IV SA/Wa 1782/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. A. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. A. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] W piśmie z dnia 29 kwietnia 2015 r. S. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] o zobowiązaniu do powrotu. W uzasadnieniu wskazał, że wyjazd z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu. Wskazał także, iż w przypadku wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu jego dzieci zostaną pozbawione warunków niezbędnych dla prawidłowego rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ustawy. Skarżący w niniejszym postępowaniu żąda wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], którą orzeczono o odmowie nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzeczono o wydaleniu skarżącego z terytorium RP. Z akt sprawy wynika, że następnie decyzja ta została utrzymana w mocy przez Radę do Spraw Uchodźców w dniu [...] kwietnia 2014 r., nr [...], a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 9 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1284/14 oddalił skargę wniesioną na tą decyzję. Zawarty w art. 61 § 3 P.p.s.a. zwrot "w granicach tej samej sprawy" odsyła do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym (elementy podmiotowe i przedmiotowe). Jej tożsamość oznacza zatem identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Takie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia, w ocenie Sądu, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia orzekającego o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terenu RP, w sytuacji gdy przedmiotem obecnej rozpatrywanej skargi jest postanowienie o odmowie wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto użyty w treści art. 61 § 3 wymienionej ustawy zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować w powiązaniu z art. 3 § 2 powołanej ustawy, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Zgodnie z art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przepis ten stanowi podstawę prawną do przeprowadzenia przez sąd kontroli rozstrzygnięć podjętych przez organ pierwszej instancji w toku rozpoznawania skargi na akt lub czynność podjęte przez organ odwoławczy. Art. 135 wraz z art. 61 § 3 tej ustawy uzasadnia rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, lecz również aktu lub czynności poprzedzających zaskarżony akt lub czynność. Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r., której wstrzymania wykonania żąda skarżący wydana została na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U 2012 r. poz. 680 ze zm.), natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] zostało wydane na podstawie art. 33 ust. 4 wskazanej ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2014 r. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Również podniesione przez skarżącego argumenty nie mogły wpłynąć na treść rozstrzygnięcia Sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.