Wójt Gminy B. pismem z dnia 25 listopada 2013 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], położnej w miejscowości B., gmina B. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] odmówił uzgadniania przedstawionego projektu decyzji. Organ stwierdził, że działka na której jest planowana inwestycja znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], czym narusza zakazy określone w § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] marca 2011 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, czym narusza zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na powyższe postanowienie T. S. wniósł zażalenie w którym, zarzucił nieprawidłową treść rozstrzygnięcia w postanowieniu, ponieważ Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił uzgodnienia wniosku Wójta Gminy B. a powinien uzgodnić projekt decyzji o warunkach zabudowy. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 dalej K.p.a.), art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. właściwie ustalił stan faktyczny sprawy. Na tej podstawie prawidłowo odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla wskazanej inwestycji. Organ uzgadniający podkreślił, że inwestycja jest zaplanowana na obszarze Chronionego Krajobrazu [....], którego walory przyrodnicze i krajobrazowe podlegają szczególnej ochronie. W ocenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska inwestycja narusza § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Sejmiku Województwa [...] w sprawie obszarów chronionego krajobrazu. W uchwale tej został wprowadzony katalog zakazów, które muszą być przestrzegane przy ustalaniu warunków zabudowy. Jednym z wprowadzonych ograniczeń jest zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 wskazanej uchwały zakaz ten nie dotyczy realizacji nowych lub rozbudowy modernizacji istniejących przedsięwzięć, mogąco znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona procedura oddziaływania na środowisko wykazał brak niekorzystnego wpływu na przyrodę obszarów. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, niniejsza inwestycja, czyli budowa turbiny wiatrowej o mocy do 800 kW, wysokości wieży do 80 m, średnicy wirnika do 60 m zaliczana jest do przedsięwzięć, które mogą znacząco oddziaływać na środowisko. Końcowo organ wskazał, że w niniejszej sprawie również nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na zastosowanie wyjątku od zakazu realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko o którym mowa w § 2 ust. 2 uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Sejmiku Województwa [...], ponieważ nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w trybie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak również nie został wykazany brak niekorzystnego wpływu planowanej inwestycji na przyrodę Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Zdaniem organu realizacja zamierzenia inwestycyjnego sprzeczna jest z przepisami obowiązującymi na terenie omawianej formy ochrony przyrody dlatego zasadna była odmowa uzgodnienia warunków zabudowy. Od powyższego postanowienia pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie postanowienia I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie zarzucił naruszenie przepisów: - art. 53 ust. 4 pkt 8 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 138 § 1 pkt 1 oraz z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. oraz uznanie, że rozstrzygało ono w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy pomimo, że zawierało ono rozstrzygnięcie w innej sprawie, w przedmiocie uzgodnienia wniosku Wójta Gminy B.; uznanie, że postanowienie to jest prawidłowe, mimo, iż zawierało rozstrzygnięcie nieprzewidziane w przepisach prawa oraz uznanie, że postanowieniem Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy organ I instancji w istocie nie zajął stanowiska w tej sprawie w terminie określonym w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w konsekwencji powoduje to uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji skarżącego; - art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Uchwały z dnia [...] marca 2001 r. , nr [...] Sejmiku Województwa [...] w sprawie obszarów chronionego krajobrazu; - z art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. poprzez błędną wykładnię uchwały Sejmiku Województwa [...] i uznanie, iż planowane przedsięwzięcie narusza określony w niej zakaz i w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie naruszyło przepisów obowiązującego prawa w stopniu skutkującym koniecznością jego uchylenia, a także w stopniu prowadzącym do uchylenia utrzymanego nim w mocy postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B.. Ustawodawca przyznał kompetencję do dokonywania uzgodnień organom wyspecjalizowanym, zatem do ich właściwości należy kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, red. prof. Zygmunt Niewiadomski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 428). Uzgodnienie jest formą wiążącego wpływu jednego organu na drugi, przez uzależnienie możliwości wydania aktu od akceptacji jego treści przez organ uzgadniający (wyrok NSA z 9 maja 2001 r., IV SA 2255/99, lex nr 55769). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej o mocy do 800 kW, wysokości wieży do 80 m, średnicy wirnika do 60 m przewidzianej do realizacji na działce nr [...] położonej w miejscowości B., gmina B., wydane na podstawie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.). Zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody. Uzgodnienia następują w trybie art. 106 K.p.a. Do form ochrony przyrody, stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.) zalicza się obszary chronionego krajobrazu. Bezsporne w sprawie jest, że działka skarżącego nr ew. [...] objęta projektem decyzji o warunkach zabudowy znajduje się na terenie formy ochrony przyrody jaką jest Obszar Chronionego Krajobrazu [...]