IV SA/Wa 1787/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. działającej w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniej M. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. R. i M. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić A. R. i M. R. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.. W dniu 29 grudnia 2011 r. A. R. działająca w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniej M. R. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małoletnią córką, uczennicą szkoły podstawowej, pozostającą na jej utrzymaniu. Źródłem utrzymania skarżącej jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1500 zł brutto miesięcznie. Na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie XXIV Wydział Cywilny z dnia [...] września 2011 r. zasądzone zostały na rzecz małoletniej M. R. alimenty w wysokości 1000 zł. Według oświadczenia skarżącej, zawartego w piśmie z dnia 30 stycznia 2012 r., zasądzone alimenty opłacane są przez jej byłego męża w sposób nieregularny. Powstała z tego tytułu zaległość za 2011 rok wynosi 2546 zł. Dodatkowym źródłem dochodu skarżącej jest zasiłek rodzinny przyznany na rzecz córki w wysokości 91 zł miesięcznie. Z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego skarżąca otrzymała jednorazowo dodatek do zasiłku w wysokości 100 zł. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż wnioskodawczyni nie posiada żądnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Skarżąca zamieszkuje obecnie wraz ze swoją małoletnią córką u kuzynki i z tego tytułu ponosi opłaty w wysokości 300 zł miesięcznie. Inne wydatki ponoszone w gospodarstwie domowym skarżącej, związane z bieżącym utrzymaniem oraz nauką córki, wynoszą ok. 1800-2000 zł miesięczne. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do pisma z dnia 30 stycznia 2012 r. dokumentów źródłowych i oświadczeń uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni oraz jej małoletniej córce prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym wnioskodawczyni dysponuje z tytułu umowy o pracę, zasądzonych alimentów oraz zasiłku rodzinnego, tj. łącznie ok. 2100 zł miesięcznie na dwie osoby, nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. Zestawienie wysokości dochodu, którym skarżąca miesięcznie dysponuje na zaspokojenie potrzeb życiowych swojej rodziny z wysokością ponoszonych i udokumentowanych wydatków prowadzi do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawczyni, w szczególności niskie dochody oraz brak jakiegokolwiek majątku, który mogłaby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie jej oraz jej małoletniej córce prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.