IV SA/Wa 1800/08
WyrokWSA w Warszawie2009-02-05
Skład orzekający: Otylia Wierzbicka, Wanda Zielińska-Baran, Krystyna Napiórkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej, wydana na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, może zostać uznana za prawidłową, jeśli mapa dołączona do wniosku nie zawiera informacji o skali, a analiza powiązań drogowych nie odnosi się do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy obu instancji naruszyły przepisy prawa, nie weryfikując zgodności proponowanego przebiegu ulicy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie wyjaśniając, czy w sprawie zachodzą wyjątkowe okoliczności uzasadniające ustalenie innej szerokości pasa drogowego niż przewidziana w planie. Brak informacji o skali mapy również stanowił naruszenie. W związku z tym, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skarg R. M. i G. S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta miasta W. o ustaleniu lokalizacji dla inwestycji polegającej na budowie ulicy. Skarżący sprzeciwiali się realizacji inwestycji, podnosząc zarzuty dotyczące podziału ich nieruchomości, szerokości ulicy oraz wydatkowania środków publicznych. Organy administracji uznały wnioski za zasadne, wskazując na prawidłowość postępowania i zgodność z planem zagospodarowania.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta miasta W. Zaskarżona decyzja oraz decyzja Prezydenta miasta W. nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2009 r. sprawy ze skarg R. M. i G. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji drogi 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta miasta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r.; 2. zaskarżona decyzja oraz decyzja Prezydenta miasta W. nr [...] nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2008r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa oraz art. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań G.S. i R.M., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008r. ustalającą lokalizację dla inwestycji polegającej na budowie ul. [...] wraz z budową oświetlenia i odwodnienia ulicy do studni chłonnych oraz przebudową napowietrznej linii teletechnicznej na terenie dzielnicy [...], zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji i nadającą rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzona analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji budowy ul. [...], tym samym zaskarżona decyzja pierwszoinstancyjna jest prawidłowa. Wniosek inwestora z dnia 12 maja 2008 r. posiadał wszystkie dokumenty wynikające z art. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. Obwieszczenie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej lokalizację zgodnie z ust.5 art. 5 ww. ustawy było wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Dzielnicy [...] w okresie od 16 do 30 maja 2008 r., w dniu 14 maja 2008 r. zamieszczone na stronach internetowych zarówno Urzędu W., jak też Urzędu Dzielnicy [...], a w dniu 20 maja 2008 r. zamieszczone w gazecie "Z". W decyzji określono wymagania dotyczące powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, wymagania wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury, wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Projekt podziału nieruchomości oraz określenie linii rozgraniczających teren znajduje się na mapie stanowiącej załącznik do ww. decyzji. Dotychczasowym właścicielom gruntów doręczono zawiadomienie o wydaniu decyzji lokalizacyjnej a wnioskodawcy doręczono wydaną decyzję [...]. Obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało wywieszone w dniu 10 lipca
2008 r. w Urzędzie Dzielnicy [...], na stronach internetowych Urzędu Dzielnicy i Urzędu W. oraz opublikowane w dniu 14 lipca 2008r. w "Z."
Ponadto Wojewoda [...] podniósł, iż podnoszone w odwołaniach niezadowolenie z rozmiarów planowanej inwestycji, jak też kwestie niepotrzebnego wydatkowania środków publicznych na realizację tej inwestycji pozostają poza jego kompetencjami. Jego zadaniem jako organu odwoławczego jest ocena prawidłowości zastosowania prawa materialnego i procedury administracyjnej w tym postępowaniu.
Skargi na powyższą decyzję wnieśli R.M. i G.S.
W skardze R.M. podniósł, iż nie zgadza się z przedmiotową decyzja, ponieważ przy zakupie działki nie był informowany, że jej część zostanie zabrana pod drogę. Na działce obecnie znajduje się budynek warsztatowy i jeżeli zostanie zabrana mu część działki, to nie będzie mógł wybudować domu, ponieważ działka będzie za mała. Zdaniem skarżącego nie zachodzi potrzeba budowy ulicy [...], która jest ulicą osiedlowa o długości 200 metrów, i obecna jej szerokość jest wystarczająca dla ruchu samochodowego.
G.S. w skardze podniósł, iż sprzeciwia się realizacji planowanej budowy ulicy [...] o szerokości 11 metrów, gdyż decyzja lokalizacyjna przewiduje podział jego działki ew. nr [...], na działkę nr [...] która ma stanowić część pasa drogowego. Nie wyraża zgody na podział jego nieruchomości w proponowanym kształcie. Realizacja tej ulicy wiąże się z wydatkowaniem publicznych pieniędzy, co - zdaniem skarżącego - nie znajduje uzasadnienia. Skarżący podniósł, że plan zagospodarowania uchwalony w tym rejonie daje możliwość innej decyzji.
W odpowiedziach na skargi Wojewoda [...] wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2009 r. uczestnik postępowania Burmistrz Dzielnicy [...] wniósł o oddalenie skarg, podnosząc, że skarga R.M. zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym. Skarżący w dniu zakupu działki wiedział o tym, że jej część była przewidziana pod ulicę, co wynika z decyzji Urzędu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 1987 r., w której zezwolono na czasowe użytkowanie ogrodzenia do czasu przebudowy ulicy.
