IV SA/Wa 1806/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wąsikowska, sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w .P na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia oddala skargę Z. S.A. z siedzibą w [...] (zwana dalej: "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2019 r., w której utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] marca 2018 r. o odmowie uwzględnienia wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia. Stan sprawy przedstawia się następująco: Pismem z [...] marca 2018 r. skarżąca wniosła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (zwanego dalej: "organem pierwszej instancji") o zastrzeżenie informacji zawartych w protokole kontroli nr [...] z [...] marca 2018 r. przeprowadzonej w Z. S.A. Oddział Produkcyjny w [...] w okresie od [...] lutego do [...] lutego 2018 r. (zwanego dalej: "protokołem kontroli"). Organ pierwszej instancji decyzją z [...] marca 2018 r. odmówił uwzględnienia wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia w części dotyczącej: - ilości wytworzonych odpadów w 2017 r. i 2018 r. (złącznik nr [...], nr [...] i nr [...] do protokołu kontroli), - dokumentacji fotograficznej magazynowanych odpadów (załącznik nr [...] do protokołu kontroli), - informacji o czasie pracy poszczególnych elementów linii produkcyjnej (część protokołu pt. "Ochrona powietrza" - Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego, Sekcja rafinacji ołowiu). Od powyższej decyzji odwołała się skarżąca. Główny Inspektor Ochrony Środowiska (zwany dalej: "organem odwoławczym" czy "organem drugiej instancji") decyzją z [...] czerwca 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji z 30 marca 2018 r. Decyzję organu odwoławczego z [...] czerwca 2018 r. skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę i wyrokiem z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2540/18) uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że decyzja organu drugiej instancji z [...] czerwca 2018 r. została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi celem przeprowadzenia prawidłowego postępowania oraz sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego prawu. W postępowaniu doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu organ odwoławczy winien był ocenić dokumentację fotograficzną w świetle ujawnienia tajemnicy handlowej. W decyzji nie poczyniono ustaleń oraz oceny czy informacje, które są inkorporowane w dokumentacji zdjęciowej stanowią informację handlową. Również w kwestii odmowy wyłączenia z udostępnienia informacji zawartej w protokole kontroli w części "Ochrona powietrza", akapitach: Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego i Sekcja rafinacji ołowiu, organ drugiej instancji ograniczył swoje rozważania jedynie do oceny ww. informacji w zakresie cyklu produkcyjnego. Sąd podkreślił, że te same wskazówki, które zaprezentowano w części dotyczącej dokumentacji fotograficznej, należało odnieść do przedmiotowych informacji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ odwoławczy decyzją z [...] maja 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z [...] marca 2018 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przy rozstrzygnięciu sprawy miał na uwadze art. 153 i art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dalej organ podał, że organ pierwszej instancji w okresie od [...] lutego 2018 r. do [...] lutego 2018 r. przeprowadził kontrolę skarżącej, Oddział Produkcyjny w [...]. Była to kontrola problemowa, planowa w przedmiocie przestrzegania: przepisów ustawy o odpadach; wymagań wynikających z ustawy o bateriach i akumulatorach przez prowadzących działalność w zakresie wytwarzania, zbierania i przetwarzania zużytych baterii i zużytych akumulatorów; przepisów ochrony środowiska w zakresie emisji gazów i pyłów do powietrza oraz kontroli wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska. Ustalenia kontroli zostały zawarte w ww. protokole kontroli z [...] marca 2018 r. W dniu podpisania protokołu skarżąca przedłożyła wniosek o zastrzeżenie informacji zawartych w protokole kontroli, tj. załączników: nr [...] (upoważnienia z [...].01.2018 r.), nr [...] (informacji o ilości zużycia surowców w 2017 r.), nr [...] (informacji dot. gospodarowania odpadami w roku 2017), nr [...] (informacji dot. gospodarowania odpadami w styczniu 2018 r.), nr [...] (informacji dot. ilości odpadów na dzień [...].02.2018 r.), nr [...] (zdjęć fotograficznych z wizji lokalnych), nr [...] (informacji na temat wielkości produkcji gąsek ołowiowych w 2017r. i w styczniu 2018 r.) oraz informacji o czasie pracy poszczególnych elementów linii produkcyjnej (części protokołu kontroli od fragmentu rozpoczynającego się od "Ochrona powietrza do fragmentu kończącego się na "Monitowanie Procesów Technologicznych"). W decyzji z [...] marca 2018 r. organ pierwszej instancji uznał, że część