IV SA/Wa 1801/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców: 1. odmówił nadania D. A. statusu uchodźcy, 2. odmówił udzielenia jej ochrony uzupełniającej, 3. nie udzielił jej zgody na pobyt tolerowany, 4. orzekł o wydaleniu jej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 5. zakazał jej ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła małoletnia D. A. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Z. S. Po rozpatrzeniu odwołania Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] maja 2013 r. utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w zakresie pkt 1-4 oraz uchyliła ją i umorzyła postępowanie organu pierwszej instancji w zakresie pkt 5. Skargę do Sądu na powyższą decyzję wniosła małoletnia D. A. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Z. S. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wydalenie małoletniej skarżącej z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi ją możliwości obrony jej praw w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ponieważ zmusi jej przedstawiciela ustawowego Z. S. do opuszczenia Rzeczypospolitej Polskiej wraz z małoletnią skarżącą w celu sprawowania nad nią opieki, co z kolei spowoduje także pogorszenie opieki nad pozostałymi, pozostającymi w Polsce, dziećmi. Okoliczność, że małoletniej skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu zdaniem Sądu nie oznacza, że w przypadku wydalenia skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miałaby ona pełną możliwość obrony swych praw przed Sądem, ponieważ - nawet mając pełnomocnika z urzędu - skarżąca nie jest pozbawiona prawa do osobistego działania przed Sądem, które w realiach niniejszej sprawy (z uwagi na wiek skarżącej) może być realizowane jedynie przez jej przedstawiciela ustawowego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.