IV SA/Wa 1803/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - skargę oddala - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie wznowienia postępowania. Decyzja tą odmówiono, na zasadzie art. 149 § 3 K.p.a. wznowienia postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r., którą umorzono postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji (określonej mianem orzeczenia) z dnia [...] stycznia 1961 r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości położonej przy ul. [...] we W. Nieruchomość ta należała uprzednio do firmy "D.". Spółka Akcyjna. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister wskazał, iż przyczyną umorzenia postępowania w 2002 roku było ustalenie, że wnioskująca o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1961 roku Spółka Akcyjna "D." w P. nie posiadała przymiotu strony w takim postępowaniu. Wniosek z dnia 20 października 2003 r. o wznowienie postępowania wniosła Spółka "D." wskazując ujawnienie nowych okoliczności a mianowicie istnienia nieprzerwanie tej spółki od 1918 roku. Oznaczało to, iż wnioskując o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1961 roku, Spółka ta miała przymiot strony w postępowaniu dotyczącym oceny legalności orzeczenia o przejęciu jej mienia. Orzekając w sprawie organ administracji wskazał, iż wszystkie podniesione we wniosku kwestie związane z nieprzerwanym istnieniem spółki "D." były już podnoszone we wniosku o powtórne rozpatrzenie sprawy z dnia 19 marca 2002 r. zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r. We wniosku tym podniesiono te same okoliczności faktyczne, co we wniosku o wznowienie postępowania. Skoro strona wiedziała wówczas o tych okolicznościach, został przekroczony termin, o którym mowa w art. 148 § 1 K.p.a. Odnosząc się do zarzutu, iż fakt nieprzerwanego istnienia Spółki został potwierdzony wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2004 r. (sygn. akt IV SA 3662/02), wskazano, iż Sąd nie potwierdził nieprzerwanego istnienia Spółki lecz wskazał na błędną ocenę okoliczności faktycznych i prawnych przez organ w innej sprawie, w której rozważano tą samą kwestię formalną (zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r.). W zaskarżonym orzeczeniu zawarto także szereg uwag odnośnie obowiązku wykazania przez stronę, iż zachowany został termin wynikający z art. 148 § 1 K.p.a., czemu w niniejszej sprawie strona, zdaniem organu uchybiła. W skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi "D." Sp. z o .o. (wcześniej Spółka Akcyjna) zarzuciła, iż organ błędnie uznał, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. tzn. ujawnione zostały nowe okoliczności. Tymczasem fakt nieprzerwanego trwania Spółki został potwierdzony wyrokiem z dnia 25 lutego 2004 r. Skarżący dokonał własnej oceny skutków prawnych wydania tego wyroku i przytoczył szereg tez zawartych w jego treści. Wskazano, iż rozstrzygnięcie wyroku stanowi nową okoliczność w sprawie, stwarza nowy stan faktyczny. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. We wniosku z dnia 20 października 2003 r., żądając wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 2002 r., spółka "D." podniosła następujące okoliczności określając, jako nowe w sprawie: - walne zgromadzenie akcjonariuszy pojęło decyzję o likwidacji Spółki Akcyjnej "D." w dniu 27 marca 1961 r., - proces likwidacji nie został zakończony do 1993 roku kiedy to akcjonariusze Spółki podjęli uchwałę o uchyleniu jej likwidacji. Powyższe fakty prowadziły do oceny przez wnioskodawcę, iż wobec nie wykreślenia Spółki z rejestru istnieje ona nieprzerwanie od 1918 roku (od czasu jej utworzenia). We wniosku stwierdzono, iż są to nowe okoliczności, powoływane przez stronę po raz pierwszy. Znajdującym potwierdzenie w aktach administracyjnych jest równocześnie stanowisko organu administracji, iż wskazane powyżej kwestie zostały podniesione już przez Spółkę we wniosku o powtórne rozpatrzenie sprawy z dnia 19 marca 2002 r. Skoro wskazane we wniosku z dnia 20 października 2003 r. o wznowienie postępowania okoliczności faktyczne znane były wnioskodawcy już w terminie składania wniosku z dnia 19 marca 2002 r., trafnie organ uznał, iż nie był spełniony warunek wynikający z art. 148 § 1 K.p.a., co stanowi przeszkodę do wznowienia postępowania. Natomiast wątpliwości odnośnie kwestii, czy podnoszone okoliczności są stricte nowymi czy też nieznanymi (w art. 145 §. 