zawnioskowanych danych nie spełnia warunków określonych w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o informacji odmówił uwzględniania wniosku w części. Organ drugiej instancji rozpatrując sprawę w warunkach związania oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2018 r., w pierwszej kolejności wskazał, że art. 16 ustawy o informacji przewiduje sytuacje, w których następuje możliwość odmowy udostępnienia informacji. Organ administracji po stwierdzeniu zaistnienia którejś z wymienionych w przepisie sytuacji może odmówić udostępnienia informacji. W każdym przypadku odmowy udostępnienia organ ma obowiązek udowodnić - i wykazać w uzasadnieniu decyzji odmownej - że w danym konkretnym przypadku odmowa była uzasadniona jednym z enumeratywnie wskazanych w ustawie wyjątków. Niemniej wyjątki te należy interpretować zawężająco, z uwzględnieniem interesu społecznego przemawiającego za udostępnieniem informacji. Innymi słowy, władze publiczne są, co do zasady zobligowane do udostępnienia wnioskowanych informacji, jednakże w przypadkach wskazanych w art. 16 ww. ustawy muszą każdorazowo rozważyć interes publiczny, który będzie przemawiał za udostępnieniem informacji w zestawieniu z wartościami dotyczącymi zarówno innego rodzaju interesu publicznego (np. ochrona danych przewidziana w ustawie o ochronie informacji niejawnych) jak dóbr chronionych w ramach prawa prywatnego (np. ochrona praw własności intelektualnej czy ochrona danych osobowych). Ustęp 1 pkt 7 przedmiotowej ustawy przewiduje odmowę udostępnienia informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania. Uznanie ochrony takich danych za jeden z dopuszczalnych wyjątków od zasady udostępnienia informacji jest przewidziany w art. 4 ust. 2 lit. d dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG i art. 4 ust. 4 lit. d Konwencji z dnia 25 czerwca 1998 r. o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. Dla uznania, że wyjątek w danym wypadku wystąpił, konieczne jest spełnienie następujących przesłanek: a) informacje muszą mieć nie tylko wartość handlową, ale muszą też być objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, b) ujawnienie przedmiotowych informacji mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną przekazującego, c) przekazujący złożył uzasadniony wniosek o nieudostępnianie informacji. Jako podstawę prawną do określenia definicji tajemnicy przedsiębiorstwa należy uznać art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stanowiący, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak zauważył A. Michalak w Komentarzu do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji pod red. M. Zdyb, Lex 2011, na gruncie obecnie obowiązującego art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ochronie podlega każda informacja bez względu na jej charakter, a więc informacja handlowa, techniczna, technologiczna lub organizacyjna. W związku z powyższym ochronie podlega w szczególności informacja technologiczna (np. sposoby produkcji, system sprawdzania jakości), informacja techniczna (np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych), informacja handlowa (np. lista dostawców, klientów, plany wydania książki przez wydawnictwo), informacja organizacyjna (np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom) (orzeczenie Sądu Najwyższego z 3.12.2014 r., sygn. akt III SO 8/14). Do uznania, że dane informacje powinny być wyłączone z udostępniania, konieczne jest udowodnienie, dlaczego ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję przekazującego. Fakt ten - podobnie jak pozostałe przesłanki utajnienia informacji - powinien być wykazany przede wszystkim we wniosku zainteresowanego o wyłączenie informacji z udostępniania, a potem także w decyzji odmawiającej udostępnienia informacji. W opinii organu odwoławczego skarżąca we wniosku z [...] marca 2018 r. wyjaśniła jaki wpływ na wartość rynkową spółki może mieć udostępnienie informacji, które w jej ocenie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Niemniej zgodnie z treścią art. 18 pkt 3 ustawy o informacji art. 16 ust. 1 pkt 1 i 4 - 8 ustawy o informacji nie stosuje się, jeżeli informacja dotyczy rodzaju odpadów i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania. Przedmiotowy artykuł reguluje tak zwany "wyjątek od wyjątku" - określa sytuacje, w których wyjątków nie ma. Zasadą jest bowiem jawność informacji dotyczących środowiska i jego ochrony, wyjątkiem - wyłączenie z udostępniania pewnych informacji, a wyjątkiem od wyjątku zakaz wyłączenia z udostępniania pewnych informacji. Zgodnie z tym przepisem informacji nie można odmówić, nawet jeśli stwierdzi się występowanie jednego z następujących wyjątków: ochrona danych statystycznych, ochrona danych osobowych, ochrona dokumentów lub danych dostarczonych dobrowolnie przez osoby trzecie, ochrona dokumentów lub danych, których dostarczenie mogłoby