Na działce, wbrew twierdzeniu skarżącego, znajduje się budynek gospodarczy z garażem, a nie budynek warsztatowy. Skarżący co prawda złożył wniosek o pozwolenie na budowę, jednak nie dołączył zgody na planowaną inwestycję pozostałych współwłaścicieli nieruchomości - spadkobierców A.O.. Według dokumentacji projektowej szerokość pasa drogowego ma wynosić 10 metrów, co jest zgodne z § 12 ust.3 pkt 2 Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] października 2006r., w którym dla ulic dojazdowych minimalna szerokość została określona na 10 metrów. Dotychczasowy pas drogowy nieurządzonej ulicy [...] wynosi od 7 do 25 metrów.
Na rozprawie R.M. oświadczył, że zgadza się na zajęcie części jego działki pod warunkiem, że poszerzenie nastąpi kosztem działek po obu stronach ulicy. Budowa projektowanej drogi spowoduje zmniejszenie powierzchni jego działki o około 45 m2, tj. 3 metry w głąb na całej długości działki. Poszerzenie ulicy naraża go na poważne koszty związane z przeniesieniem studzienek kanalizacyjnych oraz usunięciem drzew.
G.S. podniósł, że uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 2006 roku przewidywał poszerzenie istniejącej drogi, przy czym linia rozgraniczająca drogę miała iść wzdłuż jego ogrodzenia, które nie jest usytuowane w granicy działki, gdyż wiedząc o poszerzeniu drogi specjalnie zostawił cześć gruntu i na takie poszerzenie się zgadzał. Tymczasem obecny projekt wchodzi głęboko w jego działkę na 3,5 metra, co spowoduje konieczność zlikwidowania bramy ogrodzenia od strony ulicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargi zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 2 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 721 ze zm.), zwana dalej ustawą, starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydaje decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi na wniosek właściwego zarządcy drogi.
Właściwy zarządca drogi składa wniosek, o którym mowa w art. 2 ust.1, po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz
wójta ( burmistrza, prezydenta miasta), przy czym art. 5 ust. 1 pkt 1 - 4 i 6 - 7 ustawy określa katalog elementów jakie powinien zawierać wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi. Katalog ten jest zamknięty, na co wskazuje użyte w tym przepisie sformułowanie " w szczególności".
Zgodnie z tym katalogiem do wniosku zarządca dołącza m.in. mapę w skali 1:5.000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu ( pkt 1) oraz analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi ( pkt 2).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że do wniosku z dnia 9 maja 2008 r. Burmistrza Dzielnicy [...] o ustalenie lokalizacji drogi gminnej dla inwestycji polegającej na budowie ul [...] dołączono mapę przedstawiającą proponowany przebieg tej ulicy, przy czym organy obu instancji nie zwróciły uwagi, że na mapie brak jest danych dotyczących w jakiej skali została sporządzona.
W znajdującej się w aktach sprawy w analizie powiązań ulicy [...] z innymi drogami publicznymi, stanowiącej załącznik nr 3 do wniosku zarządcy drogi, przedstawiono: w pkt.1 usytuowanie inwestycji w terenie, w pkt 2. warunki dotyczące projektowanej inwestycji, w pkt 3 zakres inwestycji oraz w pkt 4. linie rozgraniczające pasa drogowego. Z treści pkt 4 analizy m.in. wynika, iż szerokość pasa drogowego dla kategorii ulicy klasy "D" winna wynosić min. 10 metrów zgodnie z zatwierdzonym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla terenu osiedla [...] zatwierdzonego uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] października 2006r. Dla uzyskania właściwej szerokości pasa drogowego konieczny jest podział działek ewidencyjnych nr [...] z obrębu [...] zgodnie z załącznikiem nr 5 do wniosku i pozyskanie pod budowę ulicy działek ewidencyjnych nr [...].
W ocenie Sądu organom obu instancji uszło uwadze, że skoro budowa ulicy [...] objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego i oznaczona na rysunku planu symbolem 144 KD-D, to w analizie powiązań w pkt 4 określającym linie rozgraniczające pasa drogowego zabrało stwierdzenia czy wskazany na mapie przebieg tej ulicy , jak również linie rozgraniczające pasa drogowego są zgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarówno z częścią tekstową, jak też z rysunkiem planu. Zabrakło również wyjaśnienia, iż w przypadku budowy przedmiotowej ulicy
nie zachodzi wyjątkowy przypadek uzasadniający ze względu na istniejące zagospodarowanie ustalenie szerokości w liniach rozgraniczających o szerokości 8 m., o czym jest w § 12 ust.3 pkt 2) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla [...].
W świetle powyższego należało uznać, że zarówno zaskarżona decyzja jak też decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem zasady praworządności określonej w art. 6 kpa , w myśl której organy administracji publicznej są zobowiązane działać na podstawie obowiązującego prawa, do którego zaliczane są przepisy prawa miejscowego, a którym w tej konkretnej sprawie jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla [...] zatwierdzony Uchwałą nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2006 r., opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Organy obu instancji dopuściły się również naruszenia art.7 i art. 77 § 1 kpa, gdyż nie wypełniły obowiązku należytego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy. W ocenie Sądu powyższe naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tych warunkach zarzuty skarg, iż wskazana w załączniku nr 3 decyzji pierwszoinstancyjnej lokalizacja - przebieg - budowy ulicy [...] -odbiega od ustaleń przyjętych w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego należało uznać za uzasadniony.
Rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji uwzględni ustalenia części tekstowej i rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...] odnoszące się do planowanej budowy ulicy [...].
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło