IV SA/Wa 1804/09

Dnia 21 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2010 roku sprawy ze skargi D. A. i G. A. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] oraz postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]; II. oddala skargę G. A.; III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. G. kwotę 274 (dwieście siedemdziesiąt cztery) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2005 r., nr [...] odmawiającą ujawnienia w rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. O. obręb [...] ark [...] działki nr [...] o pow. 0,0178 ha oraz wpisaniu D. A. jako władającej tą działką. W uzasadnieniu decyzji Główny Geodeta Kraju wskazał, iż pismem z dnia 10 października 2007 r. G. A. i D. A. wystąpili do Wojewody [...] z wnioskiem "o wznowienie postępowania od decyzji z dnia [...] września 2005 r., znak: [...]" na podstawie art. 145 § 1 i 2 kpa. Kwestionowane przez wnioskodawców postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. wznowił przedmiotowe postępowanie. W wyniku wznowienia postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. odmówił uchylenia swojej ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. Na skutek wniesionego odwołania od tej decyzji, Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., wskazując iż z akt sprawy nie wynikało, czy organ pierwszej instancji w postępowaniu wznowieniowym badał, czy podanie o wznowienie postępowania spełniało wszystkie wymogi formalne, a w szczególności, czy zostało złożone w terminie określonym w art. 148 § 1 kpa. Ponadto z akt sprawy nie wynikało jednoznacznie, w oparciu o którą z przesłanek z art. 145 § 1 kpa wnioskodawcy żądają wznowienia postępowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Główny Geodeta Kraju rozpatrując odwołanie od w/w decyzji wskazał, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wstępnego, w którym bada, czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 kpa oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Organ wskazał, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wnioskodawcy jako podstawę wznowienia postępowania wskazali przesłanki wymienione w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5 i 6 kpa. Jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 kpa wnioskodawcy wskazali na fałszerstwo dokumentów polegające na tym, iż rejestr pomiarowy wykonany przez inż. W. K. nie odpowiada sytuacji wykazanej na planie gruntów obszaru scalonego wsi J. i D. z 1927 r. Jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 2 kpa wnioskodawcy wskazali, iż sfałszowanie ewidencji gruntów i budynków miasta O. Obręb [...] ark [...] miało miejsce między rokiem 1865-1968, co potwierdza pismo z dnia 15 czerwca 2001 r. i oparto ją na rejestrze pomiarowym wykonanym przez inż. W. K., zatajając plan obszaru scalonego gruntów wsi J. i D. z 1927 roku przyjęty do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w 1964 roku, nr [...]. Plan ten był podstawowym dokumentem, na którym powinna być oparta ewidencja gruntów i budynków miasta O. Ukrywany przez organ administracyjny odpowiedzialny za ewidencję nieruchomości do 16 sierpnia 2007 r. W aspekcie powyższego organ podniósł, iż wznowienie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa jest dopuszczalne gdy sfałszowanie dowodu, jak też fakt popełnienia przestępstwa w wyniku, którego wydano decyzje, są stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu. Art 145 § 2 i 3 kpa przewiduje dwa wyjątki od tej zasady, które w przedmiotowej sprawie nie zachodzą. Ponadto wnioskodawcy nie przedstawili organom prawomocnego orzeczenia uzasadniającego wznowienie postępowania w oparciu o przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 kpa. Kolejną podstawą wznowienia wskazaną przez wnioskodawców jest art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Do wniosku z dnia 10 października 2007 r. wnioskodawcy załączyli kopie dokumentów, które w ich opinii stanowią nowe dowody z których wcześniej nie mogli skorzystać. Jednakże organ wskazał, że z akt postępowania, które toczyło się przed Głównym Geodetą Kraju w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. wynika, iż dokumenty załączone do wniosku z dnia 10 października 2007 r. o wznowienie postępowania, były stronom znane na etapie tego postępowania. Kopie tych dokumentów stanowiły załączniki do ich pism z dnia 25 lutego 2006 r. oraz z dnia 4 lipca 2006 r., skierowanych do Głównego Geodety Kraju w ramach toczącego się postępowania nieważnościowego. Mając powyższe na uwadze, jak wskazał organ, należy uznać, iż wniosek z dnia 10 października 2007 r. w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa został złożony z uchybieniem terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z art. 148 § 1 kpa. Wnioskodawcy jako przesłankę wznowieniową wskazali również art. 145 § 1 pkt 6 kpa opierając się na wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2004 r. sygn. akt IISA/Kr 857/02. Jednakże organ wskazał, że wyrok ten był stronom znany już na etapie postępowania zwykłego zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., wnioskodawczyni powołuje się na jego treść miedzy innymi w odwołaniu z dnia 10 października 2005 r. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2005 r. Wobec powyższego, w ocenie organu, również w tym zakresie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. wnieśli D. A. i G. A. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Główny Geodeta Kraju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w niej podniesiono, bowiem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, jak również postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2007 r. o wznowieniu postępowania zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Na wstępie należy zaznaczyć, że postępowanie administracyjne, będące przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie, toczyło się w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji, wznowienie postępowania jako instytucja procesowa, ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, która zakończona została decyzją ostateczną i w stosunku, do której zaistniała jedna ze wskazanych w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa okoliczności będących podstawami wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania dotyczył postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2005 r. odmawiającą ujawnienia w rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. O. obręb [...] ark [...] działki nr [...] o pow. 0,0178 ha oraz wpisaniu D. A. jako władającej tą działką. Reguły związane z wszczęciem postępowania wznowieniowego oraz z wydawanymi w jego toku rozstrzygnięciami są szczegółowo uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 149 § 2 kpa przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedna z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1 kpa oraz – w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Wniesienie podania o wznowienie postępowania i termin do jego wniesienia uregulowane zostały w art. 148 § 1 i 2 kpa. Zgodnie z tym artykułem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Skoro postępowanie wznowieniowe w przedmiotowej sprawie dotyczy ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., który wydał decyzję jako organ odwoławczy, to organ ten był właściwy do wszczęcia postępowania wznowieniowego mającego na celu weryfikację w/w decyzji. W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpili G. A. i D. A. Wniosek w tym przedmiocie zawarli w piśmie z dnia 10 października 2007 r., który wpłynął do organu 16 października 2007 r. Wpłynięcie do organu wniosku o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w ramach którego organ bada istnienie przesłanek formalnych do wznowienia postępowania. Ustala m. in. czy podanie wniósł podmiot będący stroną w postępowaniu, czy podanie zostało złożone we właściwym terminie, czy powołane są w nim ustawowe przesłanki wznowienia. Jedynie w sytuacji, gdy przesłanką wznowieniową jest art. 145 § 1 pkt 4 kpa, to w postępowaniu wstępnym organ nie bada czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny organu w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia na podstawie art. 149 § 1kpa. Jeżeli w wyniku postępowania wstępnego organ stwierdzi, że wniosek spełnia przesłanki formalne, to organ zobowiązany jest wydać postanowienie o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa. Jeżeli natomiast przesłanki formalne nie będą spełnione, wówczas wznowienie postępowania będzie niedopuszczalne i organ zobowiązany będzie wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Na tym etapie postępowania bada się jedynie istnienie przesłanek formalnych wznowienia postępowania. Niedopuszczalne jest natomiast badanie wystąpienia przyczyn wznowienia postępowania, gdyż na tym etapie postępowania wystarczy powołanie się na jedną z podstaw, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1-5 i art. 145a § 1kpa i tylko uprawdopodobnienie okoliczności ich wystąpienia. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji nie przeprowadził właściwie postępowania wstępnego, a zwłaszcza nie zbadał kwestii zachowania przez wnioskodawców terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W dniu [...] listopada 2007 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wydał w trybie art. 149 § 1 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania. Z postanowienia tego nie wynika jakie są podstawy wznowienia postępowania ustalone w postępowaniu wstępnym, ani nie zostało wykazane, że wnioskodawcy zachowali termin z art. 148 § 1 kpa do złożenia wniosku o wznowienie. Pomimo istnienia w obrocie prawnym postanowienia o wznowieniu postępowania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w dniu [...] listopada 2008 r. wydał w trybie art. 149 § 3 kpa decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Decyzja ta jest sprzeczna z wcześniej wydanym już postanowieniem o wznowieniu postępowania. Jak już wskazano wyżej, organ pierwszej instancji decyzję o odmowie wznowienia postępowania wydał na podstawie art. 149 § 3 kpa. Decyzję taką wydaje się jeżeli nie wznawia się postępowania. Decyzja taka mogłaby być wydana na tej podstawie prawnej, jeżeli organ wskazałby w uzasadnieniu decyzji, że wniosek o wznowienie postępowania nie spełnia przesłanek formalnych do wznowienia postępowania. Uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji takich wywodów nie zawiera. Organ pierwszej instancji swoją odmowę wznowienia postępowania uzasadnił stwierdzeniem braku wystąpienia przyczyn wznowienia postępowania. Również decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, merytorycznie ocenia wszystkie przesłanki wznowieniowe wskazane przez wnioskodawców w odwołaniu. Takie procedowanie