spowodować zagrożenie stanu środowiska, ochrona danych o wartości handlowej, ochrona informacji o przedsięwzięciach realizowanych na terenach zamkniętych. Reasumując chodzi o informacje dotyczące emisji do środowiska, bez których ustalenie rzeczywistego stanu środowiska lub jego poszczególnych elementów może być niezwykle trudne lub wręcz niemożliwe. Omawiany artykuł stanowi transpozycję art. 4 ust. 2 akapit 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylająca dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz. Urz. UE. L Nr 41, str. 26). Mając powyższe na uwadze organy Inspekcji Ochrony Środowiska stoją na stanowisku, że niemożliwym jest zastrzeżenie protokołu kontroli w całości, a jedynie jego części zawierającej dane podlegające ochronie. W ocenie organu drugiej instancji nie sposób wyprowadzić wniosku, jakoby w rozpatrywanej sprawie, organ pierwszej instancji błędnie ustalił stan faktyczny oraz swym działaniem naruszył art. 18 ust. 3 ustawy o informacji. Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że informacje dotyczące ilości wytworzonych odpadów w 2017 r. oraz w styczniu i lutym 2018 r. nie podlegają wyłączeniu z udostępnienia i słusznie odmówił uwzględnienia wniosku o wyłącznie informacji z udostępnienia obejmujących złączniki nr [...], nr [...] i nr [...] do protokołu kontroli. Ponadto organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji w kwestii odmowy uwzględnia wniosku skarżącej w zakresie zastrzeżenia informacji w postaci dokumentacji fotograficznej, tj. załącznika nr [...] do protokołu kontroli. Dokumentacja fotograficzna nie stanowi wartości gospodarczej lub technologicznej i nie zawiera także treści objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Na załączonych do akt sprawy zdjęciach brak jest rozwiązań technicznych i technologicznych. Zdjęcia wskazują na fragmentaryczne odpady i sposób ich magazynowania. Zdjęcia przedstawiają nakryte folią odpady lub odpady w workach typu big-bag oraz zgary w metalowych pojemnikach. Na podstawie niniejszej dokumentacji niemożliwym jest określenie rodzaju składowanego materiału oraz jego ewentualnego pochodzenia, a także dokonanie jego ilościowej i jakościowej oceny. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, jakoby z załączonych zdjęć możliwym było wyczytanie rozwiązań architektonicznych Zakładu, w tym rozmieszczenia pomieszczeń czy zastosowanego systemu wentylacji. Zdjęcia magazynowanych odpadów ukazują pomieszczenia w ujęciu fragmentarycznym i są całkowicie nieintencjonalne. Fotografie nie ukazują rozwiązań technicznych, stanowiących "know-how". Na podstawie załączonych zdjęć nie ma możliwości ustalenia strategii i ewentualnych przyszłych zachowań na rynku skupu zużytych akumulatorów przez skarżącą. Nie sposób także wyprowadzić wniosku, jakoby odmowa uwzględnienia wniosku w części dotyczącej dokumentacji fotograficznej magazynowanych odpadów, umożliwiłaby konkurentom zastosowanie podobnych rozwiązań architektonicznych, techniczno-technologicznych czy organizacyjnych, w wyniku czego wzrosłaby ich pozycja rynkowa lub mogłoby to bezpośrednio obniżyć rentowność skarżącej. Dokumentacja fotograficzna nie przedstawia tajemnicy handlowej w rozumieniu tajemnicy przedsiębiorstwa, ponieważ na podstawie zdjęć nie da się wywieść informacji o perspektywie dokonania korzystnej inwestycji, o czynnikach decydujących o wzroście lub spadku cen towarów, akcji, struktury kosztów działalności czy metod jakości usług i produktów czy informacji dotyczących preferencji poszczególnych klientów. W związku z powyższym przedmiotowe zdjęcia nie posiadają choćby minimalnej wartości rynkowej, zatem ich ujawnienie nie może obiektywnie negatywnie wpłynąć na sytuację rynkową przedsiębiorcy. W obiektywnej ocenie organu drugiej instancji żadna z informacji handlowej (architektoniczna, techniczno-technologiczna czy organizacyjna) nie została inkorporowana w przedmiotowej dokumentacji zdjęciowej, zatem sama dokumentacja zdjęciowa również takiej informacji handlowej nie stanowi. Za nietrafny organ odwoławczy uznał także zarzut dotyczący informacji o czasie pracy poszczególnych elementów linii produkcyjnej, która została zwarta w części protokołu kontroli zatytułowanej "Ochrona powietrza" (str. 5, str. 6) w akapitach: Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego, Sekcja rafinacji ołowiu. Treść protokołu kontroli na str. 5 wskazuje, że na podstawie rejestru czasu pracy ustalono, że od czasu ostatniej kontroli organu, tj. od [...] listopada 2017 r. kruszarka pracowała w grudniu 2017 r. kruszono akumulatory przez 4 dni, w styczniu 2018 r. kruszono akumulatory przez 25 dni, w lutym (do [...].02.2018 r.) kruszarka pracowała przez 3 dni". Niewątpliwym jest, że przytoczony fragment traktuje o ilości dni, w których pracowały poszczególne urządzenia składowe instalacji, niemniej dane te nie zawierają informacji na temat