1 pkt 5 K.p.a.) nie mogły być na tym etapie rozważne z uwagi na wynikającą z K.p.a. dwuetapowość postępowania w przedmiocie wznowienia. Naruszenie terminu wskazanego w art. 148 § 1 K.p.a. wynikała jednoznacznie z faktu podnoszenia wcześniej tych samych okoliczności przez stronę w toku postępowania przed tym samym organem. W tej sytuacji dalsze wyjaśnianie przez organ administracji kwestii kiedy strona dowiedziała się o podnoszonych we wniosku okolicznościach nie miało uzasadnienia w świetle treści art. 11 k.p.a. (zasada ekonomii w postępowaniu administracyjnym). Jedynie na marginesie należy wskazać, iż nie można podzielić poglądu organu administracji, jakoby kwestia wyjaśnienia zachowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania obciąża wyłącznie stronę. W świetle zasad ogólnych K.p.a., o ile strona we wniosku nie wykaże okoliczności zachowania terminu, a mogą one w świetle uwarunkowań faktycznych sprawy rodzić wątpliwości, organ administracji powinien wezwać stronę do wykazania zachowania terminu. W rozpoznawanej sprawie więc zamieszczenie uwag dotyczących obowiązku wykazania przez stronę zachowania terminu było wadliwe, zarówno w kontekście treści tych uwag jak i ogólnie celowości ich zamieszczania (skoro organ ustalenia mógł dokonać bez wykazywania aktywności przez stronę). Wskazane uchybienie, co do obowiązku właściwego uzasadnienia decyzji (art. 107 §. 3 K.p.a.) nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, skoro ustalenie odnośnie przekroczenia terminu były trafne i nie zachodziła potrzeba wyjaśnienia tej kwestii z udziałem strony. W tej sytuacji stwierdzenie uchybienia nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, co wynika a contrario z art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nie trafne są zarzuty skargi, iż organ nie wziął pod uwagę, jako nowej okoliczności, skutków wydania wyroku sygn. akt IV SA 3662/02. W wyroku tym istotnie Sąd Administracyjny dokonał oceny podnoszonych przez Spółkę okoliczności prawnych wskazując na pominięcie w innym postępowaniu administracyjnym okoliczności, iż faktycznie nigdy nie nastąpiła likwidacja Spółki Akcyjnej "D.". Wydanie wyroku (abstrahując czy można to uznać za nową okoliczność faktyczną lub dowód nieznany lecz istniejący w dniu wydania orzeczenia, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. - co byłoby oceniane w dalszym etapie postępowania w przypadku jego wznowienia) nie było jednak podstawą żądania wznowienia postępowania przez skarżącą Spółkę. Przywołanie treści tego orzeczenia, we wniosku o powtórne rozpatrzenie sprawy z dnia 9 czerwca 2006 r., nastąpiło w kontekście potwierdzenia oceny prawnej faktów przywołanych we wniosku o wznowienie postępowania z 2003 roku (okoliczność nie przerwanego istnienia Spółki od 1918 roku). Nie sformułowano natomiast wniosku o wznowienie postępowania w związku z samym wydaniem tego wyroku, co obligowałoby organ administracji w pierwszym rzędzie do przeprowadzenia postępowania odnośnie zachowania przy składaniu tego wniosku terminu wynikającego z art. 148 §. 1 K.p.a. Nie można bowiem przyjąć, iż wobec złożenia wniosku o wznowienie postępowania do czasu jego rozpatrzenia, podnoszenie dodatkowych w pojęciu strony przesłanek wznowienia (tak zdaje się oceniać wydanie wyroku Spółka w skardze) może nastąpić bez zachowania terminu wskazanego w art. 148 § 1 K.p.a. W tym kontekście rozważanie w uzasadnieniu decyzji kwestii, czy z treści wyroku wynikało faktycznie, iż w ocenie Sądu przytaczane fakty przesądzają o nieprzerwanym istnieniu Spółki od 1918 roku, było bezzasadne. Kwestia ta nie miała znaczenia dla meritum rozstrzygnięcia. Jednak i w tym przypadku uchybienie polegające na zamieszczeniu rozważań w tym zakresie nie miało wpływu na wynik sprawy. Trafnie bowiem wskazano przeszkody do wznowienia postępowania wynikające z treści art. 148 § 1 K.p.a. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.