IV SA/Wa 18/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedziba w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2012 roku, znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. umorzyło postępowanie odwoławcze z odwołania Towarzysta [...] od decyzji z dnia [...] października 2012 roku, znak: [...]. Ostatnio wskazana decyzja została wydana przez Starostę P. i dotyczyła zmiany własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 roku, znak: [...], o udzieleniu "C. " S.A. z siedzibą w C., pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do produkcji lub przetwórstwa produktów spożywczych z surowych produktów roślinnych o zdolności produkcyjnej 60Mg/h, zlokalizowanej w W. w R. przy ul. [...] , na działkach nr [...] i [...] i [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w treści zaskarżonej decyzji stwierdziło, że zmiana udzielonego pozwolenia zintegrowanego nie była następstwem planowanej lub już dokonanej zmiany sposobu funkcjonowania opisanej wyżej instalacji lub jej rozbudowy. Zmiana pozwolenia zintegrowanego polegała jedynie na wyłączeniu z pozwolenia zintegrowanego kotłowni technologiczno- grzewczej oraz odstąpienia od nałożonego już obowiązku zainstalowania stanowisk pomiarowych na emitorach zanieczyszczeń. Decyzja organu I instancji nie dotyczy natomiast jakiejkolwiek zmiany sposobu funkcjonowania instalacji ani jej rozbudowy. Zdaniem Kolegium, dokonana zaskarżoną decyzją zmiana pozwolenia zintegrowanego, nie jest zmianą dotyczącą istotnej zmiany instalacji, a zatem postępowanie, zakończone decyzją organu I instancji, nie wymagało udziału społeczeństwa. W konsekwencji – według SKO- skarżącemu Towarzystwu nie przysługuje określone w art. 44 ust.2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, prawo do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji. Wniesienie odwołania przez podmiot, który nie posiada legitymacji do jego wniesienia powoduje- zdaniem Kolegium- że postępowanie odwoławcze należy umorzyć. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosło Towarzystwa [...] , żądając jej uchylenia. Skarżące Towarzystwo zarzuciło, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem: 1) art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy oraz pominięcie dla wyniku sprawy istotnych okoliczności faktycznych oraz nie dokonanie wykładni art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że zmiany, dokonane decyzją Starosty P. z dnia [...] października 2012 r. znak: [...], nie dotyczą "istotnych zmian instalacji", o jakich mowa w art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska; 2) art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 218 i art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez błędne uznanie, że Stowarzyszeniu nie przysługuje prawo wniesienia odwołania od decyzji Starosty P. z dnia [...] października 2012 r., znak: [...], w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, podczas gdy zmiany, jakie zostały wprowadzone decyzją wskazaną Starosty P., bezpośrednio dotyczą instalacji do produkcji pasz, jak i bezpośrednio dotyczą problemu emisji zanieczyszczeń, co może powodować znaczące zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu skargi, skarżące Towarzystwo dokonało polemiki ze stanowiskiem Kolegium, wyrażonym w zaskarżonej decyzji, iż zmiana pozwolenia zintegrowanego, udzielonego "C. " S.A. z siedzibą w C. , dokonana decyzją Starosty P. z dnia [...] października 2012 roku, nie dotyczy istotnej zmiany instalacji objętej pozwoleniem. W ocenie skarżącego Towarzystwa, wydanie decyzji zmieniającej pozwolenie zintegrowane, było reakcją inwestora na wniesione odwołanie przez N. od decyzji o pozwoleniu zintegrowanym, jak i samej świadomości inwestora, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ w samym wniosku o wydanie pozwolenia inwestor przyznał, że instalacja powoduje przekroczenie standardów jakości środowiska. Zdaniem skarżącego, w tej sytuacji inwestor zdecydował się na działanie, które miało za zadanie odebranie argumentów, że pozwolenie to zostało wydane z naruszeniem prawa. Dodatkowo skarżące Towarzystwo podniosło, iż w trybie art. 155 k.p.a. niemożliwe jest korygowanie wad decyzji, ponieważ temu winien służyć bądź tryb odwoławczy bądź wznowieniowy lub nieważnościowy. W ocenie skarżącego Towarzystwa, pozostawienie emitorów bez kontroli oraz nie objęcie pozwoleniem kotłowi, która jest istotnym elementem procesu produkcyjnego, może prowadzić do znacznego zwiększenia negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko. Ponadto zdaniem