wydajności znamionowej urządzenia i systemu organizacji pracy (2 czy 3 zmianowa). Ponadto brak jest danych na temat ilości przetworzonych odpadów. W związku z powyższym sformułowania te nie odzwierciedlają rzeczywistych obciążeń poszczególnych urządzeń do odzysku. Na podstawie przedmiotowych informacji brak jest możliwości wnioskowania o posiadanych przez skarżącą mocy przerobowych, a dane te nie mogą stać się podstawą do analizy ilościowej i jakościowej produkcji Zakładu. Są to ogólne stwierdzenia, które nie uzasadniają zastrzeżenia informacji, jako tajemnicy przedsiębiorstwa, chociażby z tej racji, że przeciwstawia się temu dobro publiczne, którym jest dostęp do informacji. Kolejno na str. 6 w akapicie Sekcja pieca obrotowego, również znajdują się ogólne zapisy, tzn. "Wyposażenie sekcji w urządzenia i instalację oczyszczającą powietrze podczas procesu wytopu nie uległo zmianie w stosunku do ostatniej kontroli", "W trakcie oględzin trwała naprawa obręczy pieca obrotowego", czy na podstawie rejestru czasu pracy instalacji ustalono, że od czasu ostatniej kontroli organu, tj. od [...] listopada 2017 r., piec obrotowy pracował od [...] listopada 2017 r. do [...] grudnia 2017 r. oraz od [...] grudnia 2017 r. do [...] lutego 2018 r". Powyższe informacje nie mają charakteru komercyjnego. Ich treść nie ma wpływu na pozyskanie przez skarżącą większej liczby klientów, a więc nie wpływają na powiększenie jej zysku. Na podstawie danych dotyczących czasu pracy pieca obrotowego, nie można także powziąć żadnej informacji w celu poprawy wizerunku przedsiębiorcy. Fragment protokołu kontroli dotyczący Sekcji rafinacji ołowiu (str. 6) stanowi: "Na podstawie rejestru czasu pracy ustalono, że od czasu ostatniej kontroli organu, tj. od [...] listopada 2017 r., rafinacje ołowiu prowadzono; 2 dni w listopadzie 2017 r., 26 dni w grudniu 2017 r., w okresie od [...] stycznia do [...] lutego 2018 r. oraz od [...] do [...] lutego 2018 r.". Informacje zawarte w przytoczonym fragmencie nie zawierają informacji technologicznych, takich jak: metoda produkcji, zastosowana receptura, kontrola jakości itp. Ponadto informacje te nie zawierają danych na temat organizacji firmy skarżącej, do których zaliczyć można strategię działania, bazę klientów oraz dostawców lub logistykę dystrybucji. Reasumując część protokołu kontroli zatytułowana "Ochrona powietrza" (str. 5, str. 6) w akapitach: Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego, Sekcja rafinacji ołowiu, dotycząca informacji o czasie pracy poszczególnych urządzeń linii produkcyjnej nie stanowi tajemnicy handlowej, do której będą należały takie informacje, jak np. kalkulacja cen, technologia produkcji wyrobów, szczególnie nowych produktów, wzory przemysłowe czy umowy handlowe w całości lub w części. Tej części protokołu kontroli oraz dokumentacji fotograficznej nie można również zaliczyć do tzw. "innych informacji posiadających wartość gospodarczą", jak np.: podejmowane działania marketingowe lub struktura kampanii, w tym np. optymalizacja strony internetowej w określony sposób; okoliczności istotne z uwagi na kształtowanie się popytu i cen; organizacja pracy; informacje dotyczące preferencji poszczególnych klientów; struktura kosztów działalności, korespondencja handlowa; metody kontroli jakości usług i produktów czy listy klientów. Bezspornym zatem jest, że ww. informacje nie stanowią informacji handlowej, która w myśl wyroku Sądu Najwyższego z 3 października 2000 r. (sygn. akt ICKN 304/00), "obejmuje, najogólniej ujmując, całokształt doświadczeń i widomości przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, niezwiązanych bezpośrednio z cyklem produkcyjnym.". W ocenie organu odwoławczego, w sprawie dokonano właściwej oceny zasadności wyłączenia jawności żądanych informacji. Nie poprzestano wyłącznie na oświadczeniu skarżącej, co do kwalifikacji danych zawartych w protokole kontroli wraz z załącznikami, jako stanowiących "tajemnicę handlową", co byłoby równoznaczne z tajemnicą przedsiębiorcy i nie podlegałoby upublicznieniu. Organ pierwszej instancji dokonał poprawnej analizy wniosku skarżącej w oparciu o ustalony stan faktyczny oraz o treści odnoszących się do niego aktów prawa. Przeanalizował czy argumentacja skarżącej o wyłączenie informacji z udostępnienia została wyczerpująco i przekonująco uzasadniona oraz czy wniosek jest uzasadniony nie tylko w kontekście formalnym lecz także merytorycznym. Organ konkretnie wskazał, jakie dokumenty i w jakim zakresie nie podlegają wyłączeniu ze względu na ochronę wspomnianych dóbr. W sprawie dokonano właściwej wykładni art. 18 ust. 3 ustawy o informacji. Organ odwoławczy oceniając sporną kwestię wziął pod uwagę kryteria obiektywne, które powinny dla organów administracji państwowej stanowić dyrektywę postępowania, a nie tylko intencje przedsiębiorcy. W innym przypadku, tajemnicą przedsiębiorcy byłoby wszystko, co