IV SA/Wa 1797/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzielania zgody na pobyt tolerowany, wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy złożyła T. E. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji, w szczególności wydalenie jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spowoduje znaczną szkodę i nieodwracalne skutki w postaci poważnego naruszenia praw człowieka wobec niej, a także w razie uwzględnienia skargi, ochrona udzielona przez Sąd stanie się iluzoryczna ze względu na wydalenie skarżącej, przez co zostanie naruszone prawo skarżącej do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek jest uzasadniony. Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi, nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając taki wniosek, dokonuje oceny okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania zaskarżonego aktu, wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, jak również bierze z urzędu pod uwagę okoliczności sprawy, wynikające z akt, które ewentualnie wskazywałyby, iż wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreśla, że nakazanie cudzoziemcowi opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi integralną część decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej i zgody na pobyt tolerowany (art. 48 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. z 2009 r. Nr 189, poz. 1472 ze zm.; zwanej dalej "ustawą"). W zakresie rozstrzygnięcia o obowiązku opuszczenia terytorium Polski stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach dotyczące postępowania w sprawie wydalenia (art. 48 ust. 3 ustawy). Wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się pozorna. Jedynym środkiem ochrony dla cudzoziemca jest zatem uzyskanie wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski uniemożliwi skarżącej skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu a nadto, w razie uwzględnienia skargi, nie zostanie jej udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515). Udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacji prawa do sądu. Z powyższych względów należy uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] lutego 2013r., orzekającej m.in. o wydaleniu skarżącej z terytorium Polski mogłoby narazić go na trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.