IV SA/Wa 1793/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "E." na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa" stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2009 r. orzekającej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wskazane postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: 1. Prezydent W. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną, drogami i elementami zagospodarowania terenu na działkach ew. nr [...] w obrębie [...] (pod zainwestowanie kubaturowe) i części działek ew. nr [...], [...], [...] i [...] ż obrębu [...] i części działek ew. nr [...], [...], [...] z obrębu [...] (pod infrastrukturę i komunikację) w rejonie ul. [...] w W. Decyzji nie doręczono Spółdzielni "E.", zwanej dalej "Spółdzielnią". 2. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła w dniu 2 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) Spółdzielnia. 3. Wymienionym na wstępie postanowieniem Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania, gdyż doręczona stronom decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. stała się ostateczna w dniu 22 czerwca 2009 r., natomiast odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 2 lipca 2010 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółdzielnia wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 6, art. 7, art. 107 oraz art. 134 w zw. z art. 129 § 2 kpa. Spółdzielnia podniosła, że w zaskarżonym postanowieniu brak jest wskazania w oparciu o jakie ustalenia faktyczne i podstawy prawne rozstrzygnięcie w sprawie 2 sygn. akt IV SA/Wa 1793/10 zostało podjęte (naruszenie art. 107 kpa). Zatem nie jest możliwa rzeczowa polemika z zajętym przez organ stanowiskiem. Z uzasadnienia postanowienia nie wynika, dlaczego Kolegium uznało uchybienie terminu do wniesienia odwołania (organ stwierdził jedynie datę wniesienia odwołania, brak faktu doręczenia jej decyzji organu pierwszej instancji, datę prawomocności konkludując, że odwołanie wniesiono po terminie). Dalej wskazano w jaki sposób organ powinien ocenić czy odwołanie zostało wniesione w terminie, a więc badając odwołanie pod względem formalnym ustalić, której ze stron postępowania jako ostatniej doręczono decyzję organu pierwszej instancji i w jakiej dacie to nastąpiło, następnie policzyć od tej daty czternastodniowy termin do wniesienia odwołania i dopiero w oparciu o tak przeprowadzone ustalenia, Kolegium mogło stwierdzić wniesienia odwołania w terminie bądź jego uchybienie. Z uzasadnienia postanowienia nie wynika by organ takie ustalenia poczynił. W pełni zasadny jest zatem zarzut naruszenia obowiązku wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy - art. 7 kpa. Reasumując stwierdzono, że Spółdzielnia całkowicie bezpodstawnie została pozbawiona udziału w postępowaniu, gdyż stan faktyczny sprawy wskazuje, iż posiada ona status strony tego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej było wydane na podstawie art. 134 kpa postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia przez Spółdzielnię odwołania od decyzji Prezydenta W. Zatem kwestią wymagającą oceny była prawidłowość ustalenia (przez Kolegium) terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wskazać należy, iż Spółdzielnia nie brała udziału w postępowaniu toczącym się przed Prezydentem W. Dlatego też (jak słusznie podniesiono sygn. akt IV SA/Wa 1793/10 w skardze) termin do wniesienia przez nią odwołania biegł tak samo jak dla osoby biorącej udział w postępowaniu, której doręczono jako ostatniej decyzję organu pierwszej instancji (a więc biorąc się pod uwagę najpóźniejszą datę doręczenia decyzji). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że stronami postępowania toczącego się przed Prezydentem W. byli inwestor – M. S.A. oraz Z. L. Decyzję doręczono pełnomocnikowi inwestora w dniu 1 czerwca 2009 r., natomiast Z. L. w dniu 8 czerwca 2010 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania przez Spółdzielnię biegł tak samo jak termin do wniesienia odwołania przez Z. L. i upływał w dniu 22 czerwca 2010 r. Odwołanie zostało nadane przez Spółdzielnię w dniu 2 lipca 2010 r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu o którym mowa w art. 129 § 2 kpa. Skoro w dacie składania odwołania decyzja była ostateczna (bowiem stronom upłynął czternastodniowy termin do złożenia odwołania) dlatego też, jedynym prawidłowym rozstrzygnięciem jakie mogło wydać Kolegium było postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które też zostało wydane w niniejszej sprawie. Jednakże zauważyć należy, że wydając prawidłowe rozstrzygnięcie organ naruszył art. 8 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa lakonicznie je uzasadniając. Stwierdzić należy, iż uchybienie to nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "ppsa", gdyż nie miało wpływu na wynik sprawy. Pomimo tego, że nie dał temu wyrazu w uzasadnieniu, organ zbadał w istocie, czy odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Zestawiono bowiem datę z jaką decyzja stała się ostateczna z datą nadania odwołania, wyciągając ostatecznie prawidłową konstatację. Braki uzasadnienia w kontekście trafnego rozstrzygnięcia całej sprawy, nie rodzą konieczności uchylenia tegoż postanowienia i rozpatrywania sprawy ponownie, co byłoby nieuzasadnione choćby z uwagi na art. 12 § 1 kpa. Zatem reasumując stwierdzić należy, że wniesienie odwołania przez Spółdzielnię było czynnością bezskuteczną, a organ zobligowany uznać, że nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia, rozstrzygnął prawidłowo. sygn. akt IV SA/Wa 1793/10 Natomiast kwestia czy faktycznie odwołanie wniósł podmiot, któremu służy przymiot strony w postępowaniu (co również podniesiono w skardze) mogłaby być zbadana w sytuacji dochowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Po uchybieniu zaś tego terminu do wniesienia odwołania Spółdzielnia może bronić się przez złożenie żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Taka bowiem droga obrony interesu prawnego przez stronę pozbawioną udziału w postępowaniu zapewnia jej poszanowanie zasady dwuinstancyjności {art. 15 kpa). Jednocześnie zachowana zostaje zasada ochrony trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej (art. 16 § 1 kpa), która może być wzruszona jedynie w sytuacjach określonych w dziale II rozdział 12 lub 13 kpa. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.