arbitralnie za nią uzna podmiot gospodarczy. Ochrona słusznego interesu strony (ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, w interesie konkurencyjności) w kontekście publicznego interesu (realizacja dostępu do istotnych informacji o środowisku i jego ochronie, jako instrument wspierający ochronę środowiska) wydaje się być słuszna, ale tylko w części, w której organ pierwszej instancji przychylił się do wniosku skarżącej i rozstrzygnął z zachowaniem zasad wskazanych w istocie w art. 7 i 8 k.p.a. oraz z poszanowaniem praw obywatela, jak i przedsiębiorcy. Z. S.A. w skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 u.p.p.s.a. wstrzymanie przez organ wykonania decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła decyzji z [...] maja 2019 r.: 1) błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na uznaniu przez organ, że część informacji przekazana podczas kontroli nie stanowi treści objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Podczas gdy w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym przekazane informacje określone we wniosku stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i winny podlegać wyłączeniu; 2) błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na tym, że organ nie dokonał oceny wartości gospodarczej wnioskowanych informacji; 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, tj. art. 18 ust. 3 ustawy o informacji przez jego błędną wykładnię i zastosowanie, w sytuacji w której przepis ten nie ma zastosowania oraz art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez jego błędną wykładnię i pominięcie, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią również inne informacje posiadające wartość gospodarczą; 4) naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7 i art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W motywach skargi przedstawiono argumentację na poparcie postawionych zarzutów. Główny Inspektor Ochrony Środowiska – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej: p.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2019 r. nie narusza prawo w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie uwzględnienia w części wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia została wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy, będącego efektem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt IV SA/Wa 2540/18). Wyrokiem tym uchylono poprzednio wydaną w sprawie decyzję organu odwoławczego z [...] czerwca 2018 r. Okoliczność ta oznacza, że organ rozpoznający sprawę po wyroku uchylającym ww. decyzję - stosownie do art. 153 p.p.s.a. – był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tymże orzeczeniu Sądu Administracyjnego. Związanie to odnosi się także do Sądu orzekającego obecnie w sprawie. W przedmiotowym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie zaszła podstawa do uwzględnienia skargi przez uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. W postępowaniu odwoławczym doszło bowiem do wydania decyzji z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ówcześnie orzekający Sąd wskazał: - po pierwsze, że postępowanie, w którym zapadło kwestionowane rozstrzygnięcie toczyło się na podstawie art. 16 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [(Dz. U. z 2017 r., poz. 1405) – zwanej dalej: "ustawą o informacji"]. Słusznie skarżąca podkreśliła, że jej wniosek nie dotyczył udostępnienia informacji o środowisku, lecz przedmiotem sprawy był wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania; - po drugie, że rację ma organ, że wyjątek określony w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o informacji nie ma nigdy zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 18. Norma ta statuuje informacje, które bezwzględnie podlegają ujawnieniu. Określa sytuacje, w których część opisanych wyjątków nie ma zastosowania. Zasadą jest bowiem jawność informacji dotyczących środowiska i jego ochrony, wyjątkiem – wyłączenie z udostępniania pewnych informacji, a wyjątkiem od wyjątku zakaz wyłączenia z udostępniania pewnych informacji. Wśród tych wyjątków przewidziano dane o rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania. Artykuł ten transponuje art. 4 ust. 2 akapit 2 dyrektywy 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady 90/313/EWG (Dz. Urz. UE L Nr 41, str. 26) i musi być wykładany zgodnie z celem tej dyrektywy. Oznacza to bezwzględny nakaz ujawniania informacji dotyczących tych wartości. Załączniki do protokołu kontroli nr 6, 7 i 8 stanowią informacje w sprawie gospodarki odpadami i jako takie wyczerpują normę art. 18 pkt 3 ustawy o informacji (dot. rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytworzenia). W konsekwencji stanowisko organu w tym zakresie jest prawidłowe; - po trzecie, że możliwe jest wyłączenie informacji ze względu na ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Ustawa o