IV SA/Wa 1808/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) września 2008 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 26 listopada 2008 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. M. o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) września 2008 r. W nadesłanym formularzu PPF skarżący wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z rubryki 7 formularza, dotyczącej stanu majątkowego wynika, że jest właścicielem domu o pow. 100 m2 oraz zadrzewionej nieruchomości rolnej o pow. ok. 2 ha. Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych stałych dochodów, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Do wniosku skarżący dołączył pismo procesowe z dnia 1 sierpnia 2008 r. będące uzupełnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, które złożył do sprawy o sygn. akt IVSA/Wa 1808/08. W piśmie tym skarżący oświadczył, że pozostaje na utrzymaniu rodziny, która dostarcza mu niezbędnych środków do życia. Wskazał ponadto, iż nie posiada konta bankowego oraz nie otrzymał żadnego dofinansowania do gruntów rolnych. Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż – zdaniem Sądu – skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż skarżący nie posiada żadnych stałych źródeł dochodów, a środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy rodziny. Nieruchomość rolna, której skarżący jest właścicielem nie stanowi gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ( Dz. U. Nr 136, poz. 969 ze zm.), co wskazuje na to, iż skarżący pozbawiony jest możliwości korzystania z dodatkowych źródeł dochodów. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.