. Zgodzić się należy, z organem odwoławczym, że zabudowa nieruchomości skarżącego polegająca na budowie turbiny wiatrowej nie jest dopuszczalna z uwagi na zakazy obowiązujące na obszarze chronionego krajobrazu określone w § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Sejmiku Województwa [...] w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, tj. zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 wskazanej wyżej uchwały zakaz ten nie dotyczy realizacji nowych lub rozbudowy modernizacji istniejących przedsięwzięć, mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzona procedura oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę obszarów. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. poz. 213 z późn. zm.) zalicza się instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej wiatru o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m. W niniejszej sprawie planowana inwestycja polegająca na budowie turbiny wiatrowej o mocy 800 kW, wysokości wieży do 80 m, średnicy wirnika do 60 m zaliczana jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wynika z tego, że przedmiotowa inwestycja sprzeczna jest z przepisami obowiązującymi na terenie omawianej formy ochrony przyrody. Jednocześnie wskazać należy, że ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady, który występuje w sytuacji, kiedy przeprowadzona procedura oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę obszarów. Stosownie z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodnie z którym ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast zgodnie z art. 63 ust. 1 ww. ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W powyższej sprawie organem właściwym do wydania decyzji jest Wójt Gminy B. Z uwagi na powyższe prawidłowe jest stanowisko organu, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na zastosowanie wyjątku od zakazu realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 2 uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Sejmiku Województwa [...], ponieważ nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w trybie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie w wyniku przeprowadzonego postępowanie Wójt Gminy B. w dniu [...] czerwca 2012 r. wydał postanowienie, w którym nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko polegającego na budowie generatora energii wiatrowej na działce nr [...], na skutek którego skarżący wniósł pismo do Urzędu Gminy w B., w którym zawnioskował o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz o zmianę parametrów inwestycji. Następnie Wójt Gminy B.i wydał decyzję z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. W wyniku tego postepowania nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodzić się należy z organem, że w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotne jest, czy w stosunku do realizacji inwestycji będącej przedmiotem projektu decyzji o warunkach zabudowy przeprowadzona została ocena oddziaływania na środowisko, jeżeli tak to czy wykazała brak niekorzystnego wpływu inwestycji na przyrodę Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Z analizy akt sprawy wynika, że w odniesieniu do planowanej inwestycji skarżącego położnej w miejscowości B., gmina B., nie została przeprowadzona ocena oddziaływania na przedsięwzięcia na środowisko oraz nie został wykazany brak niekorzystnego wpływu na planowanej inwestycji na obszar chronionego krajobrazu jakim jest [...]. W ocenie Sądu w zaskarżonym postanowieniu, wbrew stanowisku skarżącego, organ odwoławczy trafnie przyjął, że powołane przepisy uchwały z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] Sejmiku Województwa [...] w sprawie obszarów chronionego krajobrazu wykluczają możliwość uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Rację ma skarżący, że przedmiotowa uchwała nie posługuję się sfomułowaniem "ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko", a używa określenia "procedura odziaływania na środowisko", także w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko brak jest tego pojęcia. Niemniej jednak, zdaniem Sądu jedyną procedurą pozwalającą na skontrolowanie w jaki sposób przedsięwzięcie oddziałuje na środowisko, jest przeprowadzenie oceny odziaływania na środowisko. Dlatego w niniejszej sprawie jedynym możliwym rozwiązaniem i celem uniknięcia zakazu o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 uchwały [...] marca 2011 r., jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Mając na uwadze, ze strona uzyskała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach bez przeprowadzenia wymienionej procedury, czyli oceny oddziaływania na środowisko, to w ocenie Sądu Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zasadnie odmówił uzgodnienia decyzji planowanej inwestycji. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego wydania przez organ I instancji rozstrzygnięcia nieprzewidzianego w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co wpłynęło na rozpoznanie wniosku o uzgodnienie. Otóż przyjąć należy, że postanowienie (jego rozstrzygnięcie i uzasadnienie) stanowi integralną całość, a więc sama sentencja nie musi zawierać pełnego wyjaśnienia wydanego rozstrzygnięcia. Przyjmuje się bowiem, że o tym, jakie jest rozstrzygnięcie danego orzeczenia (postanowienia), wnioskuje się nie tylko na podstawie rozstrzygnięcia, lecz także uzasadnienia orzeczenia. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. mimo sformułowania w sposób nieczytelny, to wobec szczegółowej treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz zawartych w nim jednoznacznych wniosków odnoszących się do braku zgody na realizację planowanej inwestycji w Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] nie budzi wątpliwości. W konsekwencji przyjąć trzeba, iż wszystkie dostrzeżone przez stronę skarżącą uchybienia natury proceduralnej nie miały jakiegokolwiek istotnego wpływu na możliwość dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej niniejszej sprawy, co oznacza, że brak jest podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego ww. postanowienia organu. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy przeprowadził prawidłową wykładnię przepisów, mających zastosowanie w sprawie. W przedstawionym stanie sprawy, ocena legalności zaskarżonego postanowienia w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy w związku z powyższym czyni to niezasadne zarzuty wskazane w skardze. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.