informacji jednak nie definiuje pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również nie zawiera definicji informacji o wartości handlowej. W tym zakresie celowe jest odniesienie się do ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 419). Zgodnie z jej art. 11 ust. 4, tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Określona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli spełnia łącznie trzy warunki, a są to informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa. Na potrzeby informacji publicznej wypowiedział się SN w wyroku z 3 października 2000 r. (sygn. akt I CKN 304/00). Zdaniem Sądu Najwyższego informacja ma charakter technologiczny, kiedy dotyczy najogólniej rozumianych sposobów wytwarzania, formuł chemicznych, wzorów i metod działania. Natomiast informacja handlowa obejmuje, najogólniej ujmując, całokształt doświadczeń i wiadomości przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, niezwiązanych bezpośrednio z cyklem produkcyjnym; - po czwarte, że organ winien ocenić dokumentację fotograficzną (załącznik nr [...] protokołu kontroli) w świetle ujawnienia tajemnicy handlowej. Tymczasem rozważania ograniczono w istocie do oceny dokumentacji fotograficznej w aspekcie powiązań technicznych i technologicznych prowadzonej działalności uwidocznionej na fotografiach. Organ wyjaśnił na czym ma polegać informacja handlowa, ale nie poczynił ustaleń oraz oceny czy informacje, które są inkorporowane w dokumentacji zdjęciowej nie zawierają tajemnicy przedsiębiorstwa, gdyż nie stanowią one informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa; nie przeanalizował pojęcia szerzej, tj. w zakresie informacji handlowej. Tymczasem informacja handlowa nie musi być powiązana z cyklem produkcyjnym i technicznym; - po piąte, że te same wskazówki, które Sąd zaprezentował w części dokumentacji fotograficznej, należy odnieść do informacji, które można wyczytać z fragmentu protokołu kontroli, tj. części Ochrona powietrza w akapicie Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego i Sekcja rafinacji ołowiu. Krótkie rozważania, bez odniesienia się do konkretnych zapisów tej części protokołu nie pozwoliły, zdaniem Sądu, na podjęcie rozstrzygnięcia. W kwestii odmowy wyłączenia z udostępnienia informacji zawartej w protokole kontroli we wskazanej części, organ swoje rozważania ograniczył jedynie do oceny tych informacji jeśli chodzi o cykl produkcyjny; - po szóste, że uchybienie przepisom postępowania nie oznacza, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego było wadliwe. Zdaniem Sądu było one przedwczesne, albowiem nie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym procesem myślowym, którego wyniki nie znalazły odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kontrolując sprawę w tak zakreślonych granicach, Sąd doszedł do przekonania, że wydanie zaskarżonej decyzji, wbrew twierdzeniom skarżącej, nastąpiło zgodnie z prawem, w tym i z art. 153 p.p.s.a., przez zastosowanie się organu odwoławczego, podczas ponownego rozpoznawania i rozstrzygania sprawy, do wskazań wyrażonych przez Sąd w wyroku z 22 listopada 2018 r. W ocenie Sądu: 1) zasadne było utrzymanie przez organ odwoławczy odmowy wyłączenia z udostępniania informacji w zakresie ilości wytworzonych odpadów w 2017 r. i 2018 r. (załączniki nr [...]-[...]do protokołu kontroli). Już bowiem w ocenie prawnej i w drugiej z wyżej przytoczonych wytycznych wyroku z 22 listopada 2018 r. Sąd opowiedział się za trafnością stanowiska organu w tym zakresie sprawy. Wyjątek określony w art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o informacji nie ma nigdy zastosowania m. in. w przypadku, o którym mowa w art. 18 pkt 3 ustawy o informacji. Stosownie do tej normy, przepisów art. 16 ust. 1 pkt 4-7 i 10 (zatem i wymienionego w pkt. 7) nie stosuje się, jeżeli informacja dotyczy rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania. Innymi słowy, norma ta statuuje informacje, które bezwzględnie podlegają ujawnieniu i wśród tych informacji wymienia dane o rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania (art. 18 pkt 3 ustawy o informacji). Zatem, jeśli załączniki do protokołu kontroli nr [...]