IV SA/Wa 1797/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. i M. M. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę I. M. I. M. i M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni po rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części tego przepisu znajduje się w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych, poprzez podpisanie skargi (pkt III zarządzenia z dnia 29 października 2009 r.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącej I. M. w dniu 6 listopada 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru pisma – karta nr 23 akt sądowych). Termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 13 listopada 2009 r. Skarżąca nadała w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierająca podpisaną przez nią skargę w dniu 14 listopada 2009 r., a zatem z uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skarga I. M. podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.