organów jest błędne i narusza art. 149 § 1, 2 i 3 kpa. W postępowaniu wstępnym, nie bada się przyczyn wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 1-8 i art. 145a § 1 kpa. W przypadku zaistnienia przesłanek formalnych do wznowienia postępowania i wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa), organ przystępuje do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (rozpoznawczego), w którym najpierw bada przyczyny wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 2 kpa przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 145 § 1 i art. 145a kpa oraz – w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Granice postępowania rozpoznawczego sprawy administracyjnej wyznaczone są sprawą rozstrzygniętą decyzją ostateczną. Sprawa musi być tożsama pod względem podmiotowym, przedmiotowym i podstawy prawnej. Mimo to, organ nie jest związany ustaleniami stanu faktycznego i prawnego dokonanymi w postępowaniu zwykłym. Jednakże nie ma podstaw do odrzucenia tych ustaleń jeżeli organ nie stwierdza podstaw do ich zakwestionowania. W postępowaniu wznowieniowym strony mają prawo zgłaszać nowe wnioski dowodowe, prezentować swoje stanowisko w sprawie a organ zobowiązany jest do dokonania oceny całości materiału dowodowego. W przepisach art. 151 § 1 pkt 1, art. 151 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 2 kpa zostały precyzyjnie określone wszystkie trzy rodzaje rozstrzygnięć, jakie organ może podjąć po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego. Decyzja o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (151 § 1 pkt 1 kpa) może być podjęta po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i dowodowego oraz po jednoznacznym ustaleniu, że nie zaistniały, określone w kodeksie, podstawy wznowienia. Chodzi tu o sprawdzenie twierdzeń strony wnoszącej podanie co do faktycznego spełnienia się podstaw wznowienia. Dopiero po stwierdzeniu braku tych podstaw możliwe jest wydanie decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej. Decyzja o uchyleniu decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 2 kpa ) musi być połączona z rozstrzygnięciem o istocie sprawy. Nowa decyzja musi zawierać rozstrzygnięcie o całości sprawy objętej decyzją dotychczasową. Istotą wznowienia postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Zatem nową decyzję, rozstrzygającą o istocie sprawy, wydaje się jak gdyby w sprawie nie było w danej instancji rozstrzygnięcia – wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2002r. sygn. akt IVSA 2759/00 Monitor Prawniczy 2002, nr 20, poz. 917. Natomiast rozstrzygnięcie podejmowane na podstawie art. 151 § 2 kpa ogranicza się do stwierdzenia, wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Wydawane ono jest, gdy występują przesłanki negatywne, określone w art. 146 § 1 i 2 kpa, wyłączające dopuszczalność uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania. W sytuacji objętej art. 151 § 2 kpa nie będzie możliwe uchylenie dotychczasowej decyzji, organ prowadzący postępowanie wznowieniowe zobowiązany będzie do ograniczenia się do stwierdzenia wydania zaskarżonej w trybie wznowieniowym decyzji z naruszeniem prawa, musi ponadto wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania przeprowadzi postępowanie wstępne, w którym ustali przesłanki wznowieniowe powoływane przez wnioskodawców oraz dokona oceny zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie. W przypadku stwierdzenia, że wniosek został złożony w terminie i wskazane zostały przesłanki wznowieniowe, organ wyda postanowienie o wznowieniu postępowania. Natomiast w przypadku stwierdzenia niespełnienia warunków formalnych wniosku o wznowienie zaistnieje podstawa do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 kpa. Natomiast jeżeli w sprawie zostanie wydane postanowienie o wznowieniu postępowania, to upoważni to dopiero organ do zbadania zaistnienia przyczyn wznowienia, na które to przyczyny powołali się wnioskodawcy w swoim wniosku. W przypadku stwierdzenia, że powołane przyczyny wznowienia nie zaistniały w postępowaniu zwykłym organ wyda decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Rozstrzygnięcie to stanowi odmowę uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy organ w toku postępowania wyjaśniającego nie potwierdzi wniosku strony o wszczęciu postępowania wznowieniowego mimo, że wydane zostało postanowienie o wznowieniu postępowania, które jednak nie było oceną istnienia przyczyn wznowienia. W przeciwnym razie, gdy organ stwierdzi istnienie przesłanki wznowieniowej, ponownie rozpozna wniosek o ujawnienie w rejestrze ewidencji gruntów i budynków m. O. obręb [...] ark [...] działki nr [...] o pow. 0,0178 ha oraz wpisanie D. A. jako władającej tą działką i w zależności od wyników tego postępowania wyda decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa lub na podstawie art. 151 § 2 kpa. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2008 r. oraz postanowienie tegoż organu z dnia [...] listopada 2007 r., zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego – art. 149 § 1-3, 151 § 1 i 2 kpa. Jednocześnie Sad uznał iż skarga G. A. podlega oddaleniu, gdyż nie posiada on w sprawie interesu prawnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 sentencji, a na podstawie art. 151 w/w ustawy orzekł jak w punkcie II sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 w/w ustawy.