-[...] stanowią informacje w sprawie gospodarki odpadami, to zgodnie ze wskazaniem Sądu wynikającym z ww. wyroku wyczerpują normę art. 18 pkt 3 ustawy o informacji i jako tego rodzaju informacje nie mogą podlegać wyłączeniu z udostępniania; 2) zasadne było utrzymanie przez organ odwoławczy odmowy wyłączenia z udostępniania informacji w zakresie dokumentacji fotograficznej magazynowanych odpadów (załącznik nr [...] protokołu kontroli) i informacji o czasie pracy poszczególnych elementów linii produkcyjnej zawartych w części protokołu kontroli pt. Ochrona powietrza - Sekcji kruszarki, Sekcji pieca obrotowego i Sekcji rafinacji ołowiu. W świetle informacji wynikających z przedstawionego stanu sprawy, w tym treści zaskarżonej decyzji, zaprezentowanej oceny prawnej i wytycznych ówcześnie orzekającego w sprawie Sądu, stosownie do art. 16 ust. 3 ustawy o informacji możliwe jest wyłączenie informacji z udostępniania ze względu na ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Informacja handlowa to całokształt doświadczeń i wiadomości przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, niezwiązanych bezpośrednio z cyklem produkcyjnym. Informacja publiczna ma charakter technologiczny, gdy dotyczy sposobów wytwarzania, formuł chemicznych, wzorów i metod działania (wyrok SN z 3.10.2000 r., sygn. akt I CKN 304/00). Z kolei, tajemnicę przedsiębiorstwa – zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - stanowią informacje: techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne posiadające wartość gospodarczą - co do których podjęto niezbędne działania w celu zachowania ich poufności (nieujawnienia do wiadomości publicznej). Innymi słowy, jak wskazał organ odwoławczy, cytując orzeczenie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2014 r. (sygn. akt III SO 8/14), ochronie podlega informacja handlowa - np. lista dostawców, klientów, plany wydania książki przez wydawnictwo; informacja techniczna - np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych; informacja technologiczna - np. sposoby produkcji, system sprawdzania jakości; informacja organizacyjna - np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom. Ewentualnie inne informacje posiadające wartość gospodarczą, gdy wpływają na wartość przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym lub mają znaczenie w działalności gospodarczej osoby uprawnionej lub osoby trzeciej. Kierując się powyższymi kryteriami, trafnie organ odwoławczy wykazał, że dokumentacja fotograficzna magazynowanych odpadów (załącznik nr [...] protokołu kontroli) nie przedstawia informacji o wartości handlowej, danych technologicznych i rozwiązań technicznych, w tym stanowiących "know-how", treści objętych tajemnicą przedsiębiorstwa. Na jej podstawie niemożliwe jest określenie rodzaju składowanego materiału, jego pochodzenia, a także dokonanie jego ilościowej i jakościowej oceny; wyczytanie rozwiązań architektonicznych Zakładu, w tym rozmieszczenia poszczególnych pomieszczeń, zastosowanych systemów działalności. Dokumentacja ta nie pozwala na ustalenie strategii i ewentualnych przyszłych zachowań na rynku skupu zużytych akumulatorów przez skarżącą. Na jej podstawie nie da się również wywieść informacji o perspektywie dokonania korzystnej inwestycji, o czynnikach decydujących o wzroście lub spadku cen towarów, akcji, struktury kosztów działalności, metod jakości usług i produktów, czy informacji dotyczących preferencji poszczególnych klientów. Zdjęcia nie posiadają żadnej wartości rynkowej, ich ujawnienie nie może obiektywnie negatywnie wpłynąć na sytuację rynkową przedsiębiorcy. Odmowa wyłączenia z udostępniania tej dokumentacji nie umożliwi też konkurentom skarżącej zastosowania podobnych rozwiązań architektonicznych, techniczno-technologicznych czy organizacyjnych, w wyniku czego doszłoby do wzrostu ich pozycji rynkowej lub mogłoby obniżyć rentowność skarżącej. Żadna z informacji handlowej nie została inkorporowana w przedmiotowej dokumentacji zdjęciowej. Zatem i sama dokumentacja zdjęciowa nie stanowi informacji o wartości handlowej. Podsumowując, należy stwierdzić za organem, że przedmiotowa dokumentacja fotograficzna nie przedstawia tajemnicy handlowej w rozumieniu tajemnicy przedsiębiorstwa. Wyłączeniu z udostępniania nie kwalifikowała się też informacja o czasie pracy elementów linii produkcyjnej zwarta w protokole kontroli w części zatytułowanej "Ochrona powietrza" (str. 5 i str. 6) w akapitach: Sekcja kruszarki, Sekcja pieca obrotowego, Sekcja rafinacji ołowiu. Trzeba przyznać rację organowi drugiej instancji, że dane te, sformułowania, stanowią ogólne zapisy i nie zawierają informacji na temat wydajności znamionowej urządzenia i systemu organizacji pracy (2 czy 3 zmianowa), ilości godzin pracy poszczególnych sekcji w zestawieniu do konkretnych dni, ilości przetworzonych odpadów, nie odzwierciedlają rzeczywistych obciążeń poszczególnych urządzeń do odzysku. Na ich podstawie niemożliwe jest wnioskowanie o posiadanych przez skarżącą mocach przerobowych i nie mogą stać się podstawą do analizy ilościowej i jakościowej produkcji zakładu skarżącej. Są to ogólne stwierdzenia, które nie uzasadniają zastrzeżenia informacji, jako tajemnicy przedsiębiorstwa, chociażby z tej racji, że przeciwstawia się temu dobro publiczne, którym jest dostęp do informacji. Informacje te nie mają charakteru komercyjnego, dzięki ich ochronie skarżąca nie może zwiększyć swojej konkurencyjności. Ich treść nie ma wpływu na pozyskanie przez skarżącą większej liczby klientów, a więc nie wpływa na powiększenie jej zysku. Na podstawie tych