skarżącego, w okolicznościach faktycznych sprawy mamy do czynienia z postępowaniem, o jakim mowa w art. 218 ustawy Prawo ochrony środowiska, dlatego zasadne jest rozpoznanie jego odwołania od decyzji zmieniającej pozwolenie zintegrowane, na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. W konsekwencji, zaskarżona decyzja została wydana- według Skarżącego- z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., ponieważ brak było podstaw do umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu, wydanego przez organ administracyjny, konieczne jest w razie stwierdzenia, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniana z tego punktu widzenia skarga nie jest zasadna. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 i 77 § 1 Kpa, należy stwierdzić, że nie jest on uzasadniony. Ograny rozpatrzyły całość materiału dowodowego, zgromadzonego w aktach sprawy. Sąd zgadza się z wynikami analizy materiału dowodowego, dokonanej przez organy. Sąd podziela stanowisko organu, że zmiana udzielonego "C. " S.A. pozwolenia zintegrowanego, dokonana ww. decyzją Starosty P., nie jest następstwem planowanej, bądź już dokonanej zmiany sposobu funkcjonowania opisanej wyżej instalacji lub jej rozbudowy, a polega jedynie na wyłączeniu z pozwolenia zintegrowanego kotłowni technologiczno-grzewczej oraz odstąpienia od nałożonego uprzednio obowiązku zainstalowania stanowisk pomiarowych na emitorach zanieczyszczeń: E1, E2, E3, E4, E5, E6, E7, E8. Nie sankcjonuje jakiejkolwiek zmiany sposobu funkcjonowania instalacji ani jej rozbudowy. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Kolegium dokonało prawidłowej wykładni art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz. U. z 2008r., Nr 25, poz. 150 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji Kolegium znajduje się zarówno treść przepisu jak i wyjaśnienie, co w rozumieniu tego przepisu oznacza "istotna zmiana instalacji". Sąd zgadza się z wykładnią tego przepisu, dokonaną przez Kolegium, iż z istotną zmianą instalacji mamy do czynienia wtedy, gdy ma nastąpić zmiana sposobu funkcjonowania instalacji lub jej rozbudowa, a ponadto, taka zmiana sposobu funkcjonowania instalacji lub jej rozbudowa, powoduje możliwość znaczącego zwiększenia negatywnego oddziaływania instalacji na środowisko. Wyłączenie z pozwolenia zintegrowanego kotłowni technologiczno-grzewczej oraz odstąpienie od nałożonego uprzednio obowiązku zainstalowania stanowisk pomiarowych na emitorach zanieczyszczeń: E1, E2, E3, E4, E5, E6, E7, E8 nie może zostać uznane za zwiększające negatywne oddziaływanie instalacji na środowisko. Skarżący w żaden sposób nie wykazał ani nie uprawdopodobnił, w jaki sposób powyższe wyłączenia mogłyby zwiększać negatywne oddziaływanie instalacji na środowisko. Niewystarczające jest samo przeświadczenie, że powyższe działania mają negatywny wpływ na środowisko. Dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji znaczenie ma tylko ocena, czy wymienione zmiany instalacji jest zmioaną sposobu funkcjonowania instalacji lub jej rozbudową. Na tak postawione pytanie nalezy odpowiedzieć przecząco. Brak też podstaw do uznania, że zmiana ta znacząco zwiększa negatywne oddziaływanie instalacji na środowisko. Sąd podziela ustalenia organów, że zmiana pozwolenia zintegrowanego dokonana ww. decyzją Starosty P., nie jest następstwem planowanej, bądź już dokonanej zmiany sposobu funkcjonowania opisanej wyżej instalacji lub jej rozbudowy, nie dotyczy więc istotnej zmiany instalacji. Jak zatem trafnie skonkludowało Kolegium, postępowanie zakończone ww. decyzją Starosty P. w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego udzielonego "C. " SA, nie wymagało udziału społeczeństwa, gdyż zgodnie z art. 218 ustawy Prawo ochrony środowiska, udziału społeczeństwa wymagają jedynie te postępowania o zmianie pozwolenia zintegrowanego, które dotyczą istotnej zmiany instalacji, objętej pozwoleniem. W konsekwencji, skarżącemu Towarzystwu nie przysługiwało określone w art. 44 ust.2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.), prawo do wniesienia odwołania od ww. decyzji w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego. Prawidłowo więc postąpiło Kolegium, umarzając postępowanie odwoławcze. W sprawie nie doszło więc do naruszenia art. 138 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 218 i art. 3 pkt 7 ustawy Prawo ochrony środowiska ani art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Mając na uwadze powyżej przedstawioną ocenę zaskarżonej decyzji, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.