IV SA/Wa 1790/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. J. S., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył w dniu 16 maja 2008 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta P. dla obszaru ograniczonego ulicami: [...], wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W powyższym wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, iż przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi jest luka w regulacji prawnej dotyczącej problematyki terminów zaskarżania uchwał terenowych organów administracji publicznej. Pełnomocnik podniósł, iż niejasna treść przepisu art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). powoduje wątpliwości, czy skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) należy wnieść w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, przed upływem terminu załatwienia wezwania, czy dopiero po upływie terminu przewidzianego w art. 35 § 3 Kpa dla załatwienia sprawy szczególnie skomplikowanej. Zdaniem pełnomocnika skarżącego kwestii tej nie wyjaśnia podjęta w składzie siedmiu sędziów uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie istotne zatem jest rozważenie, czy wniesienie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] po terminie, nastąpiło bez winy strony skarżącej, w imieniu której występuje profesjonalny pełnomocnik. W ocenie Sądu należy uznać, że w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi nastąpiło bez jego winy. Problematyka terminowości skarg składanych w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym budziła wiele wątpliwości zarówno wśród judykatury jak i doktryny. Aby uniknąć istniejących rozbieżności w praktyce orzeczniczej Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się o podjęcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały w tym przedmiocie. Uchwała taka została podjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07. W pierwszej tezie stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy P.p.s.a. ma zastosowania do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W drugiej tezie natomiast uznano, że skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania, przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 Kpa w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W uzasadnieniu tej uchwały NSA przyjął, iż odesłanie do postępowania administracyjnego, zawarte w art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym oznacza stosowanie w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia - przepisu art. 35 Kpa, który stanowi, że organy administracji są zobowiązane załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Oznacza to zatem, że sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego powinna być załatwiona nie później niż w ciągu miesiąca, a szczególnie skomplikowana nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca. W ocenie NSA organ wezwanie takie powinien załatwić bezzwłocznie, ewentualnie nie później niż w terminie określonym w art. 35 Kpa, nawet jeśli załatwienie wezwania przez radę gminy wymaga zwołania posiedzenia rady. W uzasadnieniu uchwały, wskazano także, iż terminy przewidziane w art. 35 Kpa mają charakter instrukcyjno-porządkowy i są terminami maksymalnymi. Nadto podkreślono, że ustawa o samorządzie gminnym w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie, bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Za bezskuteczność wezwania Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarówno nieuwzględnienie wezwania przez organ i przedstawienie takiego stanowiska w odpowiedzi na wezwanie, jak i niezajęcie stanowiska w sprawie wezwania i nieudzielenie odpowiedzi skarżącemu. W niniejszej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał lukę w regulacji prawnej dotyczącej problematyki zaskarżania uchwałę organu dotyczącą aktu prawa miejscowego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z twierdzeniem tym, w ocenie Sadu nie można się zgodzić. Jak wskazano powyżej Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. wyraził pogląd dotyczący terminowości skarg składanych w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wykładnia przepisu art. 53 § 2 P.p.s.a., dokonana w cyt. powyżej uchwale, jednoznacznie określa jak należy liczyć termin do wniesienia skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego również w sytuacji barku odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, iż uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, o której mowa w art. 15 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( uchwała abstrakcyjna) jakkolwiek nie ma mocy wiążącej przepisu prawa w żadnej konkretnej sprawie, ma jednak za zadanie dokonać wykładni przepisów prawnych budzący wątpliwości interpretacyjne. Dokonanie zatem przez Naczelny Sąd Administracyjny interpretacji przepisu art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ma zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie pozwala przyjąć, iż treść tego przepisu budzi w dalszym ciągu wątpliwości. Uchwały Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. została opublikowana w Orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych, Wydawnictwo Lewis Nexis Nr 3 ( 18), poz. 60 z 2007 r. Treść powyższej uchwały została również zamieszona w internetowym zbiorze orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe w ocenie Sądu świadczy o tym, iż profesjonalny pełnomocnik, reprezentujący skarżącego, miał możliwość zapoznania się z treścią uchwały Naczelnego Sadu Administracyjnego, w której zajęto jednoznaczne stanowisko dotyczące trybu i terminu zaskarżania uchwał na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W tej sytuacji nie można uznać, iż strona działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, uchybiła terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy. Nie zostały zatem spełnione przesłanki określone w cytowanym powyżej art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami. Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.