danych nie można także powziąć żadnej informacji mającej na celu poprawę wizerunku przedsiębiorcy. Zgodnie ze wskazaniem organu, informacje zawarte w przytoczonych przez organ w zaskarżonej decyzji fragmentach protokołu nie zawierają informacji technologicznych, takich jak: metoda produkcji, zastosowana receptura, kontrola jakości, czy danych na temat organizacji firmy skarżącej, do których zaliczyć można strategię działania, bazę klientów oraz dostawców lub logistykę dystrybucji. Wnioskowane przez skarżącą do wyłączenia z udostępniania treści protokołu kontroli nie stanowią tajemnicy handlowej, do której należą na przykład takie informacje, jak: kalkulacja cen, technologia produkcji wyrobów, szczególnie nowych produktów, wzory przemysłowe czy umowy handlowe w całości lub w części. Należy również zgodzić się z organem odwoławczym, że przedmiotowej dokumentacji fotograficznej i treści wynikających z przywołanych części protokołu kontroli nie można zaliczyć do tzw. innych informacji posiadających wartość gospodarczą, jak np.: podejmowane działania marketingowe lub struktura kampanii, w tym optymalizacja strony internetowej w określony sposób; okoliczności istotne z uwagi na kształtowanie się popytu i cen; organizacja pracy; informacje dotyczące preferencji poszczególnych klientów; struktura kosztów działalności, korespondencja handlowa; metody kontroli jakości usług i produktów czy listy klientów. W opisanych przypadkach nie mamy do czynienia z informacjami o wartości handlowej w wyżej zaprezentowanym rozumieniu. Jak trafnie wykazał organ, tak dokumentacja fotograficzna, jak i określona treść protokołu kontroli, nie stanowią informacji o wartości handlowej, a tym samym nie są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Udostępnienie tych informacji nie naruszy tajemnicy przedsiębiorstwa skarżącej i nie pogorszy poziomu jej konkurencyjności. Oceniając sporne kwestie organ odwoławczy nie kierował się wyłącznie intencją skarżącej jako przedsiębiorcy, ale przede wszystkim, wziął pod uwagę kryteria obiektywne, jako stanowiące dla organów administracji państwowej dyrektywę postępowania. W przeciwnym razie, jak słusznie zauważył organ, tajemnicą przedsiębiorcy byłoby wszystko co arbitralnie za nią uznałby sam podmiot gospodarczy (wnioskujący). Mogłoby dojść do sytuacji, że większość informacji wynikających z protokołów kontroli przeprowadzanych przez organy ochrony środowiska byłaby obejmowana wnioskami przedsiębiorców o wyłączenie z udostępniania, rozumianych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a szerzej informację o wartości handlowej. Ochrona słusznego interesu strony (ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa w interesie konkurencyjności) w kontekście interesu publicznego (realizacja dostępu do istotnych informacji o środowisku i jego ochronie, jako instrument wspierający ochronę środowiska), została oceniona jako słuszna w zakresie, w którym uwzględniono wniosek skarżącej, zaś w pozostałych przypadkach takiej słuszności jej odmówiono. Wszystko to doprowadziło Sąd do uznania zarzutów skargi i przytoczonej na ich poparcie argumentacji za bezzasadne. Organ odwoławczy – wbrew twierdzeniu skarżącej – dokonał dogłębnej oceny materiału dowodowego sprowadzającej się do przekonania, że odmowa zastrzeżenia żądanych informacji jest zasadna, tym samym uznania pierwszeństwa interesu społecznego, wyrażającego się w postulacie jawności danych, mogących mieć związek ze stanem środowiska, nad interesem indywidualnym skarżącej. Efektem tej oceny było prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i uznanie, że wnioskowane przez skarżącą informacje do wyłączenia z udostępniania nie stanowią objętych tajemnicą przedsiębiorstwa informacji o wartości handlowej. Przedmiotem ustaleń i oceny była też możność zaliczenia informacji wynikających z protokołu kontroli do informacji posiadających wartość gospodarczą. Bez wątpienia organ wyjaśnił stronie powody niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. W sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Również postępowanie toczyło się na prawidłowej podstawie materialnej, tj. art. 16 ust. 3 i 4 ustawy o informacji ze stosownym odniesieniem się do art. 18 pkt 3 ustawy o informacji oraz zastosowaniem art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w brzmieniu ówczesnym (zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw). To z kolei oznacza zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Dodatkowo należy wskazać, że przedmiotem rozpoznania w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie objął, zawartego w skardze, wniosku skarżącej, działającej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, o "wstrzymanie wykonania decyzji w całości", jako skierowanego na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. do organu. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę.