IV SA/Wa 1798/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, skarżąca A. A. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że wydalenie z Polski przed prawomocnym zakończeniem niniejszej sprawy, uniemożliwi jej skuteczną ochronę jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "Ppsa"), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca w bardzo lakonicznym uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podniosła, że wydalenie jej z Polski przed zakończeniem niniejszej sprawy, uniemożliwi jej skuteczną ochronę jej praw. Należy jednak mieć na uwadze, że przedmiotem skargi i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2013 r., którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Zatem zaskarżona decyzja rozstrzygała o kolejnym wniosku o nadanie statusu uchodźcy. W przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy, nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Dz. U. z 2012 r., poz. 680). Skarżąca natomiast, poza argumentem dotyczącym wydalenia, nie wskazała żadnych innych okoliczności, które uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny, nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Polski, a zatem bezpośrednim jej skutkiem nie jest wydalenie skarżącej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa, skoro zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem skarżącej z terytorium RP. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa postanowił jak w sentencji.