IV SA/Wa 1798/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) zwolnić A. A. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla A. A. adwokata. A. A. w toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania, zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 15 listopada 2013 r. oraz oświadczeń i dokumentów nadesłanych przy piśmie z dnia 8 października 2013 r. wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z partnerem – E. G. oraz małoletnią córką E. A. Skarżąca otrzymywała pomoc socjalną i opiekę medyczną do dnia 31 lipca 2013 r., obecnie nie znajduje się pod opieką Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Świadczenie pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP w wysokości 25 zł dziennie otrzymuje E. G. Z oświadczenia z dnia 8 października 2013 r. wynika, że pomoc otrzymuje również córka skarżącej w wysokości 600 zł. Skarżąca nie posiada majątku, w tym jakikolwiek zasobów pieniężnych. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącej Sąd wziął pod uwagę, że nie posiada ona jak i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, żadnego majątku. Wysokość otrzymywanych przez jej partnera i dziecko środków z pomocy socjalnej pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny. Należy zatem uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych (na obecnym etapie wpisu od skargi w wysokości 300 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł). W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem jej prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.